Rechten en voorrechten schatkist, vervolging, gedingBelasting over de toegevoegde waarde

Fiche van de FOD Financiën

Tekst van het arrest

Tekst van de beslissing

Het Hof van beroep te Antwerpen, zitting houdend te Antwerpen, ZESDE KAMER, recht doende in burgerlijke zaken, heeft het volgende arrest uitgesproken :

In zake : 2005/AR/1659

NV G. D. S., met ondernemingsnummer …, en met zetel te …, …;

appellante,

tegen het vonnis gewezen door de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen van 10 juni 2005;

vertegenwoordigd door Meester I. C., advocaat te …, …;

tegen :

1. de BELGISCHE STAAT, Administratie van de belasting over de toegevoegde waarde, registratie en domeinen, vertegenwoordigd in de persoon van de Minister van Financiën, wiens burelen gevestigd zijn te 1000 Brussel, Wetstraat 12, op vervolging en benaarstiging van de gewestelijke directeur van de BTW, registratie en domeinen te Antwerpen, in de persoon van de eerstaanwezend inspecteur rekenplichtige van het eerste BTW-Ontvangkantoor te Antwerpen, waarvan de kantoren gevestigd zijn te 2000 Antwerpen, Italiëlei 4 bus 4;

2. de BELGISCHE STAAT, Administratie van de belasting over de toegevoegde waarde, registratie en domeinen, vertegenwoordigd in de persoon van de Minister van Financiën, wiens burelen gevestigd zijn te 1000 Brussel, Wetstraat 12, op vervolging en benaarstiging van de gewestelijke directeur van de BTW, registratie en domeinen te Antwerpen, in de persoon van de eerstaanwezend inspecteur rekenplichtige van het tweede BTW-Ontvangkantoor te Antwerpen, waarvan de kantoren gevestigd zijn te 2000 Antwerpen, Italiëlei 4 bus 4;

geïntimeerde,

vertegenwoordigd door Meester D. V. loco Meester R. L., advocaat te …, …;

Gelet op de door de wet vereiste processtukken in behoorlijke vorm overgelegd waaronder het bestreden vonnis van de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen van 10 juni 2005, waarvan geen akte van betekening wordt voorgelegd, alsmede het verzoekschrift tot hoger beroep neergelegd ter griffie van het hof van beroep te Antwerpen op 15 juni 2005;

Bespreking in feite en in rechte

1. de toepasselijke wetsbepalingen

1.1. Artikel 92 van het BTW-Wetboek, zoals gewijzigd door artikel 61 van de wet van 15 maart 1999, luidt als volgt :

"In geval van beroep tegen het vonnis dat de door de schuldenaar ingestelde eis heeft verworpen, kan de ontvanger van de belasting over de toegevoegde waarde, gelet op de concrete gegevens van het dossier, met inbegrip van de financiële toestand van de schuldenaar, deze laatste kennisgeven bij een ter post aangetekende brief van een verzoek tot het in consignatie geven van het geheel of van een gedeelte van de verschuldigde bedragen. Aan de schuldenaar kan worden toegestaan dat die consignatie wordt vervangen door een zakelijke of persoonlijke zekerheid die wordt aangenomen door de administratie bevoegd voor de belasting over de toegevoegde waarde.

De gevorderde bedragen dienen in consignatie te worden gegeven of de zekerheid dient te worden gevestigd binnen twee maanden vanaf de kennisgeving.

Bij gebreke van het in consignatie geven van de bedragen of het vestigen van de zekerheid binnen de bepaalde termijn, dient de rechtsinstantie waarbij de voorziening aanhangig is gemaakt, binnen drie maanden te rekenen vanaf het verstrijken van die termijn, de voorziening niet-ontvankelijk te verklaren, tenzij zij, op grond van een met redenen omkleed verzoekschrift ingediend door de schuldenaar binnen twee maanden vanaf de kennisgeving bedoeld in het eerste lid, besluit, binnen dezelfde termijn van drie maanden, dat het door de met invordering belaste ambtenaar gedane verzoek niet gegrond is."

1.2. Artikel 92, tweede lid, van het BTW-Wetboek voor de wijziging door artikel 61 van de wet van 15 maart 1999 luidde als volgt :

"Wanneer het verzet tegen het dwangbevel is afgewezen, kan tegen de rechterlijke beslissing niet op geldige wijze enig rechtsmiddel worden aangewend indien het bedrag van de verschuldigde sommen niet in consignatie is gegeven binnen twee maanden na het verzoek dat de bevoegde ambtenaar bij aangetekende brief tot de belastingschuldige richt."

2. de feiten en standpunt van geïntimeerde

2.1. Op 27 juni 2005 hebben de met invordering belaste ambtenaren van het eerste en tweede BTW-Ontvangkantoor van Antwerpen appellante door middel van een aangetekende brief verzocht om binnen de twee maanden de bevoorrechte delen van de schuld die het voorwerp uitmaakt van het huidige geding, nl. … EUR, te consigneren op de rekening van de Deposito­ en Consignatiekas te Antwerpen;

Appellante heeft de gevraagde sommen niet betaald en ook niet geconsigneerd en ook geen zakelijke of persoonlijke zekerheid gesteld die door de administratie bevoegd voor de belasting over de toegevoegde waarde werd aangenomen;

De termijn van twee maanden is inmiddels verstreken;

Evenmin heeft appellante een met redenen omkleed verzoekschrift ingediend binnen de termijn van twee maanden vanaf de kennisgeving van 27 juni 2005; Slechts ter terechtzitting (van 31 oktober 2005) wordt m.b.t. de boete van … BEF die in het jaar 1999 werd opgelegd m.b.t. de (betwiste) BTW-achterstal van het jaar 1998 (RCIV nummer …) in toepassing van artikel 92 W.BTW (nieuwe versie) een verzoekschrift neergelegd (voorhoudende dat men geen kennis kreeg van de aangetekende brief van 27 juni 2005 en dat dus de vervaltermijn niet is beginnen lopen dan vanaf 1 september 2005 (vermits kopie van de kennisgeving d.d. 27 juni 2005 samen met besluiten pas werd overgemaakt via de raadsman bij diens schrijven van 31 augustus 2005).

2.2. Volgens geïntimeerde dient enerzijds, bij gebrek aan het in consignatie geven door appellante van de bedragen of het vestigen van de zekerheid binnen de termijn van twee maanden te rekenen vanaf 27 juni 2005 en, anderzijds, bij gebreke aan een met redenen omkleed verzoekschrift vanwege appellante binnen dezelfde termijn, het hoger beroep van appellante in toepassing van het 3^de lid van artikel 92 van het BTW-wetboek, niet ontvankelijk te worden verklaard.

3. Partijen beperken het debat tot de ontvankelijkheid van het hoger beroep

3.1. Wat betreft de boete van … BEF die in het jaar 1999 werd opgelegd m.b.t. de (betwiste) BTW-achterstal van het jaar 1998 (RCIV nummer …)

Hieromtrent bestaat geen betwisting dat de nieuwe versie van artikel 92 W.BTW van toepassing is.

Appellante kan zich niet beroepen op het feit dat zij geen kennis had van de aangetekende brief van 27 juni 2005 aan haar maatschappelijke zetel; Op dit adres kan de administratie immers volkomen rechtsgeldig iedere kennisgeving doen en appellante staat zelf in voor de ontvangst van de aldaar gezonden briefwisseling.

Het verzoekschrift dat appellante ter terechtzitting neerlegt in toepassing van het nieuwe artikel 92 W.BTW is dan ook laattijdig.

Betreffende dit element van het geschil is het hoger beroep van appellante niet ontvankelijk.

3.2. de overige (betwiste) BTW-schulden. waarvan de oorzaak van eisbaarheid dateert van voor 1 januari 1999

Hieromtrent stelt appellante terecht dat het oude artikel 92 W.BTW van toepassing is.

Het art. 92, tweede lid (oud) van het W.BTW geeft een discretionaire bevoegdheid aan de Ontvanger om al dan niet om consignatie te verzoeken.

De discretionaire bevoegdheid voor de ontvanger om consignatie van de verschuldigde sommen te vragen, houdt in dat de ontvanger enkel consignatie kan vragen indien hij deze beslissing afdoende kan verantwoorden; De ontvanger mag van zijn discretionaire bevoegdheid geen misbruik maken en moet op verantwoorde wijze om consignatie vragen zo niet wordt het administratief redelijkheidsbeginsel of de materiële motiveringsverplichting, d.i. de vereiste van inhoudelijke verantwoording van een administratieve beslissing, geschonden (VAN ORSHOVEN, "Consignatie of geen consignatie ? That's the question & oefeningen in administratief (proces)recht bij BTW-geschillen", T.F.R., 1994, 53); Daaraan moet de formele motiveringsplicht van de Wet van 29 juli 1991 betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen nog worden toegevoegd : de verantwoording van de vraag tot consignatie moet immers kenbaar zijn niet alleen voor de belastingplichtige maar ook voor de rechter die de consignatievraag dient te beoordelen.

Het aangetekend schrijven van 27 juni 2005 van de administratie verwijst uitdrukkelijk naar de nieuwe versie van het art. 92 W.BTW dat niet van toepassing is op het merendeel van de geviseerde schulden. Het betreft een specifieke nieuwe procedure, met specifieke termijnen en met specifieke mogelijkheden (nl. vervanging van consignatie door zakelijke of persoonlijke borgstelling) die onder de gelding van de oude versie niet van toepassing waren.

Het aangetekend schrijven kan dan ook niet als afdoende gemotiveerd beschouwd worden.

Van dit aangetekend schrijven, dat verregaande rechtsgevolgen beoogt (nl. de onontvankelijkheid van het hoger beroep), kan verwacht worden dat dit wordt opgesteld met de nodige zorgvuldigheid, wat in casu allerminst het geval is.

Het hoger beroep m.b.t. deze elementen van het geschil dient dan ook ontvankelijk te worden verklaard.

Er kunnen aan dit aangetekend schrijven dan ook geen rechtsgevolgen worden toegekend.

Beschikkend gedeelte

OM DEZE REDENEN,

HET HOF, rechtdoende op tegenspraak,

Gelet op artikel 24 van de wet van 15 juni 1935.

Verklaart het hoger beroep alsmede het verzoekschrift d.d. 31 oktober 2005 in toepassing van artikel 92 W.BTW niet ontvankelijk wat betreft de betwisting m.b.t. de boete van … BEF die in het jaar 1999 werd opgelegd m.b.t. de (betwiste) BTW-achterstal van het jaar 1998 (RCIV nummer …);

Verklaart het hoger beroep voor het overige ontvankelijk;

Verzendt de zaak naar de rol voor verdere in staat stelling ten gronde;

Houdt de beslissing over de kosten aan.

Aldus gewezen en uitgesproken in openbare terechtzitting van het HOF VAN BEROEP te ANTWERPEN van VIJFTIEN NOVEMBER TWEEDUIZENDENVIJF,

waar aanwezig waren :

R. T., Voorzitter;

D. W. en M. V. d. B., Raadsheren;

A. V. L., Griffier.

A.V. L. M. V. D. B. D. W. R. T.