Belastingplichtigen niet gevestigd in de Lid-Staat waar hun handelingen worden belast. Belastingschuldige

Vr. en Antw., Europees Parlement

BTW-Rev., nr. 108, 405, nr. 11

Belastingplichtigen niet gevestigd in de Lid-Staat waar hun handelingen worden belast - Belastingschuldige

VRAAG

Kan de Commissie mededelen of de eenvoudige BTW-procedures in de BTW-richtlijn houdende de wijziging van artikel 21, lid 1, onder a), van de Zesde BTW-richtlijn bedoeld zijn om op dezelfde wijze in alle Lid-Staten te worden toegepast? Is het met name voor een belastingplichtig persoon die goederen of diensten levert in een Lid-Staat van de Gemeenschap waarin hij niet is gevestigd, mogelijk om ofwel een fiscale vertegenwoordiger, of de persoon aan wie de goederen of diensten worden geleverd aan te wijzen als degene die aansprakelijk is voor de betaling van de belastingen in alle Lid-Staten wanneer de vereenvoudigde procedures volledig worden toegepast?

Kan de Commissie mededelen dat het in haar bedoeling lag dat deze interpretatie overwegend in de Gemeenschap wordt mogelijk gemaakt om te voorkomen dat kleine leveranciers van goederen en diensten de BTW afzonderlijk moeten opgeven in de verschillende Lid-Staten, waardoor een handelsbelemmering in de Gemeenschap wordt geschapen? Kan de Commissie mededelen hoe het in alle andere Lid-Staten gesteld is met de tenuitvoerlegging van deze vereenvoudigde procedures, met name wat betreft de wijzigingen op artikel 21, lid 1, onder a), van de Zesde BTW-Richtlijn?

ANTWOORD

Wanneer belastbare goederen of diensten worden geleverd door een belastingplichtige die niet in het binnenland is gevestigd, kunnen de Lid-Staten voorschrijven dat de belasting verschuldigd is door een andere persoon.

In Richtlijn 92/111/EEG van de Raad tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG en tot invoering van vereenvoudigingsmaatregelen op het gebied van de BTW is voor de Lid-Staten de reeds met de Zesde Richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 geboden mogelijkheid een fiscaal vertegenwoordiger of degene voor wie de belastbare levering van goederen of de belastbare diensten bestemd is aan te wijzen als degene die de belasting aan de Schatkist verschuldigd is, gehandhaafd.

Ten aanzien van driehoekstransacties wordt echter met Richtlijn 92/111/EEG, als uitzondering op de algemene beginselen, de ontvanger systematisch als belastingschuldige aangewezen indien aan bepaalde nauwkeurige voorwaarden is voldaan.

De tekst van bovengenoemde Richtlijn 92/111/EEG is in dit opzicht restrictiever dan het oorspronkelijk door de Commissie ingediende voorstel, waarin de bedrijven een ruimere keus werd gelaten: in haar oorspronkelijke voorstel had de Commissie namelijk bepaald dat de Lid-Staten de niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen toestaan een fiscaal vertegenwoordiger of degene voor wie de belastbare levering van goederen of de belastbare dienst bestemd is, aan te wijzen als degene die de belasting verschuldigd is. Indien de niet in het binnenland gevestigde belastingplichtige niet een ander als belastingschuldige had aangewezen, konden de Lid-Staten bepalen dat de belasting verschuldigd was door een in het binnenland gevestigde of geïdentificeerde andere belastingplichtige of niet-belastingplichtige rechtspersoon.

Overeenkomstig haar verplichtingen stelt de Commissie een verslag op over de regels die in nationaal recht zijn bepaald voor de belasting op door niet in de Lid-Staat waar hun handelingen worden belast gevestigde belastingplichtigen verrichte handelingen. Zij zal het Parlement in kennis stellen van de resultaten van dit onderzoek.

(P.B., nr. C 301/2 van 2 november 1993)