Vr. en Antw., Senaat, zitting 1994-1995, nr. 135, blz. 7086-7087
Horecasector - Rekeningen en ontvangstbewijzen - Verplichting tot uitreiking - Uitgesloten verrichtingen.
VRAAG
Een van de maatregelen in het globaal plan om de strijd tegen de fiscale fraude te intensiveren is de verscherping van de controle op de toepassing van de BTW-wetgeving. Zo werd de restaurantbezoekers de plicht opgelegd de controlediensten een BTW-briefje te kunnen voorleggen bij het verlaten van een restaurant. Niet alleen werd de aanvankelijke startdatum van deze maatregel verdaagd, ook het toepassingsgebied van deze verplichting werd afgezwakt. Aanvankelijk was voorzien dat deze verplichting ook van toepassing werd verklaard voor de cafés, snack-bars en verbruikssalons die niets anders aanbieden dan bijvoorbeeld toasts, soepen, ...
1. Op grond van welke overwegingen werd het aanvankelijke toepassingsgebied van de verscherpte BTW-controle ingeperkt ?
2. Is de geachte minister van oordeel dat deze maatregelen alle fraudegevoelige segmenten van de horecasector omvat ?
3. Zijn deze maatregelen toereikend om de fiscale fraude in deze sector grondig aan te pakken ?
ANTWOORD
Ik heb de eer het geachte lid het volgende mede te delen.
1. Overeenkomstig artikel 22 van het koninklijk besluit nr. 1 van 29 december 1992 met betrekking tot de regeling voor de voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde, zoals dit artikel werd gewijzigd door het koninklijk besluit van 30 maart 1994, wordt elke exploitant van een inrichting waar regelmatig maaltijden worden verbruikt verplicht aan zijn klanten een rekening of een ontvangstbewijs uit te reiken voor de door hem verschafte maaltijden en de dranken die bij die maaltijden worden verbruikt.
Na overleg met vertegenwoordigers van de horecasector, werd niet enkel beslist de inwerkingtreding van deze maatregel uit te stellen tot 1 september 1994, maar ook de afwijking - voorzien bij nr. 9 van de aanschrijving nr. 109 van 20 november 1972 - op de voormelde regel te behouden, ten gunste van de exploitant van een drankgelegenheid (café, taverne), snack-bar, tea-room, cafetaria, verbruiksalon voor ijs of banketgebak en andere verbruiksalons, uiteraard met uitzondering van restaurants ongeacht hun benaming (pizzeria, fast-food, ...), voor zover die zich beperkt tot het verschaffen van "lichte" maaltijden, uitsluitend geserveerd met brood, waarvan de lijst is opgenomen in punt 18 van de administratieve aanschrijving nr. 10 van 13 april 1994.
De ontheffing van de verplichting tot het uitreiken van een rekening of een ontvangstbewijs, bedoeld in artikel 22 van het voormelde koninklijke besluit nr. 1, werd behouden voor de exploitanten van de in het voorgaande lid opgesomde inrichtingen om reden dat de oorspronkelijke bedoeling er geenszins in bestond hun aan de uitreiking van dergelijke stukken inherente administratieve en boekhoudkundige verplichtingen te verzwaren, te meer daar, vóór de datum van de inwerkingtreding van de bedoelde bepalingen, ze reeds dezelfde faciliteiten voor het verschaffen van de zogeheten "lichte" maaltijden genoten.
Om deze faciliteiten te kunnen behouden en op elkaar af te stemmen, was het evenwel aangewezen die zogenaamde "lichte" maaltijden beter te omschrijven met behulp van een verwijzingslijst, die trouwens door de vertegenwoordigers van de betrokken beroepssectoren werd voorgesteld.
2. De ingevoerde maatregel beoogt de fraude in de sector op een gevoelige wijze terug te dringen. De invloed ervan laat zich trouwens reeds gevoelen, daar de omzet van de restaurants en de drankslijterijen over het eerste semester 1994, in vergelijking met de omzet van dezelfde periode van verleden jaar, met ongeveer 2 miljard gestegen is.
3. De regelgevende maatregelen moeten, samen met een betere organisatie van de controles en selectie van de te voeren acties, inderdaad toelaten de fraude in deze sector grondiger aan te pakken.
Juriel