Slachtingen voor privé-gebruik. Fraude

Vr. en Antw., Senaat

Slachtingen voor privé-gebruik - Fraude

VRAAG

Uit het antwoord op mijn parlementaire vraag aan de Minister van Volksgezondheid, nr. 74 d.d. 7 maart 1980, blijkt dat in België alleen in de openbare slachthuizen van West-Vlaanderen het aantal slachtingen van runderen voor privé-gebruik met 1,27 pct. beperkt blijft tot een normale verhouding, die volgens deskundigen tussen de 1 en de 2 pct. schommelt.

Met sensationele cijfers van 14,6 pct. in Oost-Vlaanderen, 17,3 pct. in Limburg en 25,1 pct. in Luxemburg wat de openbare slachthuizen betreft en met niet minder dan 36,9 pct. in de privé-slachthuizen van Limburg, moet men veronderstellen dat er op grote schaal runderen worden geslacht voor de zwarte markt en dat sommige keurders en slachthuizen hieraan hun medewerking verlenen.

Afgezien van de miljoenenfraude die daardoor wordt gepleegd, ontsnapt de vleeskeuring op die manier gedeeltelijk aan het officiële circuit, wat zeker niet bevorderlijk is voor de volksgezondheid.

Mag ik dan ook vernemen wat de geachte Minister zinnens is te ondernemen om een einde te maken aan het misbruik dat door sommigen wordt gemaakt van de slachtingen voor privé-gebruik?

ANTWOORD

Bij koninklijk besluit van 17 juni 1976, tot aanvulling van het koninklijk besluit van 9 maart 1953 betreffende de handel in slachtvlees en houdende reglementering van de keuring der hier te lande geslachte dieren, en ministerieel besluit van 18 juni 1976 tot aanvulling van het ministerieel besluit van 11 maart 1953 genomen in uitvoering van genoemd koninklijk besluit van 9 maart 1953, werden bepaalde maatregelen getroffen ten aanzien van slachtingen van dieren waarvan het vlees bestemd is voor het exclusief verbruik van het gezin van de eigenaar van het dier.

Inzonderheid sedert de inwerkingtreding van deze besluiten werd de ambtenaren van de fiscale administraties opgedragen de herkomst na te gaan van het vlees aangetroffen in de beroepslokalen van belastingplichtigen die handel drijven in vlees of vlees bereiden, en meer bepaald, na te gaan of geen vlees voorhanden is dat het stempel draagt voorbehouden aan het vlees dat uitsluitend bestemd is om in de behoeften van het huisgezin van de aangever te voorzien.

Eveneens wordt, in het kader van de reglementering van de controle van het vervoer over de weg voor de toepassing van de belasting over de toegevoegde waarde, toezicht gehouden op het rechtstreeks vervoer van vlees - dat bekleed is met het stempelmerk waaruit blijkt dat het bestemd moet zijn voor de exclusieve behoeften van het gezin van de eigenaar-aangever van het dier - van het slachthuis naar de woning van de eigenaar.

De regering onderzoekt momenteel het probleem van de slachtingen op naam van particulieren; zij voorziet overigens nog in de wijziging van de wet van 5 september 1952 betreffende de keuring van en de handel in vlees, hetgeen een striktere controle in dit domein zou moeten toelaten.