Teruggaaf inzake belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen gevestigd

Fiche van de FOD Financiën

Volledige tekst:

Tekst van de beslissing

Vonnis van de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg te Brussel d.d. 27.06.2016

(2015/1/A)

In de zaak van:

De X1, vennootschap naar Nederlands recht, met maatschappelijke zetel te Nederland, … ingeschreven in het KvK onder nummer … en met als vestigingsnummer …,

De X2, vennootschap naar Nederlands recht, met maatschappelijke zetel te Nederland, …, ingeschreven in het KvK onder nummer … en met als vestigingsnummer …,

De X3, vennootschap naar Nederlands recht, met maatschappelijke zetel te Nederland, …, ingeschreven in het KvK onder nummer … en met als vestigingsnummer …,

Eisende partijen, allen voor huidige procedure woonplaats kiezend bij hun raadsman,

Bijgestaan door mr. P.W., advocaat met kantoor te …, op de zitting vertegenwoordigd door mr. S.B.;

Tegen:

De BELGISCHE STAAT, F.O.D. Financiën, in persoon van de Minister van Financiën, met kabinet te 1000 Brussel, Wetstraat 12 voor wie optreedt de Adviseur-generaal, Directeur van het Centrum Buitenland, met kantoor te 1000 Brussel, Kruidtuinlaan 50 bus 3412,

Verwerende partij,

Vertegenwoordigd door de heer D.D., adviseur,

In deze zaak, in beraad genomen op 03/06/2016, wordt door de rechtbank volgend vonnis uitgesproken:

Gelet op:

 het verzoekschrift op tegenspraak op grond van art. 1385decies Ger.W., neergelegd ter griffie op 31/12/2014;

 de beschikking overeenkomstig artikel 747 Ger.W. van 13/02/2015;

 de eerste besluiten en de synthesebesluiten voor eiseressen, neergelegd ter griffie op respectievelijk 30/10/2015 en 29/02/2016;

 de conclusies, de conclusies en de syntheseconclusies voor verweerder, neergelegd ter griffie op respectievelijk 17/07/2015, 17/12/2015 en 29/04/2016;

 de stukken voor eiseressen, zoals gehecht aan het verzoekschrift; en

 de stukken voor verweerder, neergelegd ter griffie op 17/07/2015 en 29/04/2016.

Gehoord de raadsman van eiseressen en de vertegenwoordiger van verweerder in de openbare terechtzitting van 03/06/2016, waarna de debatten werden gesloten en de zaak in beraad werd genomen.

Toepassing is gemaakt van de bepalingen van de wet van 15 juni 1935 op het taalgebruik in gerechtszaken.

I. FEITEN

1. Op 30/09/2010 dienden eiseressen een aanvraag in tot het bekomen van terugbetaling van in België betaalde BTW overeenkomstig art. 4 K.B. nr. 26 (van 09/12/2009 met betrekking tot de teruggaaf inzake belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen gevestigd in een andere lidstaat dan de Iidstaat van teruggaaf). Deze aanvraag had betrekking op een bedrag van € 20.387,79 over de periode 01/09/2009 tot 31/12/2009. (stuk 8 verweerder)

Op 20/10/2010 werd een ontvangstmelding van deze aanvraag gestuurd (stuk 1 verweerder) en op 07/01/2011 volgde een vraag om bijkomende inlichtingen overeenkomstig art. 16 K.B. nr. 56 (stuk 2 verweerder). Er werd gevraagd naar (1) kopies van alle aankoopfacturen/transacties, (2) uitleg waarin de aankopen in België kaderden en (3)indien het handelingen zou betreffen waarvoor achteraf aan Belgische klanten zou gefactureerd zijn, ook hiervan kopies te bezorgen.

De kopies van de facturen werden op 23/02/2011 aan verweerder bezorgd (stuk 3 verweerder). Onmiddellijk lieten de diensten van verweerder weten dat het verzoek al werd afgewezen omdat de gevraagde stukken niet werden overgemaakt. Tevens werden eiseressen er op gewezen dat een nieuw verzoek kon ingediend worden voor 31/03/2011 (stuk 4 verweerder). Op 28/02/2011 werd deze beslissing elektronisch ter kennis gebracht van eiseressen (stuk 5 verweerder).

Op 29/06/2011 werd een nieuw verzoek tot terugbetaling gedaan (stuk 6 en 9 verweerder), doch dit werd afgewezen als Iaattijdig op 05/06/2011 (stuk 7 verweerder).

II. VOORWERP VAN DE VORDERING

2. De vordering van eiseressen strekt ertoe de beslissingen van 05/07/2011 en 28/02/2011 te vernietigen en de vraag tot teruggave in te willigen. Eiseressen vorderen verweerder te veroordelen tot terugbetaling van de som van € 20.387,79, meer de interesten conform art. 91 W.BTW.

Verweerder besluit tot de ongegrondheid van de vordering van eiseressen.

III. BEOORDELING

111.1. De ontvankelijkheid

3.Verweerder betwist de ontvankelijkheid van de vordering niet. De rechtbank ziet evenmin redenen om ambtshalve te besluiten tot de niet-ontvankelijkheid van de vordering. De vordering is ontvankelijk.

111.2. Ten gronde

4.1. Eiseressen menen dat hun vraag tot terugbetaling ten onrechte werd afgewezen. De beslissing van 28/02/2011 is onterecht omdat de antwoordtermijn van een maand geen vervaltermijn zou zijn, noch zou er een sanctie voorzien zijn voor het Iaattijdig antwoord.

Het zou onredelijk zijn de stukken niet in aanmerking te nemen, aangezien de beslissing slechts na de mededeling van die stukken werd genomen.

Zelfs al zou de antwoordtermijn een vervaltermijn zijn, dan dient de verstrekte informatie (23/02/2011) beschouwd te worden als een nieuwe en tijdige aanvraag.

4.2. De argumentatie van eiseressen dat het laattijdig antwoord op de vraag om inlichtingen niet moet leiden tot het verval van het recht tot teruggave, gaat er evenwel aan voorbij dat eiseressen nooit (ook niet tot op heden) een volledig antwoord hebben gegeven op de vraag tot het bekomen van bijkomende informatie op grond van art. 16 K.B. nr. 56.

In deze vraag van 07/01/2011 (stuk 2 verweerder) werd immers gevraagd naar (1) kopies van alle aankoopfacturen/transacties, (2) uitleg waarin de aankopen in België kaderden en (3)indien het handelingen zou betreffen waarvoor achteraf aan Belgische klanten zou gefactureerd zijn, ook hiervan kopies te bezorgen.

De facturen werden dan wel (laattijdig) bezorgd, maar op de tweede en derde vraag wordt tot op heden geen antwoord verschaft. De eerste vraag tot terugbetaling werd dan ook terecht afgewezen omdat de gevraagde inlichtingen niet tijdig werden aangeleverd.

4.3. Het antwoord van eiseressen op de vraag om informatie (23/02/2011, stuk 3 verweerder) kan niet beschouwd worden als een nieuwe vraag om teruggave, aangezien dit niet voldoet aan de criteria van art. 5 K.B. nr. 56.

4.4. Hoewel eiseressen er in de mail van verweerder van 23/02/2011 (stuk 4 verweerder) op gewezen werden dat voor 31/03/2011 een nieuwe aanvraag kon ingediend warden, deden zij dit pas op 29/06/2011 (stukken 6 en 9 verweerder). Deze tweede aanvraag werd dan ook terecht afgewezen als laattijdig overeenkomst art. 12, al. 2 K.B. nr. 56.

De nalatigheid is in deze volledig aan eiseressen zelf te wijten.

4.5. De vordering van eiseressen is bijgevolg niet gegrond.

IV. DE KOSTEN

5. De vordering van eiseressen is niet gegrond. Eiseressen worden bijgevolg veroordeeld tot de kosten van het geding.

Verweerder werd niet bijgestaan door een advocaat, zodat geen rechtsplegingsvergoeding dient te worden begroot.

Beschikkend gedeelte

OM DEZE REDENEN,

DE RECHTBANK,

Gelet op de artikelen 2, 3, 4, 30, 34, 36, 37, 41 en 42 van de wet van 15 juni 1935 op het gebruik der talen in gerechtszaken,

Rechtsprekend in eerste aanleg, op tegenspraak,

Alle andersluidende en meer omvattende besluiten van de hand wijzende als niet ter zake en/of overbodig,

Verklaart de vordering van eiseressen ontvankelijk doch niet gegrond,

Veroordeelt eiseressen tot de kosten van het geding, in hoofde van verweerder niet verder to begroten,

Aldus gevonnist en uitgesproken ter openbare terechtzitting van de 33^5te kamer van de

Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel, op 27 juni 2016.

waar aanwezig waren en zitting namen:

De heer J. VAN BROECK, rechter,

Mevrouw T. COUCK, afgevaardigd griffier.