Preuve, mesure de contrôle, droits et privilèges du TrésorTaxe sur la valeur ajoutée

Fiche du SPF Finances

Texte du jugement

Corps de la décision

Le texte est publié uniquement dans la langue originale

RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG TE GENT, ZESDE FISCALE KAMER - OPENBARE TERECHTZITTING VAN 12 JUNI 2008

Algemene rol nummer : 05/269/A

In de zaak van :

BVBA B. W. V., met zetel te …, … en met ondernemingsnummer ..

eiseres,

hebbende als raad I. B., advocaat te …, …

tegen :

DE BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de Minister van Financiën. wiens burelen gevestigd zijn te 1000 Brussel, Wetstraat 12. op vervolging en benaarstiging van de Gewestelijke Directeur van de BTW Registratie en Domeinen Sint-Niklaas, met kantoren te 9100 Sint-Niklaas, Driekoningenstraat 4 bus 2

verweerder,

hebbende als raad E. V. A., advocaat te …, …

vonnist de rechtbank als volgt :

1. RECHTSPLEGING

Partijen werden gehoord in hun middelen en conclusies op de openbare terechtzitting van 15.5.2008, waarna het debat werd gesloten en de zaak in beraad werd genomen.

Het dossier van de rechtspleging en de overtuigingsstukken werden ingezien in het bijzonder het gedinginleidend verzoekschrift neergelegd op 21.1.2005, de onderscheiden conclusies van de partijen evenals de respectievelijke dossiers.

2. DE VORDERING

De vordering van eiseres strekt ertoe :

- de vordering ontvankelijk en gegrond te horen verklaren;

- dienvolgens het dwangbevel, uitgevaardigd op 22.11.2004, geviseerd en uitvoerbaar verklaard op 25.11.2004 aan eiseres ter kennis gebracht bij aangetekend schrijven op 2.12.2004 nietig te verklaren en eiseres te ontslaan van de erin gevorderde bedragen;

- teruggave te horen bevelen van alle ten onrechte ingehouden en/of door eiseres betaalde bedragen te vermeerderen met de moratoire intresten overeenkomstig art. 91 W.BTW;

- verweerder te horen veroordelen tot de kosten.

3. FEITEN

Eiseres is ingeschreven als BTW-belastingplichtige ingevolge haar activiteit van bakkerij, banketbakkerij.

Op 24.5.2004 werd, door de BTW-administratie een toezicht uitgevoerd over de toepassing van de wetgeving en de reglementering inzake de belasting over de toegevoegde waarde over de periode van 1.1.2001 tot 31.12.2002.

Op 8.11.2004 werd door de controlerende ambtenaar een proces-verbaal opgesteld waarin de door eiseres begane overtredingen werden geacteerd.

Op 22.11.2004 werd op basis van dit proces-verbaal door de met de invordering belaste ambtenaar, overeenkomstig art. 85, § 1 W.BTW een dwangbevel uitgevaardigd.

Voormeld dwangbevel werd op 25.11.2004 geviseerd en uitvoerbaar verklaard en aan eiseres ter kennis gebracht bij aangetekend schrijven op 2.12.2004.

Eiseres tekent bij verzoekschrift neergelegd op 21.1.2005 verzet aan tegen het dwangbevel.

4. BESPREKING

1. Nopens de bewijskracht van de boekhouding

1. In het dagontvangstenboek van eiseres werden de dagontvangsten ingeschreven aan de hand van telbanden afgedrukt door een kasregister. Bij het afsluiten van de kassaverrichtingen voor een bepaalde dag wordt telkens een volgnummer afgedrukt, samen met de datum en het tijdstip van de afsluiting. Tevens worden datum en tijdstip van de vorige afsluiting weergegeven.

In het proces-verbaal d.d. 8.11.2004 werd vastgesteld dat de doorlopende nummering van de telbanden onderbroken was, dat bepaalde nummers ontbraken. Bovendien werd vastgesteld dat in de gevallen waar één of meer nummers ontbraken, er ook geen aansluiting is van de tijdstippen van registratie van de afsluiting en heropening van het kasregister.

Eiseres heeft-niet alle door haar afgedrukte telbanden bewaard en voorgelegd. Haar bewering als zouden de ontbrekende telbanden slechts documenten zijn voor interne controle, waarbij er geen afsluiting plaats vindt en waarbij aldus de omzettelling zou doorlopen, kan hierdoor niet worden gestaafd. Evenmin wordt met slechts één steekproef een afdoende tegenbewijs geleverd

2. Bovendien werd vastgesteld dat het dagontvangstenboek niet voldoet aan de voorwaarden van art. 15, § 1 KB nr.1. van 29.12.1992 aangezien het niet werd bijgehouden in de vorm van een vast register.

3. Uit dit alles dient te worden afgeleid dat de boekhouding van eiseres onvoldoende samenhangend en controleerbaar is en terecht verworpen werd door verweerder. Deze controleerbaarheid is een essentiële vereiste opdat de boekhouding zou kunnen aanvaard worden als voldoende bewijskrachtig om de juiste toepassing van de BTW en de controle ervan te kunnen verzekeren. wat de bedoeling is van de boekhouding zoals uitdrukkelijk blijkt uit de bepaling van art. 14, § 1 KB nr. 1 van 29.12.1992 met betrekking tot de regeling voor de voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde.

2. Nopens de meeromzet

1. Verweerder dient de gerealiseerde meeromzet te bewijzen. Overeenkomstig art. 59, § 1 W.BTW mag verweerder dit doen door middel van alle middelen van recht met inbegrip van vermoedens. In casu werd ter bepaling van de omzet het forfait van de brood- en banketbakkers toegepast.

Wanneer het forfait als vermoeden gebruikt wordt heeft eiseres uiteraard geen keuzerecht om dit forfait al dan niet toegepast te zien.

2. Verweerder ging over tot een herberekening van de omzet op basis van de input, rekening houdend met de brutowinsten/of rendementsnormen en/of de eigen productieve prestaties, gebaseerd op de forfaitaire regeling van de brood- en banketbakkers. Daarbij werd rekening gehouden met de door de belastingplichtige gebruikte verkoopprijzen en de volumes die blijken uit de telbanden (zie proces verbaal d.d. 8.11.2004 p.2 e.v. stuk 1 verweerder).

Verweerder heeft in zijn berekening voor het aantal zakken bloem dat werd verwerkt in de gewone brood sector voor beide jaren (2001 en 2002) een gemiddelde genomen van 77 %. Terecht laat eiseres gelden dat dit percentage per jaar individueel dient te worden bepaald. Zo blijkt dat voor het jaar 2001 slechts 73 % gerelateerd was met gewoon brood.

Verweerder betwist niet dat de tariefschalen voor banketproducten niet juist werden berekend aangezien het product eclair niet werd opgenomen in de berekening terwijl dit frequent wordt verkocht en het product soes dat zeer zelden wordt verkocht wel werd weerhouden.

In casu werd de meeromzet willekeurig vastgesteld.

Het dwangbevel dient dan ook te worden vernietigd.

De andere grieven dienen niet nader onderzocht aangezien zij niet tot een groter voordeel voor eiseres kunnen leiden.

3. Nopens de rechtsplegingsvergoeding

Verweerder dient als de in het ongelijk gestelde partij, te worden verwezen in de gerechtskosten (art.1017, eerste lid Ger.W.).

De kosten omvatten in de onderhavige zaak de rechtsplegingsvergoeding, zoals bepaald in artikel 1022 van het Ger. W. (art.1018, 6° Ger.W.).

De vordering van eiseres is in geld waardeerbaar. Het bedrag van deze vordering ligt, in de schijf van 2.500,01 EUR tot 5.000,00 EUR. In die omstandigheden is het basisbedrag van de rechtsplegingsvergoeding gelijk aan 650,00 EUR (art. 2 K.B. 26.10.2007).

Beide partijen zijn akkoord met dit bedrag.

Dispositif

OP DIE GRONDEN,

DE RECHTBANK,

Rechtdoende op tegenspraak,

Melding makende dat de bepalingen van de artikelen 2 en 30 tot 42 van de wet op het taalgebruik in gerechtszaken werden nageleefd.

Alle meeromvattende of strijdige conclusies verwerpend als niet terzake dienend.

Verklaart de vordering van eiseres ontvankelijk en gegrond.

Vernietigt het dwangbevel uitgevaardigd op 22.11.2004, geviseerd en uitvoerbaar verklaard op 25.11.2004 en veroordeelt verweerder tot terugbetaling van alle ten onrechte ingehouden en/of door eiseres betaalde bedragen meer de intresten.

Veroordeelt verweerder tot de kosten van het geding tot dusver begroot als volgt :

- aan de zijde van eiseres: rechtsplegingsvergoeding : 650,00 EUR

- aan de zijde van verweerder: rechtsplegingsvergoeding : 0 EUR

Aldus gewezen en uitgesproken in openbare terechtzitting door de zesde fiscale kamer van de rechtbank van eerste aanleg te Gent, op donderdag twaalf juni tweeduizend en acht, waar aanwezig waren :

mevrouw J. D. B., rechter, voorzitter van deze kamer,

mevrouw G. L., griffier.

G. L. J. D. B.