Onderwijs. Vrijstelling. TaalonderwijsOnderwijs. Vrijstelling. Taalonderwijs.

Vr. en Antw., Kamer, 1993-1994, nr. 115, blz. 12.155-12.156

Onderwijs - Vrijstelling - Taalonderwijs.

VRAAG

De rondzendbrief nr. 25 van 24 december 1993 van de administratie van de BTW, registratie en domeinen heeft de draagwijdte van de in artikel 44, 2, 4°, van het BTW-wetboek bepaalde vrijstelling voor onderwijsprestaties aanzienlijk beperkt. Die rondzendbrief vloeit weliswaar voort uit een met redenen omkleed advies van de Commissie van de Europese Unie, maar voor de particuliere talenscholen betekent dat een nieuwe concurrentieverstoring. Nu al lijden de particuliere scholen zwaar onder de concurrentie van bepaalde instellingen die de vorm aangenomen hebben van een vzw en als dusdanig van verscheidene overheden subsidies ontvangen (Staat, gewesten, gemeenschappen, provincies, gemeenten, enzovoort).

De feitelijke ongelijkheid op fiscaal gebied wordt thans nog vergroot omdat die instellingen van BTW vrijgesteld blijven, terwijl de particuliere talenscholen, die al belastingen betalen, bovendien BTW- plichtig worden. Voor de particuliere scholen wordt het dus nog moeilijker de concurrentie aan te gaan met de scholen die als vzw functioneren, terwijl zij zich in de meeste gevallen tot eenzelfde publiek richten.

1. Geeft u er zich rekenschap van dat uw rondzendbrief grote gevolgen heeft voor de sector van het taalonderwijs en dat het bestaan zelf van die particuliere talenscholen door die ongelijke en oneerlijke concurrentie op termijn in het gedrang dreigt te komen?

2. Zo ja, welke maatregelen worden getroffen om de gelijke behandeling op dat stuk te herstellen?

ANTWOORD

De administratie is er zich goed van bewust dat de inwerkingtreding op 1 januari 1994 van de nieuwe en inderdaad meer restrictieve bepalingen met betrekking tot de vrijstelling inzake onderwijs bepaald in artikel 44, § 2, 4°, van het BTW-wetboek zoals die nader werden toegelicht in de aanschrijving nr. 25 van 24 december 1993 - enerzijds een psychologisch effect heeft teweeggebracht en anderzijds interpretatieproblemen heeft veroorzaakt en, in sommige gevallen bepaalde concurrentieposities heeft gewijzigd.

Dat is inzonderheid het geval voor de nieuwe reglementering die van toepassing is op het onderwijs verstrekt door privé-scholen voor taalonderricht die niet langer de voornoemde vrijstelling zouden kunnen genieten, gelet op de verhoging van de prijs van de recent te belasten diensten (van 0% naar 20,5%), enigszins gecompenseerd weliswaar door het recht op aftrek van de voorbelasting.

In de besprekingen met de privé-scholen voor taalonderricht die plaatsvonden na de publikatie van voornoemde aanschrijving kwam al het probleem van de concurrentieverstoring aan de orde temeer daar de bedoelde vrijstelling in de diverse lidstaten van de Europese Unie niet op dezelfde wijze wordt toegepast.

Anderzijds blijkt het taalonderwijs even fundamenteel te zijn als het algemene onderwijs beoogd in artikel 44, § 2, 4°, van het voornoemde wetboek, zodat door het vrijstellen van dat onderwijs de dienstverrichters kunnen worden geacht dezelfde doelstellingen na te streven als de publiekrechtelijke instellingen.

Daarom werd beslist dat de vrijstellingen beoogd in artikel 44, § 2, 4°, van het BTW-wetboek kan worden uitgebreid tot iedere vorm van taalonderwijs ongeacht de juridische vorm van de dienstverlener, de hoeveelheid en de frequentie van de gegeven lessen of hun inpassing in een normale lescyclus.

De beoogde vrijstelling treedt in voege op 1 september 1994.