Beschikking van het Hof van 1 juni 2006, C-233/05Werk in roerende staat, begrip 'ervaardigd goed', aan africhting en training onderworpen paard, verschuldigdheid van belasting

Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 1 juni 2006 – V.O.F. Dressuurstal Jespers

(Zaak C‑233/05)

„Zesde BTW-richtlijn – Werk in roerende staat – Begrip ‚vervaardigd goed’ – Paard dat aan africhting en training is onderworpen – Verschuldigdheid van belasting”

1. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Leveringen van goederen – Vervaardigen van werk in roerende staat (Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 5, lid 5, sub a) (cf. punten 31‑33, dictum 1)

2. Fiscale bepalingen – Harmonisatie van wetgevingen – Omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde – Belastbaar feit en verschuldigdheid van belasting (Richtlijn 77/388 van de Raad, art. 10, lid 2) (cf. punten 36‑38, dictum 2)

Voorwerp

Dictum

1) Artikel 5, lid 5, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals bij richtlijn 94/76/EG van de Raad van 22 december 1994 gewijzigd door de invoering van overgangsmaatregelen op gebied belasting over de toegevoegde waarde, in verband met de uitbreiding van de Europese Unie op 1 januari 1995, moet aldus worden uitgelegd dat er geen sprake is van een werk in roerende staat wanneer een paard wordt afgericht en getraind om het geschikt te maken om te worden gebruikt als rij‑ of dressuurpaard en om deel te nemen aan wedstrijden en dat een dergelijk paard in die omstandigheden niet kan worden aangemerkt als een vervaardigd goed.

2) De verschuldigdheid van belasting over de toegevoerde waarde ter zake van de bedragen die periodiek worden ontvangen als vergoeding voor diensten bestaande in de africhting en training van paarden, wordt bepaald overeenkomstig artikel 10, lid 2, van de Zesde richtlijn.