Tribunal de première instance d'Anvers, 17 octobre 2011Taxe sur la valeur ajoutée

Fiche du SPF Finances

Texte du jugement

Corps de la décision

Le texte est publié uniquement dans la langue originale

V O N N I S gewezen en uitgesproken in het gerechtsgebouw te Antwerpen op zeventien oktober tweeduizend en elf in openbare zitting van de vierde F kamer van de rechtbank van eerste aanleg van het gerechtelijk arrondissement Antwerpen, waar zetelden :

L. B., rechter,

N. V., griffier,

Inzake AR nr. 10/323/A en 10/521/A

NV D. E., ingeschreven in de kruispuntbank der ondernemingen onder nummer …, met maatschappelijke zetel gevestigd te …, ….

eisende partij,

verschijnende bij meester A. M. loco meester. V. D., advocaat, kantoorhoudende te …, ….

DE BELGISCHE STAAT, Federale Overheidsdienst Financiën, Administratie van de BTW, Registratie en Domeinen, vertegenwoordigd door de heer Minister van Financiën, wiens burelen gevestigd zijn te Brussel;

a) de eerstaanwezend inspecteur van het BTW-Ontvangkantoor te Turnhout, waarvan de burelen gevestigd zijn te 2300 Turnhout, Spoorwegstraat 22;

b) de gewestelijk directeur van de BTW te Hasselt, waarvan de burelen gevestigd zijn te 3500 Hasselt, Voorstraat 43 bus 40.

verwerende partij,

verschijnende bij meester R. V. loco meester A. v. L. d. J., advocaat, kantoorhoudende te …, ….

Gezien de stukken in de dossiers van de rechtspleging, onder meer :

inzake AR nr. 10/323/A

- het verzoekschrift neergelegd ter griffie op 15 januari 2010,

- de beschikking verleend overeenkomstig artikel 747, § 1 van het Gerechtelijk Wetboek op 17 februari 2010,

- de conclusies en stukken van partijen,

inzake AR nr. 10/521/A

- het verzoekschrift neergelegd ter griffie op 25 januari 2010,

- de beschikking verleend overeenkomstig artikel 747, § 1 van het Gerechtelijk Wetboek op 17 februari 2010,

- de conclusies en stukken van partijen.

Gelet op de wet van 15 juni 1935 op het gebruik van talen in gerechtszaken.

Gelet op de verordeningen van de Raad van ministers nummer 974/98 van 3 mei 1998 en nummer 1103/97 van 17 juni 1997 en de wetten van 26 juni 2000 en 30 juni 2000 ter invoering van de euro.

Gehoord partijen in hun middelen en gezegden ter zitting van 19 september 2011.

Eiseres is maandaangever voor de BTW.

Ze diende BTW-aangiftes in over februari, maart en april 2009.

Deze aangiftes resulteren telkens in aan de Staat verschuldigde BTW.

Eiseres betaalde de - door haar weliswaar correct aangegeven - BTW evenwel niet spontaan.

De belastingdienst BTW richtte op 12 mei 2009 aan eiseres een bericht dat op het einde van de maand een 'bijzondere regularisatierekening' zou worden opgemaakt indien niet uiterlijk op de 23^ste zou zijn betaald op het opgegeven postrekeningnummer.

Het bericht doet daarbij ook opgave van de gekende verschuldigde rechten + intrest.

Eiseres reageerde op geen enkele wijze op dit door haar ontvangen bericht.

Dezelfde belastingdienst richtte op 8 juni 2009 een nieuw bericht aan eiseres.

Het herneemt in essentie het vorige bericht van 12 mei tevoren.

Het kondigt opnieuw een 'bijzondere rekening' aan (met daarin dan na te leven instructies).

Het bericht doet daarbij ook opgave van de inmiddels hogere gekende verschuldigde rechten en intrest (vorig saldo + april + intrest per 31 mei 2009).

Eiseres stelt tot uitgaande betaling van dit bedrag te zijn overgegaan op 19 juni.

Eerste Controle BTW Geel verzond op 1 juli 2009 de bijzondere rekening, in de stand tot en met 31 mei 2009.

Deze bijzondere rekening vermeldt een tot 10 % (aldus 1/20) herleide boete onder verwijzing naar punt I, 2, A van de eerste afdeling van tabel G van KB 41 inzake BTW.

Eiseres richt op 6 juli 2009 aan de controleur verzoek tot kwijtschelding van boete en intrest.

Ter motivering stelt zij daarin : " ... Dit om reden van het ontslag van onze financiële manager vanaf januari 2009. Hierdoor zijn er problemen geweest bij het opvolgen van de betalingen".

De controleur antwoordt op 18 november 2009 negatief onder voeging van beslissing van 12 november 2009 van de directeur.

Deze laatste haalt tot behoud der boete gelijkberechtiging met andere belastingplichtigen aan.

Ontvanger BTW Turnhout vaardigde op 23 december 2009 dwangbevel uit (boete + intrest).

Het werd op 24 december 2009 uitvoerbaar verklaard.

Het werd betekend middels exploot van 11 januari 2010 met bevel tot betalen.

Er werden naderhand twee rechtsvorderingen ingeleid.

Met name werden verzoekschriften neergelegd op 15 januari resp. op 25 januari 2010.

Beide zijn gericht tegen zowel de directeursbeslissing als het dwangbevel.

Telkens zijn afschriften van directeursbeslissing en van dwangbevel gehecht.

Enige reden tot het stellen van dubbele rechtsvordering wordt door eiseres niet opgegeven.

Het past alvast ze samen te beoordelen om reden van samenhang.

Toelaatbaarheid van de rechtsvorderingen staat niet in betwisting, ook niet desnoods ambtshalve aan te voeren.

Ten gronde behelst de rechtsvordering, zoals hoger aangestipt, de toegepaste boete.

Deze werd alvast opgelegd conform de wet en ze houdt conform KB 41 herleiding in van de wettelijke boete tot 10 %, dit is alzo tot 1/20.

De voorwaarden tot deze (herleide) boete waren te dezen volop voldaan.

De rechtbank stelt vast dat eiseres zonder meer niet reageerde op het hoger vermelde bericht van 12 mei 2009.

Dit getuigt alvast niet van burgerzin.

De rechtbank stelt vast dat eiseres eerst elf dagen (onbetwist als datum) na het tweede hoger vermelde bericht overging tot uitgaande betaling van hoofdsom + intrest conform dit bericht.

Waar eiseres spontaan telkens had moeten overgaan tot betalingen gepaard aan de indiening van haar aangiftes, was dit niet gebeurd, zélfs nog niet na het eerste bericht van 12 mei 2009.

Zij doorbrak aldus de gelijkheid met de andere belastingplichtigen die hun plichten naleven.

Ze zoekt dan rechtvaardiging in ontslag van haar 'financieel manager'.

Dit ontslag blijkt alvast niet te dateren van januari 2009, maar eerder, naar ter zitting gesteld werd.

Hoe zulks overigens de bedrijfsleider ontsloeg van zijn taak het bedrijf dagelijks en met zorg te leiden, verklaart eiseres geenszins.

Dit geldt des te meer waar eiseres er dan toch perfect in was geslaagd haar aangiftes over de maanden februari, maart en april 2009 tijdig samen te stellen en in te dienen.

Alleen de betaling van de berekende periodieke aangifteresultaten bleef toen telkens uit.

De rechtbank oordeelt in rechterlijke eerste aanleg over de boete nadat de directeur oordeelde op administratief vlak als filterfunctie.

De verwijzing van eiseres naar de wet van 29 juli 1991 is hier dan ook volkomen steriel.

Eiseres werd duidelijk en met kennis van zaken herinnerd over haar in gebreke blijven.

Het bericht van 12 mei 2009 wijst met zoveel woorden op eraan te komen geldboete.

Er kwam nog een herinnering van 8 juni 2009.

Pas dan vond eiseres het nodige haar wettelijke betalingsplicht te vervullen.

Dit kan werkelijk niet door de beugel.

De reeds in KB 41 gemoduleerde toegepaste boete staat in verhouding tot de feiten.

Ze heeft niet alleen vergoedende (voor de veroorzaakte administratieve last) maar ook bestraffende en afschrikkende functie.

Eiseres draagt hier volop de gevolgen van haar negatieve handelwijze.

Er ligt dan ook niet de minste reden voor om aan de toegepaste boete te tornen.

Dit geldt des te meer nu eiseres bewust de gelijkheid met haar medebelastingplichtigen schond.

Partijen namen elk voor zich standpunt in ter zake de rechtsplegingvergoeding.

De berekeningsbasis ligt te dezen tussen 40.000,00 en 60.000,00 Euro.

De basisvergoeding is daarbij 2.500,00 Euro.

Ze wordt wettelijk berekend aan 110 %.

Dispositif

OM DEZE REDENEN

DE RECHTBANK,

Rechtdoende op tegenspraak,

Alle andere en strijdige conclusies verwerpend,

Voegt de zaken onder AR10/323/A en AR10/521/A samen en beoordeelt ze in een en het zelfde vonnis,

Verklaart beide gelijklopende vorderingen toelaatbaar, maar ongegrond,

Veroordeelt eiseres tot de kosten,

Vereffent de kosten in hoofde van verweerder op 2.750,00 (tweeduizendzevenhonderdvijftig) EUR bij wijze van rechtsplegingvergoeding.

N. V. L. B.