BTW-fraude

Vr. en Antw., Kamer, 1997-1998, nr. 108, blz. 14620-14623

BTW-fraude.

VRAAG

Het is mij bekend dat een aantal bedrijven zouden meewerken aan fraude in het buitenland, met name in Frankrijk. Het gaat om voertuigen die onderworpen zijn aan de BTW (momenteel 21 %) maar die uitgevoerd worden. Normaal dient bij verkoop aan een BTW-plichtige buitenlander of autohandelaar op de verkoopfactuur van deze voertuigen die intracommunautair worden geleverd onderaan de vermelding te staan: "Vrijgesteld van BTW ingevolge artikel 39bis van het BTW-Wetboek". Door deze formule bewust niet te vermelden, laat men toe dat in het buitenland fraude wordt gepleegd door deze voertuigen als vallend onder de "speciale regeling van de BTW op de winstmarge" aan te melden. Deze aanmelding zou gebeuren via de officiële keuringsinstanties, in Frankrijk bekend als "les Mines", waarbij wellicht corrupte ambtenaren zijn betrokken. Op die manier worden aan de Europese Gemeenschap heel wat inkomsten onttrokken. Het spreekt voor zich dat bij vermelding van de verplichte clausule deze fraude niet mogelijk zou zijn. Het BTW-Wetboek bepaalt anderzijds boetes bij niet-naleving van deze verplichtingen. Blijkbaar worden deze niet toegepast.

Bovendien zorgt het niet-vermelden van de verplichte vermeldingen volgens het BTW-Wetboek (cf. het koninklijk besluit nr. 1 van 29 december 1992) dat de consument niet de noodzakelijke informatie krijgt die hij redelijkerwijs nodig heeft.

1. Welke controles voert de administratie uit op de verplichte vermeldingen op facturen in het algemeen, en op de bijkomende verplichte vermeldingen voor de verkoop van voertuigen in het bijzonder?

2. Worden de sancties ook toegepast?

ANTWOORD

De afschaffing van de fiscale grenzen, waartoe is beslist in de Europese Akte, bracht onder andere in dit intracommunautaire kader, het verdwijnen van de noties "uitvoer" en de afschaffing van elke fysieke controle bij het overschrijden van de binnenlandse grenzen met zich.

Daarenboven kunnen vervoermiddelen het land als intracommunautaire handeling verlaten, hetzij onder de normale regeling van belastingheffing, hetzij onder een bijzondere regeling van belastingheffing over de winstmarge.

1. De normale regeling van de belasting:

Het recht op vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde in het intracommunautair verkeer ontstaat geenszins omdat onderaan een factuur de vermelding staat: "Vrijgesteld van BTW ingevolge artikel 39bis van het BTW-Wetboek". Het bewijs van dit recht moet integendeel worden geleverd door de Belgische leverancier en dit bewijs kan bestaan uit een geheel van gebruikelijke en overeenstemmende handelsstukken die aantonen dat aan de voorwaarden voor de vrijstelling wordt voldaan (via onder andere bestelbons, vervoerfacturen, vervoerbewijzen, betalingsstukken, contracten, enz.). En indien deze leverancier dit bewijs niet kan leveren, wordt de Belgische BTW opeisbaar.

Anderzijds en dit om te vermijden dat de lidstaten, ingevolge het afschaffen op 1 januari 1993 van de fiscale controles aan de binnengrenzen van deze Staten, belastingopbrengsten zouden derven, heeft de Raad van de Europese Gemeenschappen een gemeenschappelijk systeem voor de uitwisseling van inlichtingen over intracommunautaire transacties uitgewerkt (Verordening EEG nr. 218/92 van 27 januari 1992).

Overeenkomstig artikel 53sexies van het BTW-Wetboek moeten dan ook de belastingplichtigen die intracommunautaire handelingen hebben verricht, voor iedere persoon die in een andere lidstaat voor BTW-doeleinden is geïdentificeerd, de Administratie van de BTW, registratie en domeinen in kennis stellen van verscheidene gegevens over de door hen verrichte intracommunautaire transacties.

2. De bijzondere regeling van belastingheffing over de marge:

Belastingplichtige wederverkopers kunnen op de door hen verrichte intracommunautaire leveringen van tweedehandse vervoermiddelen bedoeld in artikel 58, § 4, van het BTW-Wetboek, de bijzondere regeling van belastingheffing over de winstmarge toepassen voor zover zij voldoen aan de voorwaarden en modaliteiten die voor de toepassing van deze bijzondere regeling zijn gesteld.

Zo dient op de facturen of op de als zodanig geldende stukken die de belastingplichtige wederverkoper uitreikt voor de levering van goederen die hij onderwerpt aan de bijzondere regeling van belastingheffing over de winstmarge de vermelding "Levering onderworpen aan de bijzondere regeling van belastingheffing over de winstmarge. BTW niet aftrekbaar" te worden aangebracht.

De vrijstelling van artikel 39bis, eerste lid, 1°, 3° en 4° van het BTW-Wetboek is niet van toepassing op de intracommunautaire leveringen in België van niet nieuwe vervoermiddelen die de belastingplichtige wederverkoper aan de belasting onderwerpt overeenkomstig de bijzondere regeling van belastingheffing over de winstmarge. Om die reden moeten deze intracommunautaire leveringen door de belastingplichtige wederverkoper niet opgenomen worden in de kwartaalopgave van de intracommunautaire handelingen.

Indien de voorwaarden en modaliteiten die voor de toepassing van de bijzondere regeling van belastingheffing over de winstmarge zijn gesteld niet worden nageleefd, worden de leveringen van de in deze bijzondere regeling bedoelde goederen, behoudens tegenbewijs, geacht te zijn verricht onder de normale regeling van de belasting.

Voor elke levering die onder de bijzondere regeling van belastingheffing over de winstmarge valt, kan de belastingplichtige wederverkoper de normale regeling van de belasting toepassen.

3. Controle:

Het geacht lid verwijst met zijn vraag vermoedelijk naar de fraudemechanismen die uiteen worden gezet in de "Fiche d'information technique 96-12-TVA Intracommunautaire. Irrégularités er pratiques frauduleuses constatées - août 1996" afkomstig van de Franse "Direction générale des impôts".

De administratie is op de hoogte van de door het geacht lid geschetste toestand en concreet aangegeven gevallen worden op regelmatige wijze onderzocht. Het spreekt ook voor zich dat eveneens contact wordt opgenomen met de vertegenwoordigers van de Franse belastingadministratie, aangezien de misbruiken zich voornamelijk op hun grondgebied voordoen.

Niettemin is, onder het bestaande BTW-stelsel, elke lidstaat verantwoordelijk voor het beheer, de controle en de inning van de belasting die direct aan zijn eigen nationale begroting ten goede komt. Daarvoor geeft elke lidstaat zichzelf de bevoegdheden en middelen die hij nodig acht om dit doel te bereiken. Het staat vast dat geen enkele lidstaat dit doel op bevredigende wijze kan bereiken zonder de medewerking van andere lidstaten, zoals dit in de communautaire wetgeving wordt geregeld (zie bovengenoemde verordening). De primaire verantwoordelijkheid voor een goed beheer van de belasting in alle facetten daarvan berust echter bij elke lidstaat afzonderlijk.

Het tegengaan van de ontduiking van de BTW behoort tot de opdrachten van de Administratie van de BTW, registratie en domeinen. Vandaar dat zij haar controlerende ambtenaren steeds opdracht geeft om nauwlettend toe te kijken op de juiste toepassing van de BTW-wetgeving, inzonderheid op de formele aspecten zoals onder andere de verplichte vermeldingen op de facturen.

Het niet-voorkomen van de onder andere voornoemde verplichte vermeldingen op een uitgereikte factuur laat daarenboven toe sancties te treffen die beoogd zijn in artikel 70, § 4, van het BTW-Wetboek en in de bijlagen van het koninklijk besluit nr. 44 van 21 oktober 1993 tot vaststelling van het bedrag van de niet-proportionele geldboeten op het stuk van de belasting over de toegevoegde waarde.