Maatstaf van heffingBelasting over de toegevoegde waarde

Fiche van de FOD Financiën

Tekst van het vonnis

Tekst van de beslissing

Vonnis van de Rechtbank van Eerste aanleg te Leuven

A.R. 01/2526/A

lNZAKE :

…, en zijn echtgenote, …, beide wonende te …, …

- eisers, ter zitting vertegenwoordigd door mr. G. loco mr. A., advocaat te …, …;

TEGEN :

DE BELGISCHE STAAT, Ministerie van Financiën, Administratie der directe belastingen, in de persoon van de gewestelijke directeur der directe belastingen, met kantoor te 3001 Leuven, Philipssite 3 a bus 1 - 5de verdiep,

- verweerster, ter zitting vertegenwoordigd door mr. d. N., advocaat te …, …;

De rechtbank doet uitspraak in deze zaak. die op de zitting van 15 november 2002 werd behandeld en op tegenspraak in beraad werd genomen.

Gelet .op de artikelen 2-9-34-36-37 en 41 van de wet van 15 juni 1935 op het taalgebruik in gerechtszaken.

Gezien het verzoekschrift op tegenspraak ter griffie neergelegd op 7 november 2001 ertoe strekkende te horen zeggen voor recht dat het schrijven van 5 oktober 2001 van de administratie der directe belastingen artikel 333, 3° van het WIB 92 overtreedt aangezien desbetreffend schrijven geen precieze aanwijzingen van fiscale fraude in hoofde van eisers vermeldt en, de administratie verbod te horen opleggen om elk onderzoek te voeren met betrekking tot de aanslagjaren 1996 en 1997.

Gelet op de neergelegde conclusies en stukken.

Gehoord de advocaten van partijen op de openbare zitting van 15 november 2002.

I. DE FEITEN EN VOORWERP VAN DE VORDERING

Op 5 oktober 2001 schreef de administratie van de directe belastingen, inspectie Tienen A, aan eisers wat volgt :

"Geachte Mevrouw, Geachte Heer,

Betreft : kennisgeving bepaald in artikel 333, derde lid. van het Wetboek der inkomstenbelastingen 1992 (hierna WIB 92)

Volgens inlichtingen in mijn bezit blijkt dat u in de loop van het jaar 1996 genieter was van verworven rechten in een Luxemburgs pensioenfonds, in dit geval " ASBL A. D. P. V. R.", rechten die u ofwel heeft afgekocht ofwel heeft overgedragen naar een verzekeringsinstelling.

In toepassing van artikel 34. § 1, 2° van het wetboek der inkomstenbelastingen, zijn de aldus afgekochte of overgedragen rechten belastbaar.

In geval er overdracht is geweest van de verworven rechten naar een groepsverzekering in het buitenland is deze overdracht krachtens artikel 364ter, tweede lid, van het wetboek der inkomstenbelastingen, belastbaar voor het jaar van de overdracht.

Uw belastingaangifte voor het aanslagjaar 1997, inkomstenjaar 1996 maakt geen melding van het aanvullend kapitaal dat u hebt ontvangen of overgedragen.

U kan evenwel het belastbaar karakter van dit ontvangen of overgedragen aan vullend kapitaal niet ontkennen. Inderdaad :

- U hebt het bedrag omvangen van de groepsverzekering nr. 1317 (NV F. AG, voorheen: NV A. V. – L. O.) waaraan u de rechten hebt overgedragen die u verworven had uit het Belgisch pensioenfonds en die deze U normaliter zou moeten hebben uitbetaald bij uw ontslag bij de NV IBM BELGIUM, aangegeven.

- Alvorens de overeenkomst van individuele aanpassing van de arbeidsvoorwaarden (in het frans AMT = adaptation des modalités de travail) te ondertekenen waarin u hebt aanvaard u aan te sluiten bij de door uw ex-werkgever afgesloten groepsverzekering en het Belgisch pensioenfonds te ontslaan van zijn verplichtingen hebt u noodzakelijkerwijs kennis moeten nemen van de bepalingen van artikel 364ter, van het wetboek der inkomstenbelastingen 1992, waarvan het eerste lid voorziet in uitstel van taxatie bij overdracht meer bepaald van een Belgisch pensioenfonds naar een Belgische verzekeringsinstelling. U kan dus niet ontkennen dat in uitvoering van het tweede lid van voormeld artikel, de overdracht van de verworven rechten in het Luxemburgs pensioenfonds belastbaar waren het jaar van de overdracht.

Het niet aangeven van het bedrag van het aanvullend kapitaalontvangsten uit het Luxemburgs pensioenfonds of van het bedrag van de door dit laatste overgedragen verworven rechten vloeien niet voort uit onwetendheid van de fiscale bepalingen en vloeien evenmin voort uit gewone nalatigheid of uit een te goeder trouw begane vergissing. Het is bewust dat geen enkel bedrag werd aangegeven.

Artikel 333 WIB bepaalt :

"Onverminderd de bevoegdheden die haar bij de artikelen 351 tot 351 zijn toegekend, kan de Administratie de in dit hoofdstuk bedoelde onderzoekingen verrichten en belastingen of aanvullende aanslagen eventueel vestigen, zelfs wanneer de aangifte van de belastingplichtige reeds werd aangenomen en de desbetreffende belastingen reeds werden betaald.

Bedoelde onderzoekingen mogen zonder voorafgaande kennisgeving worden verricht gedurende het belastbaar tijdperk evenals in de termijn bedoeld in artikel 351, eerste lid.

Zij mogen bovendien worden verricht gedurende de in artikel 351, tweede lid bedoelde aanvullende termijn van twee jaar op voorwaarde dat de administratie de belastingplichtige vooraf schriftelijk en op nauwkeurige wijze kennis heeft gegeven van de aanwijzingen inzake belastingontduiking die te zijnen aanzien bestaan voor het bedoelde tijdperk. Die voorafgaandelijke kennisgeving is voorgeschreven op straffe van nietigheid van de aanslag".

Ingevolge voormeld artikel 333 WIB 92, zal de administratie voor het aanslagjaar 1998, overgaan tot onderzoekingen tijdens de aanvullende termijn van twee jaar.

Hoogchtend,"

Op 14 november 2001 wordt een bericht van wijziging gestuurd en op 27 december 2001 wordt een aanvullende aanslag aan eisers toegezonden. Hiertegen zou bezwaar zijn ingediend.

Eisers voeren aan dat de administratie geen enkel bewijs leveren van het bestaan van aanwijzingen van fiscale fraude en dat het schrijven van 5 oktober 2001 geen precieze aanwijzingen van fiscale fraude vermeldt en vragen dat de rechtbank zou zeggen voor recht dat het schrijven van 5 oktober 2001 artikel 333, 3° van het WIB 92 overtreedt en de administratie verbod zou opleggen om elk onderzoek te voeren met betrekking tot het aanslagjaar 1998.

In hun conclusie op 30 juli 2002 neergelegd hebben eisers hun vordering uitgebreid. Zij vorderen "De administratie te verbieden om onderzoekingen te voeren betreffende aanslagjaar 1996 en 1997 en te zeggen voor recht dat elke onderzoeking die gevoerd wordt betreffende dit aanslagjaar aangetast is door nietigheid".

In hun aanvullende conclusie op 30 augustus 2002 ter griffie neergelegd vorderen eisers ook nog dat zou worden gezegd voor recht dat ''elke aanslag gevestigd betreffende de aanslagjaren 1996 en 1997 aangetast is door nietigheid.

ll. BEOORDELING

1. De rechtbank heeft partijen uitgenodigd hun standpunt uiteen te zetten i.v.m. de ontvankelijkheid van de vordering en heeft tevens aan partijen de vraag gesteld of de vordering niet zonder voorwerp is geworden.

2. Het verzoek om onderzoeksdaden te boren nietig verklaren werd ingesteld bij conclusie op 30 juli 2002 ter griffie neergelegd. Het verzoek om te horen zeggen voor recht "dat de aanslag aangetast is door nietigheid" werd ingesteld bij conclusie op 30 augustus 2002-ter griffie neergelegd.

De supplementaire aanslag werd uitvoerbaar verklaard op 20 december 2001 en op 27 december 2001 aan eisers verzonden.

Art. 1385undecies van het Gerechtelijk Wetboek, zoals ingevoegd bij de wet van 23 maart 1999, bepaalt : "Tegen de belastingadministratie wordt de vordering inzake de geschillen bedoeld in artikel 569, eerste lid, 32°, slechts toegelaten indien de eiser voorafgaandelijk het door of krachtens de wet georganiseerde administratief beroep heeft ingesteld."

Tegen de aanslag moet voorafgaandelijk bezwaar aangetekend worden bij de Gewestelijke Directeur. Het verzoek dat na de vestiging van de aanslag bij de rechtbank wordt ingediend om onderzoeksdaden te horen nietig verklaren is niet toelaatbaar.

In de mate dat het verzoek ertoe strekt, dat de rechtbank zou zeggen voor recht dat "elke onderzoeking die gevoerd wordt betreffende [aanslagjaar 1996 en 1997] aangetast is door nietigheid" is de vordering niet toelaatbaar.

Dit geldt a fortiori voor de vordering die ertoe strekt te horen zeggen voor recht dat "elke aanslag gevestigd betreffende de aanslagjaren 1996 en 1997 aangetast is door nietigheid".

3. In zoverre de vordering ertoe strekt te horen bevelen dat geen onderzoeksverrichtingen mogen uitgevoerd worden die tot een aanslag zouden kunnen leiden is de vordering thans zonder voorwerp geworden. Er werd reeds een supplementaire aanslag gevestigd.

4. De termijn van artikel 333 WIB 92 alsmede de in deze bepaling verplichte voorafgaande kennisgeving van de aanwijzingen inzake belastingontduiking is niet van toepassing op de onderzoeksdaden verricht tijdens het onderzoek van het bezwaarschrift (Antwerpen 28 november 2000, F.J.F. 2001, 5).

Op grond van de door eisers aangevoerde middelen kan aan de BELGISCHE STAAT geen verbod worden opgelegd onderzoeksdaden te stellen tijdens het onderzoek van het bezwaarschrift.

Beschikkend gedeelte

OM DEZE REDENEN

DE RECHTBANK,

Rechtsprekende op tegenspraak en in eerste aanleg.

Verklaart de vordering ontoelaatbaar in zoverre zij ertoe strekt te horen zeggen voor recht dat de onderzoeksverrichtingen of aanslag door nietigheid zouden zijn aangetast.

Stelt vast dat de vordering zonder voorwerp is geworden in zoverre zij ertoe strekt aan de administratie verbod te horen opleggen onderzoeksdaden te verrichten met het oog op het vestigen van een aanslag.

Wijst de vordering voor het overige als ongegrond af.

Veroordeelt eisers tot de kosten, begroot op … euro rechtsplegingsvergoeding voor eisers en op … euro rechtsplegingsvergoeding voor verweerster.

Aldus gedaan en uitgesproken in de openbare terechtzitting van de twaalfde kamer der rechtbank van eerste aanleg, zitting houdende te Leuven op vrijdag 13 december 2002, waar zetelden :

- de heer L. W., alleenzetelend rechter en

- mevrouw D. D. C., adjunct-griffier

D. D. C. L. W.