Aftrek van voorbelasting. rijlessen in autorijscholen

Aftrek van voorbelasting

Rijlessen in autorijscholen

VRAAG

Artikel 45, § 2, van het BTW-wetboek stelt dat voor autovoertuigen de aftrek van de voorbelasting in geen geval hoger mag zijn dan 50%. In diezelfde paragraaf volgt daarop een limitatieve lijst van voertuigen waarvoor die bepaling niet van toepassing is (artikel 45 punten a) tot k)). Echter, de autovoertuigen die aangekocht worden door autorijscholen en scholen voor voortgezette rijopleiding (de zogenaamde slipscholen) komen niet in de voornoemde lijst voor van uitzonderingen. Dit niettegenstaande de positieve bijdrage die autorijscholen en scholen voor voortgezette rijopleiding leveren in het kader van de verkeersveiligheid. Toch is de bepaling van artikel 45, § 2, eerste lid van het BTW-wetboek dus op hen wel van toepassing en is de aftrek beperkt tot 50%. 1. Wat is de verklaring of op basis van welke elementen zijn de autorijscholen en scholen van voortgezette rijopleiding niet opgenomen in de uitzonderingen van artikel 45, § 2 van het BTW-wetboek? 2. Bent u van oordeel dat de autorijscholen en scholen voor voortgezette rijopleiding van de beperking van 50% dienen ontheven te worden?

ANTWOORD

De uitzonderingen bedoeld onder a), b), c), d), e), f) en g) van het tweede lid van artikel 45, § 2, van het btw-wetboek hebben betrekking op de aftrek van de voorbelasting geheven van een ander type van autovoertuigen dan de door autorijscholen gekochte personenwagens (bijvoorbeeld bromfietsen, vrachtwagens, voertuigen die beantwoorden aan de fiscale definitie van lichte vrachtwagen, voertuigen speciaal uitgerust voor het kamperen, enzovoort). De uitzondering bedoeld onder k) van het tweede lid van voormeld artikel 45, § 2, betreft eveneens een ander specifiek geval, dat betrekking heeft op de aftrek van de voorbelasting geheven van bepaalde voertuigen die de belastingplichtige vervolgens intracommunautair levert met toepassing van de vrijstelling van artikel 39bis van het btw-wetboek. Voor de ratio legis van de uitzonderingen bedoeld onder h), i) en j), van het tweede lid van voormeld artikel 45, § 2, wordt verwezen naar het ontwerp van wet tot invoering van het btw-wetboek dat de toenmalige regering in 1968 aan het Parlement voorlegde en dat voorzag in een totale uitsluiting van de aftrek van btw geheven van "de verkrijging en de huur van automobielen voor personenvervoer of voor personen- en goederenvervoer" uitgezonderd, onder meer, die automobielen "welke bestemd zijn om door de belastingplichtige te worden verkocht of verhuurd" (Parl. Besch., Kamer, nr. 88 (B.Z. 1968), 1, blz. 120). De uitzondering had volgens de memorie van toelichting ten doel de aftrek toe te staan "wanneer de beroepswerkzaamheid van de belastingplichtige op zulke automobielen betrekking heeft (voertuigen gekocht door een autohandelaar of door een beroepsverhuurder van auto's)" (ibid., blz. 43). De aftrekbeperking van artikel 45, § 2, van het btw-wetboek is dus bedoeld om misbruik te voorkomen, in het bijzonder in situaties waar het moeilijk controleerbaar is of de voertuigen voor professionele dan wel voor privé-doeleinden worden gebruikt. Wat de uitzondering bedoeld onder j) van het tweede lid van voormeld artikel 45, § 2, betreft, is de wetgever volgens het arrest van 13 februari 2002, nr. 36/2002, van het Arbitragehof (Belgisch Staatsblad van 22 mei 2002, p. 21620) redelijkerwijs ervan kunnen uitgaan dat de kans op fraude minder groot was bij de belastingplichtigen die hun voertuig uitsluitend voor bezoldigd personenvervoer gebruiken. Hij heeft dan ook, zonder het beginsel van gelijkheid en niet-discriminatie te schenden, kunnen beslissen die beperking niet toe te passen op die categorie van belastingplichtigen, zonder hetzelfde voordeel toe te kennen aan de autorijscholen, waarvan de activiteit niet onder die definitie valt. In dat licht is mijn antwoord op de tweede vraag van het geachte lid dan ook ontkennend.