K.M.O.'s. Verlegging van de heffing voor werk in de onroerende sector uitgevoerdK.M.O.'s. Verlegging van de heffing voor werk in de onroerende sector uitgevoerd door onderaannemers. Belastingkrediet

Vr. en Antw., Senaat

K.M.O.'s - Verlegging van de heffing voor werk in de onroerende sector uitgevoerd door onderaannemers - Belastingkrediet

VRAAG

Er is reeds vaak gewezen op het economisch belang van de K.M.O.'s in dit land. Zij zijn van groot belang voor de tewerkstelling en slagen er beter in dan de grote bedrijven om de crisis te overwinnen.

Men zou dan ook verwachten dat deze bedrijven mogen rekenen op begrip vanwege de overheid in verband met de financiële benadering van deze K.M.O.'s.

Maar niets is minder waar. Velen onder hen spelen zelfs bankier voor de Belgische Staat, gezien de huidige onderrichtingen op de BTW.

K.M.O.'s die steeds de rol van onderaannemers vervullen, ontvangen geen BTW bij het opmaken van hun facturen voor uitgevoerde werken.

Anderzijds betalen deze ondernemingen wel BTW op hun aankopen (materialen). Deze ondernemingen hebben dus wel BTW-uitgaven, maar geen BTW-inkomsten, zodat grote bedragen (miljoenen) worden voorgeschoten.

Deze ondernemingen moeten maanden wachten op de terugstortingen van deze BTW-uitgaven door het Ministerie van Financiën, zodat zij de rol vervullen van prefinancier.

De geachte Minister zal toch moeten toegeven dat de liquiditeiten van levensbelang zijn voor deze ondernemingen.

Daarom had ik graag antwoord gekregen, via het bulletin van Vragen en Antwoorden, op de volgende vragen.

1. Is deze prefinancieringstechniek niet van aard om de rentabiliteit van vele bedrijven te ondergraven?

2. Worden deze bedrijven hierdoor niet extra belast in hun concurrentie met het buitenland?

3. Denkt de geachte Minister eraan om maatregelen te treffen om deze toestand te verhelpen?

4. Binnen welke periode ziet de geachte Minister de mogelijkheid om ze te verhelpen?

ANTWOORD

Op het stuk van de BTW komt de samenstelling van de belastingkredieten in hoofde van de onderaannemers voornamelijk voor in de onroerende sector, als gevolg van de toepassing van het artikel 17bis van het koninklijk besluit nr. 1 van 23 juli 1969 met betrekking tot de regeling voor de voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde.

Bij de beoordeling van de weerslag van deze maatregel op de rentabiliteit van de bedrijven past het vooreerst eraan te herinneren dat voormeld artikel 17bis het vrijwaren beoogt van een normale concurrentie door het bestrijden van de fiscale fraude in een sector waar deze hoogtij vierde. Een gezonde concurrentie vormt een wezenlijke bijdrage tot de rentabiliteit van de bonafide ondernemingen.

Overigens, de last welke eventueel het gevolg kan zijn van het bestaan van belastingkredieten in hoofde van de onderaannemers wordt gecompenseerd door de opheffing van hun voorfinanciering van de BTW.

Inderdaad, sinds de invoering van het artikel 17bis zijn zij er niet meer toe gehouden de BTW te betalen welke verschuldigd is uit hoofde van de handelingen die zij verrichten. Welnu, het is genoegzaam bekend dat in de onroerende sector dikwijls belangrijke termijnen verlopen tussen het ogenblik waarop de verschuldigde BTW aan de Schatkist moet worden gestort door de leverancier of de dienstverrichter en dat waarop de klant de prijs van de handeling betaalt.

Daarenboven, door het feit zelf dat zij een belastingtegoed hebben, moeten de onderaannemers die gehouden zijn tot het indienen van kwartaalaangiften de in artikel 17 van genoemd koninklijk besluit nr. 1 beoogde maandelijkse voorschotten niet meer betalen. Deze voorschotten zijn, in bepaalde gevallen, een andere vorm van voorfinanciering.

Tenslotte kan ik het geachte Lid de verzekering geven dat de Administratie van de BTW, registratie en domeinen alles in het werk stelt opdat de terugbetaling van belastingtegoeden zo vlug mogelijk zou worden verricht.

Uit wat voorafgaat blijkt dat de voordelen van het systeem van de verlegging van de heffing opwegen tegen de nadelen ervan. Derhalve denk ik dat het niet aangewezen is ter zake nieuwe maatregelen te nemen, te meer dat de concurrentie met het buitenland van onze ondernemingen me niet aangetast lijkt te zijn.