Deze beslissing werd opgeheven met ingang van 01.01.2025 door de Circulaire 2024/C/80 van 11.12.2024 betreffende het recht op teruggaaf in hoofde van de kredietverzekeringsmaatschappij en in hoofde van de begunstigden van deze kredietverzekeringscontracten in geval van geheel of gedeeltelijk verlies van de schuldvordering van de prijs
Kredietverzekeringen - Geheel of gedeeltelijk verlies van de schuldvordering van de prijs - Rechthebbende op teruggaaf van de belasting
Wanneer de schuldvordering van de prijs geheel of ten dele verloren is gegaan, wordt overeenkomstig artikel 77, § 1, 7°, van het Btw-Wetboek en artikel 1, lid 1 van het koninklijk besluit nr. 4 van 29 december 1969 met betrekking tot de teruggaven inzake belasting over de toegevoegde waarde de teruggaaf in principe verleend aan degene die de belasting aan de Staat heeft voldaan.
Artikel 1, lid 3 van het voornoemd koninklijk besluit nr. 4 voorziet evenwel dat door of vanwege de Minister van Financiën, in de gevallen en onder de voorwaarden door of namens hem te bepalen, kan worden afgeweken van het eerste lid van dit artikel en derhalve de teruggaaf aan een ander persoon kan worden verleend.
De administratie heeft in verschillende gevallen van deze mogelijkheid gebruik gemaakt.
Zo staan, inzake de verkoop op krediet de aanschrijvingen nrs. 20 en 21 van 24 september 1975 toe dat zowel de financieringsmaatschappijen die werden gesubrogeerd in de rechten van de verkoper als de verzekeringsmaatschappijen die werden gesubrogeerd in de rechten van de verkoper of van een financieringsmaatschappij, teruggaaf kunnen vragen van de belasting die door de initiële verkoper aan de schatkist werd voldaan, inzonderheid wanneer de schuldvordering van de prijs geheel of ten dele verloren is gegaan.
Ingeval van overdracht van schuldvordering staat de beslissing nr. E.T. 56.795 van 4 december 1987 staat toe dat de overnemers van schuldvorderingen (meestal factoringmaatschappijen) het recht op teruggaaf van de belasting die door de overdragers van die schuldvorderingen werd voldaan, kunnen uitoefenen.
Daarentegen laat deze beslissing niet toe dat kredietverzekeringsmaatschappijen, die werden gesubrogeerd in de rechten van de belastingplichtige-schuldeiser, maar enkel tot beloop van het bedrag van de uitbetaalde schadevergoeding, teruggaaf vragen van de belasting die werd voldaan door die belastingplichtige.
Deze laatste problematiek werd opnieuw onderzocht door de centrale diensten.
Naar aanleiding van dit nieuw onderzoek werd beslist dat, in de mate waarin de kredietverzekeringsmaatschappijen volledig worden gesubrogeerd in de rechten van de verzekerden, d.w.z. de belastingplichtige-schuldeisers, zelfs indien deze laatsten slechts gedeeltelijk werden vergoed door genoemde maatschappijen, en dat deze volledige subrogatie voortvloeit uit de wet zelf (z. inzonderheid artikel 75 van de wet van 25 juni 1992 op de landverzekeringsovereenkomst) of uit de contractuele bepalingen die de betrekkingen regelen tussen de kredietverzekeringsmaatschappijen en hun verzekerden, deze maatschappijen het recht op teruggaaf voorzien in artikel 77, § 1, 7°, van het Wetboek kunnen uitoefenen in de plaats van genoemde verzekerden.
Deze teruggaaf is niettemin afhankelijk van het maandelijks versturen door de betrokken maatschappijen, aan hun btw-controlekantoor, van een inventaris die alle niet-invorderbare schuldvorderingen bevat voor dewelke de teruggaaf van btw wordt gevraagd in de loop van deze periode en, in bijlage, een kopie van alle facturen met betrekking tot deze schuldvorderingen alsook een kopie van het tussen de partijen gesloten kredietverzekeringscontract. Deze documenten zullen de administratie toelaten dubbele teruggaaf uit te sluiten.
De beslissing nr. E.T. 56.795 van 4 december 1987 moet dus worden aangepast in functie van hetgeen voorafgaat, te rekenen vanaf 1 juli 2007.
Juriel