Tax-free shops. Grenzen van de vrijstelling. ControleTax-free shops. Grenzen van de vrijstelling. Controle.

Vr. en Antw., Kamer, nr. 57, 1996-1997, blz. 7658-7659

BTW-Revue nr. 124, blz. 1012

Tax-free shops - Grenzen van de vrijstelling - Controle.

VRAAG

Krachtens artikel 39ter, § 1, eerste lid, van het BTW-wetboek zijn van de belasting vrijgesteld, de door verkooppunten verrichte leveringen van goederen die worden meegenomen in de persoonlijke bagage van reizigers die zich via een intracommunautaire vlucht of zeereis naar een andere lidstaat begeven.

De tweede paragraaf van dit artikel bepaalt echter dat de vrijstelling uitsluitend geldt voor leveringen van goederen die de door de Koning vastgestelde maximumwaarde niet overschrijden. Het toegelaten maximumbedrag bedroeg 2.000 frank van 1 januari 1993 tot 31 maart 1994 en 3.800 frank vanaf 1 april 1994.

Betreffende verkooppunten werden in de loop van de jaren 1992 en 1993 door de administratie der douane en accijnzen aangeschreven met de mededeling dat met ingang van 1 januari 1993 een systeem van "vendorcontrol" zou worden ingesteld. Door de administratie werd verduidelijkt dat per verkooppunt het aantal klanten moest worden vermenigvuldigd met het toepasselijke maximumbedrag van de vrijstelling en dat voor dit totale bedrag geen BTW moest worden afgedragen.

Uit recente doorgevoerde controles blijkt echter dat de BTW-administratie in een aantal gevallen geen rekening houdt met de gemaakte afspraken tussen de administratie der douane en accijnzen en de verkooppunten en dat zij het maximumbedrag van de vrijstelling toepast per persoon en per reis. Het gevolg hiervan is dan ook dat deze verkooppunten geconfronteerd worden met aanzienlijke navorderingen op het vlak van de BTW.

Anderzijds blijkt dat de administratie voor bepaalde andere verkooppunten wel toestaat dat het systeem van de "vendorcontrol" wordt toegepast. Bovendien wordt de "vendorcontrol" ook in het buitenland eenduidig toegepast.

1. Is u op de hoogte van het bestaan van deze wantoestanden ?

2. Welke regeling moet uiteindelijk worden toegepast ?

3. Welke maatregelen overweegt u om te voorkomen dat bepaalde verkooppunten ten onrechte geconfronteerd worden met de belangrijke BTW-navorderingen omdat de administratie eerder gemaakte afspraken niet nakomt ?

ANTWOORD

In antwoord op zijn vraag kan ik het geacht lid het volgende mededelen.

1. De Administratie der douane en accijnzen heeft met taksvrije verkooppunten geen afspraken gemaakt, die strijdig zijn met de ter zake geldende wettelijke bepalingen.

2. Wegens de afschaffing op 1 januari 1993 van de mogelijkheid om de lucht- en zeereizigers te controleren in het intracommunautaire verkeer en het verder toestaan van de verkoop aan de reizigers van taksvrije goederen in taksvrije verkooppunten, dienden de lidstaten een regeling uit te bouwen om de controle over die verkopen te organiseren. Na overleg tussen de lidstaten werden dan ook door de Raad van de Europese Unie richtlijnen uitgevaardigd voor de controle op de taksvrije verkooppunten. Aldus is de "vendorcontrol" ontstaan, waarbij de verkopers zelf een controle invoeren op hun verkopen aan particulieren en de douaneautoriteiten daarop achteraf een controle uitvoeren.

3. In die richtlijn werd onder meer bepaald dat de communautaire wetgeving in acht moet worden genomen, inzonderheid inzake de verplichting dat iedere verkoper slechts goederen mag verkopen aan een intracommunautaire reiziger binnen de perken van waarde en hoeveelheid die daarin zijn voorgeschreven. Bovendien werd bepaald dat alle verkopen boven de vastgestelde drempels moeten worden belast met de toepasbare BTW en/of accijns.

Om voormeld basisprincipe te respecteren dienden de lidstaten een regeling uit te werken, waarbij kan worden nagegaan dat de verkopen door de verkopers aan de individuele kopers de vastgestelde drempels niet overschrijden.

4. Alle richtlijnen van de Europese Unie evenals de tussen de lidstaten afgesproken gemeenschappelijke regels werden, respectievelijk, hetzij in de Belgische wetgeving omgezet, hetzij in de administratieve bepalingen opgenomen.

5. Ik kan het geacht lid dan ook verzekeren dat alle taksvrije verkooppunten in België op gelijke voet worden behandeld. Er bestaat trouwens op het gebied van controle een nauwe samenwerking tussen de Administratie der douane en accijnzen en de Administratie van de BTW, registratie en domeinen, zodat mag worden uitgesloten dat er in de praktijk ten onrechte navorderingen zullen gebeuren.