Uitvoerende artiesten. Vrijstelling. Europese regelgeving

Vr. en Antw., Senaat, 2005-2006, nr. 3-70, blz. 7198-7199

Uitvoerende artiesten - Vrijstelling - Europese regelgeving

VRAAG

Als ik de tekst van artikel 13 A. 1, n), van de richtlijn 77/388/ EEG goed begrepen heb, zouden volgens Hoofdstuk X.A.1n) bepaalde culturele diensten verricht door publiekrechtelijke culturele instellingen of andere erkende culturele instellingen worden vrijgesteld van de BTW. De culturele instelling moet geen BTW aanrekenen, maar mag de BTW ook niet aftrekken.

Volgens artikel 13 A. 2. a), van dezelfde richtlijn onder hoofdstuk X.A.2.a) zou de vrijstelling van het aanrekenen van de BTW (en aftrekken van BTW) ook worden uitgebreid tot privaatrechtelijke instellingen op voorwaarde dat ze minstens aan één van de volgende voorwaarden voldoen:

•de activiteiten mogen niet systematisch winstgevend zijn,

•het beheer en bestuur geschieden op vrijwillige en onbezoldigde basis;

•de prijzen worden door de overheid gecontroleerd of vastgelegd;

•er mag geen concurrentievervalsing zijn.

Schijnbaar stelt het Europees recht als algemene regel, dat een uitvoerend artiest een BTW-plichtige is, tenzij de culturele activiteiten door de overheid wordt georganiseerd of erkend, en lidstaten mogen nog eisen dat:

•de activiteiten niet systematisch winstgevend zijn;

•het beheer en bestuur op vrijwillige en onbezoldigde basis geschieden;

•de prijzen door de overheid worden gecontroleerd of vastgelegd;

•er geen concurrentievervalsing mag zijn.

De onontbeerlijke bijkomende diensten volgen de hoofdzaak.

Artikel 44, § 2, 8°, van de Belgische regelgeving (Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde) geeft echter aan dat een uitvoerend artiest geen BTW-plichtige is, zonder vereisten (hij moet geen overheidsinstelling zijn, hij moet niet erkend zijn, en moet evenmin voldoen aan minstens één van de vier vereisten van de Europese richtlijn).

In het koninklijk besluit nr. 20 tot wijziging van het voornoemde Wetboek leest men onder punt XXIX 2, tabel A, dat het tarief voor artistieke prestaties 6 % bedraagt, behalve dan indien het om reclameboodschappen gaat.

Graag kreeg ik een antwoord op de volgende vragen:

1. Hoe komt het dat de Europese richtlijn blijkbaar andere vrijstellingsregelingen heeft dan de Belgische?

2. Kan de geachte vice-eersteminister meedelen of er naar aanleiding van de omzetting van de Europese richtlijn aan goldplating werd gedaan?

3. Kan hij uitleggen in welke omstandigheden het tarief van 6 % uit tabel A onder punt XXIX 2 geldig kan zijn, alhoewel deze uitvoerende artiesten schijnbaar krachtens artikel 44, § 2, 8° niet BTW-plichtig zijn?

ANTWOORD

(vice-eersteminister en minister van Financiën)

In tegenstelling met wat het geachte lid blijkbaar aanneemt, steunt artikel 44, § 2, 8°, tweede lid, van het BTWWetboek op artikel 28, derde lid, b), van de zesde BTW-richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977. Krachtens die bepaling kunnen de lidstaten gedurende een overgangsperiode welbepaalde handelingen blijven vrijstellen onder de in de lidstaat vigerende voorwaarden. Die handelingen worden limitatief opgesomd in de bijlage F bij de zesde BTW-richtlijn.

Aangezien de diensten van kunstenaars en vertolkers uitdrukkelijk worden vermeld in de bijlage F, heeft België de sinds de inwerkingtreding van het BTW-Wetboek bestaande vrijstelling voor de diensten van uitvoerende artiesten bij de inwerkingtreding van de zesde BTW-richtlijn kunnen behouden onder de op dat ogenblik geldende voorwaarden.

Bij toepassing van rubriek XXIX, cijfer 2, van tabel A van de bijlage bij het koninklijk besluit nr. 20 inzake BTW-tarieven kan het verlaagde BTW-tarief van 6 % van toepassing zijn in de gevallen waarin de vrijstelling niet van toepassing is. Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer uitvoerende artiesten, ongeacht hun juridische vorm, diensten verstrekken aan medecontractanten die niet bedoeld zijn in artikel 44, § 2, 8°, tweede lid, van het BTW-Wetboek. Met inachtneming van het gegeven in vorige zin verwijs ik terzake eveneens naar mijn antwoord op de parlementaire vraag nr. 828 van de heer Van den Eynde van 7 november 2001 ( Vragen en Antwoorden, Kamer, 2001-2002, nr. 50-115, blz. 13982-13983).