Hoge Raad van financiën. Verslag. Verdeling van de bevoegdheden inzake fiscaal beleidHoge Raad van financiën. Verslag. Verdeling van de bevoegdheden inzake fiscaal beleid tussen de verschillende overheidsniveaus. BTW

Vr. en Antw., Kamer, 1998, nr. 155 , blz. 21009

Hoge Raad van financiën - Verslag - Verdeling van de bevoegdheden inzake fiscaal beleid tussen de verschillende overheidsniveaus - BTW

VRAAG

In het verslag van de Hoge Raad van financiën, afdeling Fiscaliteit en Parafiscaliteit, over de verdeling van de bevoegdheden inzake fiscaal beleid tussen de verschillende overheidsniveaus lezen we op pagina 78 met betrekking tot de BTW dat het voeren van een autonoom economisch beleid het behoud vereist van voldoende controle op de BTW-tarieven en op bepaalde specifieke belastingen op de consumptie (accijnzen). De Hoge Raad vervolgt als volgt: «Hoe dan ook moet een definitief stelsel, zoals dat voorgesteld wordt door de Commissie en dat elke autonomie inzake economisch beleid op het niveau van de lidstaten zou tenietdoen, in de huidige institutionele context verworpen worden.»

Los van de institutionele context waarin de Hoge Raad van financiën zich begeeft, deelt u de mening van de Hoge Raad dat het voorstel van de Commissie met betrekking toe het definitief BTW-stelsel dient te worden verworpen en waarom?

ANTWOORD

Het verslag van de Hoge Raad van financiën over «De verdeling van de bevoegdheden inzake fiscaal beleid tussen verschillende overheidsniveaus» werd opgesteld op initiatief van de Afdeling «Fiscaliteit en Parafiscaliteit» van de Hoge Raad van financiën en niet op mijn verzoek.

De afdeling verwijst in haar verslag naar het voorstel van definitief BTW-stelsel zoals het door de Europese Commissie wordt geformuleerd in het document «Een gemeenschappelijk BTW-stelsel. Een programma voor de interne markt» van juli 1996.

In dit stelsel zouden de meeste elementen van de BTW over de hele Europese Unie grondig worden geharmoniseerd of zelfs worden geüniformeerd. Dat geldt ook voor de BTW-tarieven. De Europese Commissie spreekt over de invoering van een normaal tarief binnen een tariefvork van twee tot drie procent-punten maar het is niet uitgesloten dat een eenheidstarief (zonder speling) nodig zou kunnen zijn. De mogelijkheden voor de toepassing van verlaagde tarieven worden bovendien sterk beperkt. Als gevolg daarvan vermindert de autonomie van de lidstaten inzake BTW-tarieven in aanzienlijke mate, maar wordt er tevens een grens gesteld aan de schadelijke fiscale concurrentie wat de fiscaliteit op het verbruik betreft, hetgeen voor een land als België talrijke voordelen biedt.

De beperking van de autonomie inzake tarieven stelt evenwel problemen op het constitutionele vlak. Zij zou moeten worden bekeken in het kader van een fiscaal «pakket» dat de fiscaliteit op de ondernemingen, op het sparen en op de energie in hogere mate zou moeten coördineren.