Voorschotten op kwartaalaangiften

Vr. en Antw., Senaat

Voorschotten op kwartaalaangiften

VRAAG

De wetgeving verplicht de belastingplichtige met kwartaalaangifte voorschotten te betalen naar rata van 1/3 van het vak 11 voor de 20ste der twee volgende maanden van het kwartaal.

Ondernemingen die werken uitvoeren in onroerende staat dienden steeds grote voorschotten te betalen.

Ingevolge de nieuwe wet op de verlegging van BTW-heffing (in voege vanaf 1 april 1979) op werken in onroerende staat, hebben deze belastingplichtigen steeds aanzienlijke sommen tegoed van de Staat.

Terecht hebben deze ondernemingen geen voorschotten meer betaald op 20 mei en 20 juni jl., steunende op de nieuwe wettelijke beschikking inzake de verlegging van heffing.

Niettegenstaande deze wijziging werden aan deze ondernemingen verwijlinteresten en boeten aangerekend tengevolge van niet-betaling der voorschotten.

Kan de geachte Minister antwoorden op volgende vragen:

1. Meent hij dat het verantwoord is deze interesten en boeten aan te rekenen voor het tweede kwartaal 1979 niettegenstaande dat de verlegging van BTW-heffing werd ingevoerd en waarom?

2. Kan de belastingplichtige kwijtschelding van boeten en interesten krijgen en tot wie dient hij zich te richten?

ANTWOORD

Artikel 17bis, ingevoegd in het koninklijk besluit nr. 1 van 23 juli 1969, met betrekking tot de regeling voor de voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde, heeft tot gevolg gehad dat de BTW-belastingplichtige die goederen en diensten als bedoeld in dat artikel ontvangt, schuldenaar wordt van de belasting in de plaats van de leverancier of de dienstverrichter.

De andere bepalingen van voornoemd koninklijk besluit en inzonderheid artikel 17, dat, voor de belastingplichtigen die gehouden zijn tot het indienen van BTW-kwartaalaangiften, de betaling van een maandelijks voorschot oplegt, zijn geenszins gewijzigd.

Het is dus ten onrechte dat de door het geachte Lid bedoelde belastingplichtigen het voorschot waartoe zij gehouden waren op 20 mei en 20 juni laatstleden, niet betaald hebben, zich steunend op het artikel 17bis van het voornoemde koninklijk besluit nr. 1.