Computer. Voordeel van alle aard. Aftrek BTW

Vr. en Antw., Kamer, 2001-2002, nr. 134, blz. 16826-16827

Computer - Voordeel van alle aard - Aftrek BTW

VRAAG

Om de informatisering van de economie te stimuleren, zou de minister voorgesteld hebben om de schenkingen van computers door bedrijven aan hun werknemers, vrij te stellen van belastingen, door ze niet meer te beschouwen als voordelen in natura.

Er zit voor de bedrijven echter wel een addertje onder het gras in de BTW-wetgeving. Indien het bedrijf de BTW op de aankoop van de computer aftrekt, zou het op het moment van de schenking toch opnieuw BTW over de waarde van de computer moeten afdragen, omdat dit BTW-technisch een "onttrekking " is.

1. Wordt deze maatregel inderdaad overwogen?

2. Kan u bevestigen dat een schenking voor het bedrijf nadelige BTW-gevolgen heeft?

ANTWOORD

1. Momenteel is er geen enkele specifieke fiscale maatregel met betrekking tot de aankoop van computers voor privédoeleinden. Er kan evenwel worden onderzocht of geen fiscale stimuli in het leven moeten worden geroepen, om de informatisering van de economie te stimuleren.

2. Het geachte lid beoogt de situatie waarbij een belastingplichtige een roerend goed, waarvoor of voor de bestanddelen waarvan volledig of gedeeltelijk recht op aftrek is ontstaan, aan zijn bedrijf onttrekt voor de privé-doeleinden van zijn personeel. Ingevolge artikel 12, § 1, 1°, van het BTW-Wetboek, wordt deze onttrekking gelijkgesteld met een levering onder bezwarende titel. Deze belasting is dan verschuldigd over een maatstaf van heffing die oveenkomstig artikel 33, 1°, van voornoemd wetboek, gelijk is aan de aankoopprijs van het onttrokken goed of een soortgelijk goed, dat wil zeggen de prijs die op het tijdstip van de onttrekking normaal moet worden betaald om dat goed aan te kopen in de staat waarin het zich op dat tijdstip bevindt.

Overeenkomstig artikel 10, 3°, van het koninklijk besluit nr. 3 van 10 december 1969 met betrekking tot de aftrekregeling voor de toepassing van de belasting over de toegevoegde waarde, kan bij de verkoop van bedrijfsmiddelen gedurende het herzieningstijdvak, de BTW die oorspronkelijk niet in aftrek kon worden gebracht, herzien worden. De herziening geldt evenwel niet in de mate dat door artikel 45, § 2, van het wetboek een beperking aan de aftrek is gesteld. Deze herziening zal bijvoorbeeld dienen te worden verricht wanneer een belastingplichtige met gedeeltelijk recht op aftrek dit recht uitoefent overeenkomstig artikel 46, § 1, van het BTW-Wetboek.

Indien de beoogde computers voorheen door een belastingplichtige met gedeeltelijk recht op aftrek werden aangewend als bedrijfsmiddelen in de zin van artikel 1 van het ministerieel besluit nr. 1 van 2 september 1980 met betrekking tot de aftrekregeling voor de toepassing van de belasting over de toegevoegde waarde, dan kan onder de in voorgaand lid bedoelde omstandigheden, gelet op het feit dat bedoelde onttrekkingen gelijkgesteld worden met leveringen onder bezwarende titel, de aftrek herzien worden.

De eventuele herziening wordt in één maal verricht voor het jaar waarin de oorzaak van herziening zich heeft voorgedaan, in casu de onttrekking, en voor de nog te lopen jaren van het herzieningstijdvak tot beloop van een vijfde per jaar van de belasting welke een beperking heeft ondergaan. Het bedrag van de belasting dat ingevolge de herziening in aftrek mag worden gebracht, wordt beperkt tot het bedrag dat wordt bekomen door de maatstaf van heffing voor de levering - in casu de onttrekking - te vermenigvuldigen met het tarief waartegen de belasting, waarvan de aftrek wordt herzien, werd berekend (koninklijk besluit nr. 3, artikel 10, laatste lid).

Er dient opgemerkt te worden dat wanneer het van bij de aankoop vaststaat, dat bedoelde computers bestemd zijn voor de privé-doeleinden van het personeel en dus niet voor het verrichten van handelingen waarvoor er overeenkomstig artikel 45 § 1, van het BTW-Wetboek, recht op aftrek bestaat, dan mag de over die computer aangerekende voorbelasting niet in aftrek worden gebracht.

Deze maatregelen vloeien voort uit de bepalingen van de zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 (77/388/EEG) en er is ter zake in geen afwijking voorzien.