De bewijslast van Btw bij intracommunautaire levering

Kamer, Integraal verslag - Commissie voor de Financiën, 2013-2014, CRIV 53 COM 910, d.d. 28.01.2014, blz. 11

De bewijslast van Btw bij intracommunautaire levering

VRAAG

Mijnheer de minister, om een vrijstelling te krijgen in deze materie moet worden voldaan aan een aantal voorwaarden. Meer bepaald moet de levering gebeuren aan een als dusdanig handelende belastingplichtige en de goederen moeten ons land effectief verlaten met als bestemming een andere lidstaat. De wet omschrijft wat daarvan als bewijsmateriaal wordt aanvaard.

Mijnheer de minister, in de praktijk blijkt dat er heel wat problemen zijn in verband met het leveren van het bewijs, dit in de gevallen waar de koper zelf de goederen afhaalt. Als men ons systeem vergelijkt met dat in buurlanden als Nederland of Duitsland, geeft de overheid daar heel heldere richtlijnen mee opdat de ondernemers exact weten hoe zij een dergelijke intracommunautaire levering rechtsgeldig kunnen afhandelen en hoe zij een btw-vrijstelling kunnen krijgen. Ook bij de zelfstandigen klinkt de roep naar duidelijke regels in ons land.

Vandaar mijn vragen, mijnheer de minister. Ten eerste, erkent u dat er een probleem rijst inzake rechtszekerheid voor de ondernemers die aan zo'n export willen doen? Ten tweede, zijn er gevallen waar geen vrijstelling werd gekregen bij gebrek aan bewijs? Ten derde, erkent u dat het in eenieders belang is om oplossingen te zoeken, om de rem op export op te heffen? Ten vierde, bent u bereid tot een initiatief ter zake?

ANTWOORD

( de minister van Financiën, belast met Ambtenarenzaken)

Mijnheer de voorzitter, wanneer een leverancier goederen verkoopt aan een klant in een andere lidstaat, en die klant daar verplicht is zijn intracommunautaire verwervingen aan btw te onderwerpen, is de levering van de goederen in hoofde van de leverancier vrijgesteld. Hiervoor is het wel vereist dat de leverancier kan bewijzen dat de goederen daadwerkelijk werden vervoerd naar die andere lidstaat. Indien de goederen immers niet naar een andere lidstaat werden vervoerd, is de leverancier de schuldenaar van de btw. Het bewijs dat de goederen naar een andere lidstaat werden vervoerd, moet worden geleverd aan de hand van een geheel van bewijsmiddelen die courant worden gebruikt in het handelsverkeer, zoals onder meer bestelbonnen, contracten of vervoerfacturen.

Wanneer de leverancier het vervoer doet, of hier opdracht toe geeft aan een vervoersmaatschappij, vormt dit doorgaans geen probleem. Indien het vervoer echter door of voor rekening van de afnemers wordt georganiseerd, is het vaak moeilijker om de nodige bewijsstukken te verzamelen.

De administratie houdt evenwel geen statistieken bij over het verwerpen van de vrijstelling van btw op intracommunautaire leveringen wegens onvoldoende bewijs van het vervoer. Omdat de regelgeving van het geheel van bewijsmiddelen Europees wordt gestuurd, leeft deze problematiek in de hele Europese Unie. Om tot een communautaire aanpak te komen, werd in 2013 bij de diensten van de Commissie, binnen de werkgroep VAT Forum, dan ook een subwerkgroep Bewijs van het intracommunautair vervoer opgericht. België is een actief lid van deze subwerkgroep. In afwachting van de resultaten ervan werken mijn diensten, samen met de betrokken sector, alvast aan een oplossing voor de vooraf erkende fiscale vertegenwoordiging voor wie de bewijslast extra zwaar is gezien er meestal geen duurzame relatie bestaat met de lastgevers. De gesprekken bevinden zich in een vergevorderd stadium en gaan in de richting om de fiscale aansprakelijkheid van de vooraf erkende fiscale vertegenwoordigers te laten varen indien zij een aantal documenten kunnen voorleggen.