Preuve, mesure de contrôle, poursuite, instanceTaxe sur la valeur ajoutée

Fiche du SPF Finances

Texte du jugement

Corps de la décision

Le texte est publié uniquement dans la langue originale

Rechtbank van eerste aanleg te Brugge, VIERDE KAMER, heeft het hierna volgend vonnis verleend :

In de zaak 04/1642/A Rep. nr. 2007/5630

1. de heer D. H. I., schrijnwerker, (BTW-nr. …, Ondernemingsnr. …), en

2. mevrouw D. G., zonder bekend beroep,

eisers,

voor wie optreedt Meester J. G., advocaat met kantoor te …, ….

tegen :

De BELGISCHE STAAT, FOD FINANCIËN, Administratie van de BTW, Registratie en Domeinen, in de persoon van de e.a. Inspecteur van het BTW­Controlekantoor te Veurne, met kantoren te 8630 Veurne, Peter Benoitlaan 4,

verweerder,

voor wie is opgetreden Meester I. G. (balie Brugge) loco Meester J. V. d. P., advocaat met kantoor te …, …,

I. RECHTSPLEGING

Gelet op de inleidende dagvaarding de dato 19 mei 2004.

De rechtbank nam kennis van het dossier van de rechtspleging en van de door partijen overgelegde bundels.

Partijen werden gehoord in hun middelen bij monde van hun raadsman in de openbare terechtzitting van 26 maart 2007.

Artikel 2 en volgende van de wet van 15 juni 1935 op het gebruik der talen in gerechtszaken werden in acht genomen.

ll. BIJZONDERSTE GEGEVENS VAN DE ZAAK

2.1. Eerste eiser is ingeschreven als BTW-belastingplichtige onder het BTW­registratienummer …, ingevolge zijn activiteit van schrijnwerker. Hij is derhalve onderworpen aan de bepalingen van de BTW-wetgeving en de ter uitvoering ervan genomen besluiten.

Op 2 december 1999 werd door R. V., e.a verificateur bij het AOIF sector BTW, een toezicht aangevat over de toepassing van de wetgeving en de reglementering inzake de belasting over de toegevoegde waarde.

Op 5 april 2000 werd door R. V. voornoemd een proces-verbaal opgesteld waarin de door eerste eiser begane overtredingen werden geacteerd.

Op 20 juni 2000 werd door de met invordering belaste ontvanger, overeenkomstig artikel 85, § 1 W.BTW, een dwangbevel uitgevaardigd.

Voormeld dwangbevel werd op 23 juni 2000 geviseerd en uitvoerbaar verklaard door G. T., de gewestelijke directeur bij de administratie van de BTW, Registratie en Domeinen te Brugge en op 26 juni 2000 aan eerste eiser ter kennis gebracht.

Met de dagvaarding de dato 19 mei 2004 werd verzet aangetekend tegen voormeld dwangbevel.

2.2. Eisers vragen dat de vordering ontvankelijk en gegrond wordt verklaard en dat dienvolgens de teruggaaf wordt bevolen van alle sommen die onterecht werden geïnd, verhoogd met de moratoire rente. Verder vorderen zij dat verweerder wordt veroordeeld tot de gedingkosten, in hun hoofde begroot op de dagvaardingskosten en de rechtsplegingsvergoeding ten bedrage van … EUR.

2.3. Verweerder vordert dat de vordering ontvankelijk en ongegrond wordt verklaard en dat eisers worden veroordeeld tot de kosten van het geding, in zijn hoofde begroot op de geïndexeerde rechtsplegingsvergoeding.

III. BEOORDELING

3.1. nopens de ontvankelijkheid

Verweerder voert geen redenen aan die tot de onontvankelijkheid van de vordering kunnen leiden. Nu de rechtbank evenmin middelen van onontvankelijkheid, die hij ambtshalve zou moeten opwerpen, ontwaart, is de vordering ontvankelijk.

3.2. nopens de grond

3.2.1. Uit het proces-verbaal van 5 april 2004 bleek dat eerste eiser gedurende de gecontroleerde periode van 1 januari 1997 tot en met 31 december 1998 geen jaarlijkse inventarissen had opgemaakt. Verder werd vastgesteld dat gedurende het jaar 1997 volgens de boekhouding 468 deuren werden aangekocht en 326 deuren werden verkocht en dat gedurende het jaar 1998 volgens de boekhouding 699 deuren werden aangekocht en 626 deuren werden verkocht. Verder heeft eerste eiser aan de verbalisant verklaard dat de volledige levering en plaatsing van een deur gedurende de gecontroleerde periode minstens … BF exclusief BTW bedroeg.

Op grond van het wettelijk vermoeden van artikel 64, § 1 en 2 W.BTW wordt eerste eiser geacht, behoudens tegenbewijs, alle ingekochte, verworven of ingevoerde goederen, al dan niet bewerkt, te hebben geleverd of gebruikt bij het verlenen van diensten, onder voorwaarden die de belasting opeisbaar maken.

Eisers kunnen geen inventaris voorleggen van de goederen in voorraad bij het begin en het einde van de gecontroleerde periode. Evenmin kunnen zij aan de hand van andere bewijskrachtige stukken aantonen dat de goederen nog in hun bezit waren op het tijdstip van de controle of dat ze een bestemming hebben gekregen die de belasting niet opeisbaar heeft gemaakt. Eisers hebben het wettelijk vermoeden bijgevolg niet kunnen weerleggen.

3.2.2. Het aantal volgens de boekhouding aangekochte en verkochte deuren werd vastgesteld aan de hand van de voorgelegde aan- en verkoopfacturen. Verder werd de minimumverkoopprijs van de handelingen door eerste eiser zelf medegedeeld. De berekening van de meeromzet is derhalve gebaseerd op basis van bekende feiten. Van een opeenstapeling van vermoedens is hier geen sprake.

3.2.3. De vordering dient dan ook als ongegrond te worden afgewezen.

3.3. nopens de kosten

Eisers worden in het ongelijk gesteld. Overeenkomstig artikel 1017, 1^ste lid van het gerechtelijk wetboek moeten zij de gerechtskosten dragen.

Dispositif

OM DEZE REDENEN,

De rechtbank,

Wijzende in eerste aanleg en op tegenspraak.

Alle verdere middelen van partijen verwerpende als niet dienend. Verklaart de vordering ontvankelijk en ongegrond.

Veroordeelt eisers tot de gedingkosten, aan hun zijde niet te begroten aangezien ze hen ten laste blijven, aan de zijde van verweerder begroot op … EUR rechtsplegingsvergoeding.

Aldus gewezen en uitgesproken in openbare terechtzitting in het gerechtshof te Brugge op maandag drieëntwintig april tweeduizend en zeven.

Aanwezig zijn :

H. N., alleenrechtsprekend rechter;

L. N., griffier.

N. L. N. H.