Conclusie van advocaat-generaal Lenz van 1 april 1987, 124/86 en 125/86Richtlijn 83/181 art. 93, richtlijn 83/183 art. 12

Mijn conclusie in de twee niet-nakomingszaken waarmee het Hof zich zojuist heeft beziggehouden, kan zeer kort zijn.

De Commissie van de Europese Gemeenschappen, verzoekster, vraagt het Hof in wezen, vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, verweerster, door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen voor het volgen van richtlijnen 83/181/EEG en 83/183/EEG van de Raad van 28 maart 1983¹, de krachtens het EEGVerdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, en verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

Verweerster heeft de haar telastgelegde inbreuken niet ontkend en evenmin uitdrukkelijke conclusies geformuleerd. Zij heeft enkel opgemerkt, dat sommige bepalingen van de richtlijnen, zij het met andere modaliteiten en termijnen, reeds in het Italiaanse recht van toepassing zijn. Verder heeft zij gewezen op de — tot op heden vergeefse — pogingen om de richtlijnen nog vóór de mondelinge behandeling in nationaal recht om te zetten.

Ingevolge artikel 93 van richtlijn 83/181/EEG en artikel 12 van richtlijn 83/183/EEG waren de Lid-Staten verplicht uiterlijk op 1 juli 1984, respectievelijk 1 januari 1984, de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen treden om aan deze richtlijnen te voldoen. Vaststaat, dat verweerster deze verplichting niet is nagekomen.

Mitsdien geef ik het Hof in overweging beide verzoeken toe te wijzen en verweerster te veroordelen in de kosten van de procedure.