Bewijs, controlemaatregelBelasting over de toegevoegde waarde

Fiche van de FOD Financiën

Tekst van het vonnis

Tekst van de beslissing

RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG TE BRUSSEL, 33^ste KAMER

AR 1998/3343/A

- BTW

- op tegenspraak

- eindvonnis

In zake van :

De NV U. D. S., met maatschappelijke zetel te …, …, voorheen ingeschreven in het handelsregister te Brussel onder het nummer …,

eisende partij,

vertegenwoordigd door Mr. St. G. loco Mr. J. N., advocaat te …, … (ref. : /),

tegen :

De BELGISCHE STAAT, Federale Overheidsdienst Financiën, Administratie van de BTW, registratie en domeinen, in de persoon van de ontvanger van het BTW-ontvangkantoor te Vilvoorde, met burelen gevestigd te 1800 Vilvoorde, Groenstraat 51-57,

verwerende partij,

vertegenwoordigd door Mr. P. P. loco Mr. A. D., advocaat te …, … (ref. : …),

In deze zaak, in beraad genomen op 30 april 2007, spreekt de rechtbank het

navolgend vonnis uit :

Gelet op :

- het gedinginleidend exploot d.d. 11 maart 1998 van plaatsvervangend gerechtsdeurwaarder D. ter vervanging van gerechtsdeurwaarder V. met standplaats te ….

- de conclusie van verweerster, neergelegd ter griffie op 18 juni 1998,

- de vaststelling van de zaak bij gerechtsbrief op grond van artikel 751 van het Gerechtelijk Wetboek.

De raadslieden van partijen werden gehoord in openbare zitting. Nadat elke partij een bundel met de stavingstukken van partijen heeft neergelegd, werd de zaak in beraad genomen.

1. FEITEN

Eiseres is als BTW-belastingplichtige geregistreerd onder het nummer ….

Op 16 oktober 1997 en 13 november 1997 heeft de administratie een controle uitgevoerd van de boekhouding voor de periode van 1 januari 1992 tot 31 december 1995.

Op 27 november 1997 heeft de administratie aan eiseres een ontwerp van proces­verbaal overgemaakt samen met een ontwerp van correctieopgave, met het verzoek dit in geval van akkoord terug te zenden.

Bij gebrek aan antwoord of akkoord van de belastingplichtige werd een proces­verbaal opgemaakt op 7 januari 1998, overeenkomstig het eerder overgemaakte ontwerp. Een eensluidend afschrift van dit proces-verbaal werd dezelfde dag verzonden aan eiseres.

Op 14 januari 1998 heeft de administratie een aangetekende kennisgeving verzonden van het dwangbevel uitgevaardigd op 9 januari 1998, geviseerd en uitvoerbaar verklaard door de gewestelijke directeur op 12 januari 1998.

2. VOORWERP VAN DE VORDERINGEN

De vordering strekt ertoe voormeld dwangbevel te horen nietig verklaren.

Verweerster concludeert tot de ongegrondheid van de vordering.

3. BEOORDELING

3.1. Eiseres is van oordeel dat het dwangbevel gesteund is op een nietig proces-verbaal en derhalve eveneens nietig is. Het proces-verbaal zou nietig zijn vermits het niet ondertekend was.

Eiseres verwart het ontwerp van proces-verbaal dat aan haar verzonden werd op 27 november 1997, met het eigenlijke proces-verbaal dat wel degelijk door de opsteller werd ondertekend op 7 januari 1998.

Het dwangbevel verwijst uitdrukkelijk naar het proces-verbaal van 7 januari 1998.

Bijgevolg beantwoordt zowel het proces-verbaal als het dwangbevel aan de voorgeschreven vormvoorschriften.

Het middel is ongegrond.

3.2. Eiseres betwist verder de bewijswaarde van het proces-verbaal. De vaststellingen op grond waarvan de administratie de inbreuken op de BTW-wetgeving bewezen acht, zouden volgens eiseres beperkt zijn gebleven tot het weergeven van de verklaringen van de heer L. V., afgevaardigd bestuurder van de NV O., afgelegd op 3 november 1996.

De bijzondere bewijswaarde van het proces-verbaal op grond van artikel 59 van het BTW-Wetboek, beperkt zich volgens eiseres bijgevolg tot het feit dat deze verklaring inderdaad werd afgelegd, doch strekt zich niet uit tot de inhoud van deze verklaringen. Aldus toont de administratie - nog steeds volgens eiseres - niet aan dat de door de NV O. aan haar 'pro forma' gefactureerde leveringen niet effectief werden uitgevoerd.

Terecht argumenteert verweerster dat het recht op aftrek ontstaat door de handeling die de leverancier schuldenaar heeft gemaakt van de belasting. De factuur is enkel een instrument waardoor de handeling wordt geformaliseerd (zie H.v.J. 13 december 1989. GENIUS HOLDING BV, C-342/87, www.fisconet.be ).

In casu blijkt uit het proces-verbaal dat de heer L. V. heeft verklaard dat de NV O. drie valse facturen heeft uitgeschreven voor een totaal bedrag van 2.769.468 BEF excl. BTW, voor leveringen die zij nooit heeft uitgevoerd.

Daarnaast wordt in het proces-verbaal eveneens vastgesteld dat eiseres niet is ingegaan op het verzoek van de administratie, verwoord in een aangetekend schrijven van 17 november 1997. om haar de afschriften te bezorgen van de offertes, overeenkomsten of overeengekomen prijzen waarnaar in de kwestieuze facturen wordt verwezen.

In tegenstelling tot hetgeen eiseres staande houdt zijn de motieven van het proces-verbaal derhalve helemaal niet beperkt tot de weergave van de verklaringen van de heer V., maar werden deze aangevuld met eigen vaststellingen.

Uit de verklaringen van de heer V. samen met de weigering of onmogelijkheid van eiseres om de gevraagde inlichtingen te bezorgen, mocht de administratie terecht de in het proces-verbaal weerhouden inbreuken afleiden.

De vordering is dan ook ongegrond.

Beschikkend gedeelte

0M DEZE REDENEN,

DE RECHTBANK,

Gelet op de artikelen 4, 37, 41 en 42 van de wet van 15 juni 1935 op het gebruik der talen in gerechtszaken,

Rechtsprekend in eerste aanleg en op tegenspraak,

Alle andersluidende en meer omvattende besluiten van de hand wijzende als niet ter zake en/of overbodig.

Verklaart de vordering ontvankelijk doch ongegrond.

Veroordeelt eiseres tot betaling van de gedingkosten, begroot op € 364,40 rechtsplegingsvergoeding aan de zijde van eisende partij en op € 364,40 rechtsplegingsvergoeding aan de zijde van verweerster.

Aldus gevonnist en uitgesproken ter openbare terechtzitting, van de 33^ste kamer van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel, op 18 mei 2007.

Waar aanwezig waren en zitting namen :

De heer P. H., rechter

Mevrouw I. D., griffier

I. D. P. H.