Vrijstellingsregeling van belasting. Intracommunautaire overbrenging. In België gevestigde venter. Verkoop op marktenVrijstellingsregeling van belasting. Intracommunautaire overbrenging. In België gevestigde venter. Verkoop op markten of huis aan huis in andere Lidstaat

Vr. en Antw., Kamer, 1993-1994, nr. 114, blz. 11.982-11.984

Vrijstellingsregeling van belasting - Intracommunautaire overbrenging - In België gevestigde venter - Verkoop op markten of huis aan huis in andere Lidstaat

VRAAG

De invoering van het nieuwe BTW-stelsel heeft bij de BTW-plichtigen al tal van vragen doen rijzen en doet dat nog altijd.

1. Kan de BTW-plichtige die in België en onze buurlanden op de markt staat, in elk land waar hij markt, vrijgesteld zijn van de BTW-regeling zolang hij het in ieder land vastgestelde limietbedrag niet overschrijdt (bijvoorbeeld : verkoop op de markt in Frankrijk = 800.000 Belgische frank; verkoop in België = 200.000 Belgische frank) ?

2. Kan de BTW-plichtige in een bepaald land vrijgesteld en tegelijk in een ander land aan het gewone BTW-stelsel onderworpen zijn, bijvoorbeeld wanneer die maatstaf van heffing in het ander land boven het limietbedrag ligt ?

3. Valt de BTW-plichtige die niet voor de vrijstelling kiest, onder de regeling voor de postorderverkoop of onder het gewone intracommunautaire stelsel ?

4. Welke fiscale en boekhoudkundige verplichtingen moet de BTW-plichtige nakomen in België en in Frankrijk, meer bepaald in verband met de stock die in de bestelwagen blijft liggen ?

5. Valt een venter (melkboer of bakker) die zijn produkten van huis tot huis aan de man brengt, onder dezelfde bepalingen als die betreffende de verkoop op de markten ?

6. Wordt de toepasselijke regeling fundamenteel gewijzigd wanneer bij wijze van nevenactiviteit ook bier of alcohol of sigaretten worden verkocht ?

7. Is een niet-inwoner van het Rijk in alle voornoemde gevallen, zelfs in het geval van vrijstelling van de BTW-regeling, gehouden zich in België te laten vertegenwoordigen ?

ANTWOORD

De elementen van de vraag van het geacht lid laten, wat het antwoord betreft, niet toe alle mogelijke veronderstellingen in overweging te nemen. Hierna worden dan ook enkel de principes toegelicht.

Indien het geacht lid een concreet geval beoogt, mag hij mij de elementen hiervan meedelen opdat een diepgaand onderzoek zou kunnen worden ingesteld.

1, 2, 5 en 7. Krachtens § 3, van artikel 24 van de 6de richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977, worden de leveringen van goederen en de diensten verricht door een belastingplichtige die niet hier te lande gevestigd is uitgesloten van de vrijstellingsregeling van belasting.

Krachtens artikel 55, eerste lid, van het BTW-wetboek moet de persoon die niet in België gevestigd is, alvorens in België enige andere handeling te verrichten dan een handeling waarvoor de belasting krachtens artikel 51, § 2, van het BTW-Wetboek verschuldigd is door de afnemer, door of vanwege de minister van Financiën een in België gevestigde aansprakelijke vertegenwoordiger laten erkennen.

Niettemin kan de persoon die niet in België gevestigd is, overeenkomstig artikel 55, vierde lid, van het voornoemd wetboek, in de gevallen en onder de voorwaarden te bepalen door of vanwege de minister van Financiën, worden ontslagen van de verplichting een aansprakelijk vertegenwoordiger te laten erkennen. Dat is het geval wanneer die persoon hier te lande slechts occasioneel handelingen verricht.

3. Er wordt opgemerkt dat iedere belastingplichtige die aan de voorwaarden voldoet om van de vrijstellingsregeling van belasting te genieten hieraan van rechtswege wordt onderworpen, maar dat hij al kan opteren voor een belastingregeling met betaling van de belasting.

Overigens mogen de verkopen welke een in België gevestigde belastingplichtige verricht op de markten van een andere lidstaat in geen geval worden beschouwd als verkopen op afstand of als intracommunautaire leveringen, vrijgesteld in België in hoofde van de verkoper en belastbaar als intracommunautaire verwervingen in hoofde van de koper.

Inderdaad, behoudens andere voorwaarden, vereist zowel de intracommunautaire levering als de verkoop op afstand het vervoer van het goed ter bestemming van de koper. Dat impliceert dat al voor de aanvang van het vervoer van dat goed, de koper is gekend en het goed is bepaald.

Bovendien stelt artikel 12bis van het BTW-wetboek de overbrenging door een belastingplichtige van een goed van zijn bedrijf naar een andere lidstaat gelijk met een levering van goederen onder bezwarende titel.

Hieruit volgt dat iedere in België gevestigde belastingplichtige, die als venter in een andere lidstaat goederen verkoopt op de markten of van huis aan huis, bij de verzending van de goederen naar de andere lidstaat een overbrenging van de koopwaren verricht gevolgd door een levering die wordt geacht plaats te vinden in die Staat in geval van verkoop van de koopwaren, terwijl de terugkeer van de onverkochte goederen in België opnieuw een overbrenging (in tegengestelde zin deze maal) uitmaakt.

4. Voor de overbrenging van de koopwaren dient de belastingplichtige bedoeld in punt 3 hiervoor, bij de verzending van de goederen van België naar een andere lidstaat, een stuk op te maken dat de handeling vaststelt. Dat stuk moet worden uitgereikt uiterlijk de vijfde werkdag van de maand na die waarin de overbrenging werd verricht en het moet de vermeldingen bevatten bedoeld in artikel 5, § 1, van het koninklijk besluit nr. 1, van 29 december 1992 met betrekking tot de regeling voor de voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde.

Voor de overbrenging van de koopwaren bij de terugkeer van de onverkochte goederen in België, is de belastingplichtige overeenkomstig artikel 9, § 1, van het voornoemd koninklijk besluit nr. 1, gehouden een stuk op te maken uiterlijk bij het verstrijken van de maand tijdens dewelke de belasting opeisbaar wordt. Dat document moet de gegevens bevatten als bedoeld in § 2 van genoemd artikel.

6. Voor de verkoop van bier, alcohol of sigaretten zijn de hiervoor uiteengezette regels niet fundamenteel verschillend.

Bovendien wordt eraan herinnerd dat de vrijstelling voorzien in artikel 39bis, 3°, van het BTW-wetboek niet van toepassing is op intracommunautaire leveringen van accijnsprodukten door belastingplichtigen onderworpen aan de vrijstellingsregeling van belasting.

Hieruit volgt dat de vrijgestelde belastingplichtigen altijd leveren "alle belasting inbegrepen", met inbegrip van de restbelasting die een bestanddeel uitmaakt van de verkoopprijs, en dat ongeacht de hoedanigheid van de afnemer en de lidstaat van bestemming.