Aankoop van autovoertuig door gehandicapte

VRAAG

77/34bis

Vr. en Antw., Kamer

Aankoop van autovoertuig door gehandicapte

VRAAG

Zwaar gehandicapten (bijvoorbeeld wegens afzetting van een been) zijn vrijgesteld van BTW bij de aankoop van een autovoertuig, en, naar ik vermoed, geldt dat eveneens voor de veranderingen die aan dat voertuig worden aangebracht om het voor minder-validen bruikbaar te maken. Daartoe zijn echter drie voorwaarden vereist:

1° Een factuur en een fotocopie van het aankoopcontract van het voertuig moeten worden overgelegd;

2° Een origineel getuigschrift van invaliditeit en een fotocopie daarvan moeten aan het dossier worden toegevoegd;

3° De vrijstelling wordt slechts toegekend als reeds bij de aankoop van het voertuig, vrijstelling van verkeersbelasting is verleend.

Gelooft U niet, Mijnheer de Minister, dat die derde voorwaarde overdreven is? Bij vrijstelling van verkeersbelasting mag het voertuig immers alleen worden gebruikt als de gehandicapte erin aanwezig is. Maar een gehandicapte is vaak ziek.

Gelooft U niet dat het kan gebeuren dat een minder-valide op bepaalde ogenblikken, en voor min of meer lange tijd, een beroep moet kunnen doen op helpster voor de hulp van een familielid voor sommige verplaatsingen, onder meer, bijvoorbeeld, om geneesmiddelen te gaan halen bij een apotheker?

Zijt U niet van oordeel dat iets dient te worden ondernomen opdat rekening zou worden gehouden met de menselijke ellende die uit een handicap kan voortvloeien. De betrokkenen zijn inderdaad wel bereid af te zien van vrijstelling van verkeersbelasting als zij maar vrijstelling van BTW kunnen verkrijgen.

Gaarne vernam ik welke maatregelen U denkt te nemen om in de bestaande toestand verbetering te brengen.

ANTWOORD

Volgens artikel 77, § 2, van het BTW-Wetboek en rubrieken XXII en XXVI, 3, van tabel A van de bijlage bij het koninklijk besluit nr. 20, van 20 juli 1970, tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven, zijn de fiscale voordelen die inzake BTW verleend worden aan invaliden en gehandicapten die een automobiel gebruiken, ondergeschikt aan de voorwaarde dat het voertuig door hen als persoonlijk vervoermiddel wordt gebruikt.

Het voertuig mag dan ook bij afwezigheid van de invalide of gehandicapte in de regel niet worden gebruikt. Bij toegeving werd nochtans aanvaard dat het voertuig uitzonderlijk voor verplaatsingen zonder de invalide wordt gebruikt, maar dan voor doeleinden met betrekking tot de bijzondere toestand van deze laatste, inzonderheid zijn gezondheidstoestand (bijvoorbeeld: bij terugkeer van de fabriek, van het bureel of van de school waar de invalide werd heengebracht). De invalide of gehandicapte mag vergezeld zijn van andere personen en mag zelfs aan anderen de besturing van de automobiel toevertrouwen.

Bovengenoemde regels gelden eveneens inzake vrijstelling van verkeersbelasting.

Het toezicht dat wordt uitgeoefend om na te gaan of aan de voorwaarden voor het genieten van de vrijstelling van verkeersbelasting is voldaan, laat aan de controlediensten toe een eventuele overtreding vast te stellen en zowel de verkeersbelasting als de BTW te eisen wanneer het voertuig voor andere verplaatsingen dan die van de invalide gebruikt wordt.

Om dit toezicht te ontwijken verkiezen bepaalde invaliden de verkeersbelasting vrijwillig te betalen en alleen de vrijstelling van de BTW in te roepen. Aldus menen zij hun voertuig te kunnen laten gebruiken door familieleden of door derden en toch aan de betaling van de BTW te kunnen ontsnappen.

Maar het bovengenoemd koninklijk besluit nr. 20 bepaalt dat de voordelen niet kunnen behouden blijven door die invaliden die de voorwaarden voldoen om te genieten van de vrijstelling van verkeersbelasting maar die de verkeersbelasting vrijwillig betalen of die aan het voertuig een bestemming geven die de eisbaarheid van deze taks met zich brengt.