Belastbaarheid, vrijstelling, andere vrijstelling, strafbepaling, administratieve geldboeteBelasting over de toegevoegde waarde

Fiche van de FOD Financiën

Tekst van het vonnis

Tekst van de beslissing

17 februar:-i 2003

Algemene rol nr. 093/23578/A

De Rechtbank van Eerste Aanleg te Oudenaarde, eerste ka­ mer, zetelend in burgerlijke zaken, heeft volgend vonnis verleend

Inzake

OPSOMMERE Peter, voorheen zelfstandig brood- en ban­ ketbakker onder H.R. Oudenaarde 25.566 en sedert 01. 07.1987 werkend vennoot, wonende te 9700 oudenaarde­ Eine, N••••• D• T•••••••••• ••,

- eiser op verzet bij exploot van Gerechtsdeurwaarder

I. Ravelingien te Zottegem dd. 13.04.1993,

- hebbende als raadsman Mr. De Sutter, advocaat te Nevele,

Tegen

de BELGISCHE STAAT in de persoon van de Minister van Financiên, Administratie van de Belasting over de Toegevoegde Waarde, Registratie en Domeinen, verte­ genwoordigd door de heer Ontvanger van het B.T.W.­ Ontvangkantoor te Zottegem, m.n. Willy Heylens, wiens kantoor gevestigd is te 9620 Zottegem aan de G. Scho­ ckaertstraat 4,

- verweerder op verzet,

- hebbende als raadsran Mr. De Lange, advocaat te Her- zele,

Gezien het vonnis terzake dezer rechtbank dd. 22.02. 1999.

Gezien art. 755 G.W.

Er werd kennis geno�en van het procedurebundel en van de namens beide partijen c�ergelegde stukken.

De wet van 15.06.1935 c� het gebruik der talen in ge­ rechtszaken werd nageleefd.

Het staat vast dat de 1:. V. 11 Nieuwe Molens van Gent Brugge11 niet alleen op officiêle wijze meel leverde bakkers. Eiser op verze:: was klant van de H.V.

Verweerder op verzet ze�f stelde bij eiser vast dat

en aan

- 22.000 broodzak�en �iet werden geboekt den opgenomen in de B.T.W.-aangifte en wel werden geboekt doch niet opgenomen aangifte,

en niet wer­ dat er 2.000 in de B.T.W.

- er een wanverhouding bestond tussen de officièel aan­ gekochte hoeveelhei� bloem, gist en zout, i� die zin

dat deze van gist was gedaald en deze van zout geste­ gen met 443 kg. ten opzichte van slechts 2.890 kg. meer officiëel aangekochte bloem, en

het voor eiser materieel mogelijk is méér bloem te verwerken dan officiëel aangekocht.

Al wat voorafgaat samen in acht genomen stelt dermate ernstige en met elkaar overeenstemmende vermoedens daar dat ook eiser niet-officiële leveringen van meel vanwege de betrokken N.V. heeft ontvangen en wel in de mate waarin door verweerder gesteld, dat al het overige door eiser aangevoerde dààrtegen niet opweegt en het verzet dient afgewezen als ongegrond ; kosten ervan lastens ei­ ser.

Waarop DE RECHTBANK,

het verzet ongegrond verklaart en als zodanig afwijst, en

eiser op verzet veroordeelt tot de kosten ervan.

Aldus uitgesproken in openbare terechtzitting, gehouden in het gerechtsgebouw te Oudenaarde op zeventien februa­ ri tweeduizend en drie, door Paul Liffipens, allee�recht­ sprekend rechter, voorzitter der kamer, bijgestaan door Daniëlle Van Overmeiren, e.a. adjunct-griffier.

Daniëlle Van Overmeiren

Vonnis dd. 22 februari 1999 Algemene rol nr. : 93/23578/A

De Rechtbank van eerste aanleg te Oudenaarde, eerste kamer, zetelend m burger] ijke zaken, heeft volgend vonnis geveld

Ten verzoeke van

Opsommere Peter, voorheen zelfstandig brood- en banketbakker onder H.R. Oudenaarde 26 566 en sedert 1 juli 1987 werkend vennoot. wonende te 9700 Oudenaarde-Eine, N••••• D• T•••••••••• ••;

- eiser bij exploot van gerechtsdeurwaarder I. Ravelingicn te Zottegem dd. 13 april 1993;

- hebbende als raadsman Mtr. M. De Sutter, advocaat te Nevele: Tegen:

De Belgische Staat, in de persoon van de i\finistcr van Financiën, Adminisn·atie van de Belasting over de toegevoegde \vaarde, Registratie en Domeinen, ve11egenwoordigd door de heer Ontvanger van het B.T.W. - Ontvangkantoor te Zottegem, m.n. Willy Heylens, wiens kantoor gevestigd is te 9620 Zottegem aan de G. Sehockaensrraat 4;

- verweerder

- hebbende als raadsman i\Itr. G. De Lange, advocaat te Herzele;

De wet van 15 juni 1935 op het gebruik der talen in gerechtszaken werd nageleefd.

De rechtbank hoorde partijen bij monde van hun raadsman in hun middelen en conclusies en de overgelegde stukken werden ingezien.

Het inleidend exploot strekt tot verzet tegen een dwangbevel van 8 december 1992, betekend op 15 februari 1993 en tot ontlasting van vervolgingen ·.-oor BDV, geldboetes, interesten en kost-::n.

Eiser stelt reeds uitvoerig en gemotiveerd zijn niet-akkoord met de ambtshalve aanslag betuigd te hebben bij schrijven van 6 oktober 1992 en beschouwt deze argumentatie als hier herhaald.

Hij verwijst verder naar zijn bezwa2.rsch1ift van 26 november 1992, bezwaarschrift dat bi ijkbaar nog steeds hangende is.

Daar waar de vordering zou gevestigd vzijn op basis van een gerechtsdossier -

strafdossier lastens de NV De Nie�we Ilolens van Gent en Brugge, waaruit zou blijken dat hij niet officiële le·/ctingen van bloem zou ontvangen hebben, vraagt hij vooreerst dat de Administratie alle stukken uit dit str�fbundci en \Vaarop ze zich steunt zou overleggen.

Hij \vijst er verder op dat de bijzondere bev.rijskracht van een P.V. van ambtenaren slechts geldt voor de door deze ambtenaren zelf gedane vaststellingen en zich niet uitstrekt tot de gevolgtrekkingen hieruit.

Ver,veerder zou eenvoudig en alleen uitgegaan zijn van een klantenlisting dewelke eind 1987 gevonden \Verd bij zijn leverancier.

Deze listing zou codes bevat hebben terzake leveringen in het zwan, doch er zou nooit dergelijke levering bij hem vastgesteld zijn.

Verweerder zou zich dan bij gebreke aan werkelijk bev,:ijs beroepen hebben op vermoedens om uiteindelijk zee;· Z\Vare extra-aansbgcn te vestigen voor de aanslagjaren 1983 tot en met 1986, welke eveneens bet\vist werden.

In eerste conclusies stelt vern:ecrder dat de ingeroepen bczwaarsch1iften enkel tijdv,-inst op het oog hadden en in elk geval niet schorsend werken in tegenstelling tot tijdige bezwaren tegen taxaties van de directe belastingen.

Hij verwijst verder naar de mogeiijkheden van de fiscale ambtenaren om inzage te klijgen in sh·afbundels en er gebruik van te maken, ongeacht de personen dewelke de belasting verschuldigd zijn en beroept zich d::iarbij op artikel 1 § 2 van de \Vet van 28juli 1938, gev.-ijzigd bij arrikel 34 van de wet van 20 augustus 1947.

Hij \vijst verder op de overeenstemmende vermoedens met volkdige bekentenissen van de zaak.,,:oerder van de lever2.:1.cier en de \verknemcrs aldaar.

\Vanneer enkel zou 1'unnen opgetreden worden bij vaststelling de visu van leveringen in het zwart of sporen van betalingen, zou dit elk bewijs in feite onmogelijk maken en het bewijs door vermoedens volledig ontkrachten.

Hij venvijst voor dit alles n2.ar uitgebreide rechtspraak.

In antwoordconclusies stelt eise:- dat er, geler op de door hem getekende afstand van de verlopen verjaringstijd, geen enkele noodzaak \Vas om dringend in te vorderen en er kon gewacht \',:orden tot na een ernstig onderzoek en beslissing omtrent zijn bezwaar.

Hij gedraagt zich naar de wijs:--,eici terzake de mogelijkheden om gegevens van een dossier aan te wenden teger. derèen en vraagt nogmaals inzage van het strafbundel met venvijzing n:.12.r de rechten \'2!1 de verdediging.

Ten gronde blijft hij erbij dat èe administratie niets be\\ijst en hij ontkent de verschillende overeenstemmende vermoedens.

In laatste conclusies stelt \'er-vee:-der dat de onwillige houding van eiser haar in elk geval het recht verschafte c:e in-;ordering te benaarstigcn en ze verwijst naar het

P.V. lastens eiser zelf, aangehecht aan het dwangbevel 1,vaar uitvoerig ver.vezen werd naar de verschillende beke:itenissen en verklaringen van de leverancier en zijn \'Verknemers.

Hij volhardt verder in de di\'crse ·;ennoedens, dewelke afdoend zouden zijn en eiser zou het tegendeel niet bewijzen, ,.u de bewijslast zou omgekeerd zijn bij toepassing van artikel 66 en 67 van he: BTW-Wetboek.

Bespreking

Eiser sommeerde verweerder reeds in zijn inleidend exploot om het strafbundel lastens de leverancier voor te leggen.

Deze sommatie werd in conclusies herhaald.

Het is zo dat het P. V bstens eiser vrij uitgebreid citeer1 uit dit strafbundel en de diverse verklaringen, doch met eiser moet aangenomen worden dat hij zelf de mogelijkheid moet hebben om de verklaringen te bekijken en dit in hun integraliteit, gezien de misschien eerder theoretische mogelijkheid van selectieve lezing door verweerder.

Dit lijkt deze rechtbank inderdaad een fundamenteel recht van eiser in het kader van zijn verdediging tegen een niet onbelangrijke vordering van de administratie, waarvan huidig geschil in feite maar een beperkt deel uitmaakt.

Het past dan ook dat verweerder deze stukken zou overleggen. Om deze redenen,

Beschikkend gedeelte

De Rechtbank, rechtdoende op tegenspraak

Verklaa11 de vordering ontvankelijk en alvorens recht te doen, beveelt dat verweerder het door hem a:rngev,:ende str::ifbundel terz::ike de 1',"'\" De Nieuwe Molens van Gent en Brugge zou overleggen aan eiser.

Verwijst de zaak in afw::ichting terug naar de rol, teneinde panijen desgevallend nog de gelegenheid te geven omtrent deze bijkomende stukken te concluderen.

Reserveert de kosten.

Verklaart huidig vonnis voor zoveel als nodig uitvoerbaar bij voorraad, niettegenstaande elk verhaal.

Aldus gedaan en uitgesproken in openbare terechtzitting in het gerechtsgebouw te Oudenaarde op tweeënt,Yintig februari 1900negenennegentig.

Aanvvezig:

De heer André Simons, Ondervoorzitter, voorzitter der kamer; Mevrouw Maria M. Tallieu, griffier:

M. .èvJ. Tallieu