OESO-rapport inzake belastingheffing op energieverbruik

Kamer, Vragen en Antwoorden, 2014-2015, QRVA 54/049 d.d. 09.11.2015, blz. 278

OESO-rapport inzake belastingheffing op energieverbruik.

VRAAG

De OESO publiceerde op 25 juni 2015 het rapport Taxing Energy Use 2015, waarin een vergelijking wordt gemaakt van de heffingen op energieverbruik in 41 landen (34 OESO-lidstaten en Argentinië, Brazilië, China, India, Indonesië, Rusland en Zuid-Afrika) die samen 80 procent van het mondiale energieverbruik vertegenwoordigen.

Uit het rapport komt naar voren dat de overheden in die landen onvoldoende gebruikmaken van hun fiscaliteit om de milieu-impact van het energieverbruik te beperken. Volgens de studie bedraagt het gewogen gemiddelde van het effectieve belastingtarief voor alle energieverbruik in de 41 onderzochte landen 14,8 euro per ton CO? die ten gevolge van het energieverbruik wordt uitgestoten, en dat is aanzienlijk minder dan wat koolstof naar schatting aan maatschappelijke kosten veroorzaakt, namelijk 30 euro per ton.

De voornaamste conclusie van de OESO-studie is dus dat de energieheffingen, zowel gemiddeld als in een groot aantal van de onderzochte landen, laag zijn in vergelijking met de milieukosten van het energieverbruik.

Ook vindt de OESO dat belasting een van de meest efficiënte middelen is om de impact van energieverbruik op het leefmilieu te verminderen.

1. Hebt u kennisgenomen van dit rapport? Zult u rekening houden met de conclusies ervan?

2. De OESO roept de regeringen dus op hun belastingen op energieverbruik te herzien. Zult u een studie laten maken over maatregelen die in die richting gaan?

ANTWOORD

van de minister van Financiën, belast met Bestrijding van de fiscale fraude van 05.11.2015,

Energie is een van de grootste uitdagingen waarmee de landen van de Europese Unie momenteel geconfronteerd worden, onder andere in het kader van het klimaatbeleid. Daarbij moet een gezond evenwicht worden gevonden tussen bevoorradingszekerheid aan een concurrentiële prijs en het vermijden van excessief verbruik van fossiele brandstoffen om negatieve gevolgen voor mens en milieu te beperken.

Wat de energiebelasting betreft, wordt zij terecht beschouwd als een van de essentiële actiemiddelen die hiervoor ter beschikking staan van de regeringen. Met belangstelling hebben wij bijgevolg kennis genomen van het door u aangehaalde verslag van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO).

Dit verslag toont daadwerkelijk aan dat, voor de bestudeerde landen, het gemiddelde niveau van de energiebelasting duidelijk lager is dan de maatschappelijke kosten van koolstof, om nog maar te zwijgen van de andere schadelijke effecten van energieconsumptie. Bovendien varieert het belastingniveau sterk naargelang de energiedragers en hun verschillende toepassingen.

Een gelijkmaking naar boven is dus wenselijk vanuit het standpunt van economische efficiëntie, maar ze moet deel uitmaken van een internationale coördinatie opdat de schadelijke effecten in termen van competitiviteit vermeden zouden worden. Deze coördinatie moet plaatsvinden op het Europees niveau (en men kent de ondervonden moeilijkheden in het kader van de herziening van de Richtlijn energiebelasting van 2003/96), op het niveau van de OESO-landen, maar ook op grotere schaal. De cijfers van het verslag die betrekking hebben op zeven economieën van de G20 tonen immers aan dat energie in deze landen veel minder wordt belast dan in het gemiddelde van de OESO-landen.

Elke actie op het gebied van energiebelasting moet dus rekening houden met de internationale context, wil men ons land niet benadelen qua concurrentiepositie. De regering zal de beschikbare speelruimte benutten zoals ze dat recent gedaan heeft bij het herstellen van het btw-tarief van 21 % op elektriciteit en het verhogen van de accijnzen op diesel voor het wegvervoer.