Kamer, Integraal verslag - Commissie voor de Financiën, 2012-2013, CRIV 53 COM 837 d.d. 22.10.2013, blz. 1
De maatregel van de Duitse Btw-autoriteiten
VRAAG
Mijnheer de minister, mijn vraag gaat over de maatregel die de Duitse btw-autoriteiten - volgens mijn informatie nogal unilateraal - hebben genomen om de regeling die toelaat een intracommunautaire verrichting op te splitsen in een overbrenging gevolgd door een lokale levering, restrictiever toe te passen vanaf 1 oktober 2013.
Het probleem zou zijn dat die opsplitsing van een intracommunautaire levering alleen nog toegelaten zou worden wanneer de leverancier zijn goederen met eigen vervoermiddelen vervoert van de ene naar de andere lidstaat en niet langer wanneer hij daarvoor een tussenpersoon inschakelt. Dat is belangrijk in het kader van de invoer van goederen bestemd voor de Duitse markt via de Belgische havens. Men riskeert dat de bedrijven België links zullen laten liggen en rechtstreeks via een Duitse haven zullen invoeren, wat zeker voor de haven van Antwerpen, die heel sterk staat op de Duitse markt, een groot probleem zou zijn, zeker in het licht van de grote, recente successen die in de haven geboekt werden bij het aantrekken van rederijen. Het zou een domper op de feestvreugde kunnen zetten.
Daarom heb ik de volgende vragen.
Hoe kijken u en onze FOD Financiën naar die Duitse maatregel?
Is er al enig overleg gepleegd met andere Europese lidstaten of met uw Duitse collega? Welke mogelijkheden zien wij om, als ik juist geïnformeerd ben, een belangrijk concurrentienadeel voor België te vermijden?
ANTWOORD
(minister van Financiën, belast met Ambtenarenzaken)
Mijnheer Waterschoot, de problematiek waarnaar u verwijst, betreft een btw-vereenvoudigingsmaatregel inzake intracommunautair goederenvervoer tussen twee lidstaten die in 1993 werd afgesproken tussen de toenmalige 12 lidstaten van de Europese Unie. De vereenvoudigingsregeling houdt in dat een belastingplichtige die een goed rechtstreeks levert aan een belastingplichtige in een andere lidstaat en daarbij instaat voor het vervoer van die goederen, zijn levering mag ontdubbelen in een overbrenging van de goederen gevolgd door een interne levering in de lidstaat van aankomst van de goederen.
Die vereenvoudigingsregeling steunt niet op een stevige juridische basis, omdat bij een rechtstreekse verzending van de goederen door de leverancier naar de afnemer normaal gesproken de regels voor intracommunautaire levering en verwerving zouden moeten worden toegepast. Toch werd de vereenvoudiging steeds meegedeeld door de diensten van de Europese Commissie aan de lidstaten die sinds 1993 zijn toegetreden, als onderdeel van het zogenaamde acquis communautaire.
Voor zover bekend, zijn er tot op heden nooit problemen gemeld met de toepassing van de vereenvoudigingsregel.
De Duitse autoriteiten hebben mij bevestigd dat hun administratie vanaf 1 oktober 2013 de vereenvoudigingsregel wenst aan te passen voor leveringen van goederen vanuit een andere lidstaat naar Duitsland. De aanpassing houdt in dat de leverancier de vereenvoudigingsregeling alleen nog kan toepassen indien hij het vervoer met eigen vervoersmiddelen doet en dus niet meer wanneer hij een beroep doet op een derde transporteur.
Omdat de Belgische havensector mij had gesignaleerd dat die verandering een belangrijke impact op zijn werkwijze heeft, heb ik de Duitse autoriteiten gesensibiliseerd om de wijziging niet door te voeren. De Duitse autoriteiten hebben naar aanleiding van mijn demarche per schrijven laten weten dat ze de beperking hebben ingevoerd om het onrechtmatig gebruik van de regeling, voornamelijk met betrekking tot apotheekverzenddiensten, te vermijden en de regeling te focussen op het oorspronkelijk doel van de groothandel in grensgebieden.
Voorts zeggen zij duidelijk dat de wijziging niet ingegeven is door competitieve redenen voor de Duitse havens, aangezien de regeling hier logistiek niet van toepassing is.
CONCLUSIE
Mijnheer de minister, als ik uw antwoord goed begrijp, zegt men in Duitsland dat men geen kwade intenties heeft en zet men het kwaad toch door.
In het kader van de Europese concurrentieregeling zou ik u toch willen vragen of uw diensten eens willen bekijken of de regeling niet als een non-tariff barrier to trade kan worden gezien, wat niet mag in het kader van de Europese regelgeving. Ik denk dat dat toch wel de moeite waard is.
Het is natuurlijk logisch dat de regeling niet van toepassing is op de Duitsers, want men kan moeilijk intracommunautair vervoer hebben in Duitsland alleen. Het gevolg daarvan is wel een sterke bevoordeling van de Duitse sector. Ik zou u willen vragen om uw diensten daar toch nog eens heel kritisch naar te laten kijken en te onderzoeken of wij hiervan een zaak kunnen maken bij de Europese Commissie.
Juriel