Voldoening van de belastingBelasting over de toegevoegde waarde

Fiche van de FOD Financiën

Tekst van het arrest

Tekst van de beslissing

Het Hof van beroep te Antwerpen, zitting houdend te Antwerpen, ZESDE TER KAMER

Recht doende in burgerlijke zaken,

heeft het volgende arrest uitgesproken :

In zake : 2002/AR/804

de BELGISCHE STAAT, Federale Overheidsdienst Financiën, Administratie van de Bijzondere Belastinginspectie, op benaarstiging van de rekenplichtige Ontvanger van het derde BTW-Ontvangkantoor te Antwerpen, waarvan de kantoren gevestigd zijn te 2000 Antwerpen, Italiëlei 4 bus 4;

appellant,

tegen het vonnis gewezen door de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen van 6 februari 2002;

vertegenwoordigd door Meester D. V. loco v Meester R. L., advocaat te …, …;

tegen :

D. M., geen beroep vermeld, wonende te …, …;

geïntimeerde,

vertegenwoordigd door Meester P. D. F., advocaat te …, …;

Gelet op de door de wet vereiste processtukken in behoorlijke vorm overgelegd, waaronder het bestreden vonnis op 6 februari 2002 op tegenspraak uitgesproken door de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen, waarvan geen akte van betekening wordt voorgelegd en waartegen een tijdig en regelmatig naar vorm hoger beroep werd ingesteld bij verzoekschrift neergelegd ter griffie van dit Hof op 29 maart 2002;

I. ANTECEDENTEN EN VORDERINGEN :

1. Bij dagvaarding betekend op 20 mei 1999 werd verzet aangetekend tegen een uitvoerbaar dwangbevel van 15 april 1999 van de eerste aanwezige inspecteur ad interim van het BTW-Ontvangkantoor te Antwerpen. Het dwangbevel werd op 16 april 1999 ter kennis gebracht van geïntimeerde. Het betrof een vordering ten gevolge van een omzetverhoging van BEF … voor de jaren 1994, 1995 en 1996, vermeerderd met de interesten.

2. Omtrent de feiten wordt verwezen naar de uiteenzetting door de eerste rechter, die hier voor hernomen moet worden beschouwd, en wordt in het kort het volgende benadrukt.

In 1998 en 1999 werden er door de administratie correctieopgaven doorgevoerd gesteund op de facturen en de boekhouding van geïntimeerde. Het betrof inbreuken die werden vastgesteld op aftrekregeling ten aanzien van goederen en/of diensten die gedeeltelijk bestemd zijn voor privé- of andere dan beroepsdoeleinden - en eveneens inbreuken op artikel 50, § 1, 3 en 4, van het BTW-Wetboek en van artikel 16 van het KB nummer 1 van 23 juli 1969 in verband met de aangegeven omzet. Tot tweemaal toe werden er wijzigingen doorgevoerd in verband met de aangegeven omzet. Kort daarna is de administratie overgegaan tot het opstellen van een proces-verbaal waarbij zij opnieuw een wijzigende omzet berekent en de facturen verwerpt als onvoldoende controleerbaar. Hiertegen werd door geïntimeerde verzet aangetekend.

3. In eerste instantie werd door geïntimeerde verwezen naar artikel 54 van de wet van 15 maart 1999 om voor te houden dat de vordering verjaard is en niet ontvankelijk. In tweede instantie werd voorgehouden dat de heffing betrekking had op prestaties in eigen loon welke door de administratie verworpen werden gelet op onvoldoende detaillering. Volgens M. gebeurde de verwerping van de boekhouding ongemotiveerd en onrechtmatig.

Door geïntimeerde werd in eerste aanleg afstand gedaan van het middel van de verjaring evenals van de formele nietigheid van het proces-verbaal dat de impliciete verwerping van de boekhouding inhield wegens het ontbreken van de handtekening.

4. Bij vonnis van de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen van 6 februari 2002 werd de vordering toelaatbaar en gegrond verklaard en werd het dwangbevel van 15 april 1999 uitgaande van de ontvanger van het tweede BTW-Ontvangkantoor Antwerpen, RCIV 299/0415/12891, dezelfde dag uitvoerbaar verklaard, onwettig en van onwaarde verklaard en de uitvoering ervan verboden.

5. Hiertegen werd hoger beroep ingesteld door de Belgische Staat bij verzoekschrift neergelegd ter griffie van het Hof op 29 maart 2002. De Belgische Staat concludeert tot de gegrond verklaring van het hoger beroep en verzoekt de oorspronkelijke vordering ontvankelijk doch ongegrond te verklaren en geïntimeerde te veroordelen tot de kosten van het hoger beroep. Geïntimeerde concludeert tot de ongegrond verklaring van het hoger beroep.

6. De Belgische Staat houdt voor dat de BTW aanslag, gesteund op de facturen, inhoudt dat een alternatieve berekening van de omzet verantwoord is wanneer deze facturen onvoldoende zijn voor de controle. De onvoldoende gedetailleerde facturen kunnen volgens de Belgische Staat leiden naar een onvoldoende gedetailleerde boekhouding zodat deze kan verworpen worden.

Volgens de Belgische Staat vormt de ambtshalve aanslag geen bewijsmiddel doch een procedure van raming, waarbij de bewijslast wordt omgekeerd.

7. M. houdt voor dat de Belgische Staat steunende op de boekhouding een aantal fiscale correcties op individuele documenten heeft aangebracht, om deze te verwerpen als onvoldoende controleerbaar en onmiddellijk een proces-verbaal op te maken dat bij dwangbevel ter kennis werd gebracht, met miskenning van de rechten van verdediging.

ll. BEOORDELING

De Belgische Staat haalt in hoger beroep geen andere argumenten aan dan deze die in eerste aanleg naar voor werden gebracht en waarop daar de eerste rechter passend werd geantwoord.

Van het middel van de verjaring en de formele nietigheid van het proces-verbaal werd door M. in eerste aanleg reeds afstand gedaan, zodat hierop niet meer moet geantwoord worden.

De administratie heeft zich op de boekhouding van geïntimeerde gesteund om correctieopgave door te voeren, een eerste op 10 maart 1998 en een tweede op 1 februari 1999. Geen van deze correctieopgave werd getekend door geïntimeerde.

Op 15 april 1999, dus kort na de tweede correctieopgave, wordt door de controleambtenaar een proces-verbaal inzake BTW opgesteld, waarbij voor een derde keer een andere wijze van opbouw wordt gebruikt om de omzet te bepalen.

Het getuigt niet van behoorlijk bestuur wanneer de administratie zich steunt op de boekhouding en de daarbij behorende documenten, welke zij aanvaard heeft om een eerste en tweede correctie door te voeren om dan in het proces-verbaal te vermelden dat de facturen onvoldoende gedetailleerd zijn en vervolgens de omzet te berekenen volgens een norm voor taxatie zoals deze bepaald wordt door de administratie der directe belastingen voor de provincie Antwerpen aanslagjaar 1995, 1996, 1997.

De belastingplichtigen moeten kunnen vertrouwen op een vaste gedrags- en beleidslijn van de administratie. Het tot tweemaal toe doorvoeren van correcties teneinde de omzet te bepalen om dan de boekhouding te verwerpen als onvoldoende gedetailleerd en een proces-verbaal op te stellen met nogmaals een andere wijze om de omzet te berekenen, getuigt niet van rechtszekerheid noch behoorlijk bestuur.

Met de eerste rechter kan alleen maar vastgesteld worden dat de controleambtenaar tot tweemaal toe precieze controleresultaten uitvoerde gesteund op de boekhouding van geïntimeerde om nadien te stellen dat de boekhouding met de nodige waarborg ter controle biedt.

Ten overvloede, door alzo te handelen heeft de administratie een aanslag gevestigd welke gelijk te stellen is met een ambtshalve aanslag in hoofde van geïntimeerde in de zin van artikel 66 Wetboek BTW en dat door dit doen in plaats van de naleving van het KB nr. 9 inzake de BTW voorgeschreven procedure, geïntimeerde beroofd werd van de waarborgen van verweer en tegenspraak.

Beschikkend gedeelte

OM DEZE REDENEN,

HET HOF,

Recht doende op tegenspraak,

Gelet op artikel 24 van de wet van 15 juni 1935 op het gebruik der talen in gerechtszaken,

Verklaart het hoger beroep ontvankelijk doch ongegrond;

Verwijst de Belgische Staat in de kosten, begroot aan de zijde van M. op … euro (… EUR) voor rechtsplegingsvergoeding hoger beroep;

Aldus gewezen en uitgesproken in openbare terechtzitting van het HOF VAN BEROEP te ANTWERPEN van EENENTWINTIG FEBRUARI TWEEDUIZENDENZES,

waar aanwezig waren :

S. B., Raadsheer wd. Voorzitter;

M. G. en

A. H., Plaatsvervangende Raadsheren;

A. V. L., Griffier.

A.V. L. A. H.

M. G. S. B.