Ongehuwde zelfstandigen

Vr. en Antw., Kamer

Ongehuwde zelfstandigen

VRAAG

Ongehuwde alleenstaanden oefenen een zelfstandig beroep uit en baten tevens een winkel uit. Naast het normaal huishoudelijk werk dat zij zelf moeten verrichten, werken zij daarenboven een aantal uren per week om hun winkel op punt te zetten en hun administratie en boekhouding bij te houden.

Wegens de hoge lonen, die door de kliënten dienen betaald te worden, is de zelfstandige activiteit in bepaalde beroepen sterk teruggeslonken en kunnen betrokkenen 's winters een aantal dagen werkloos zijn of wegens een mindere gezondheidstoestand een aantal werkdagen verliezen.

Ondanks al deze bijzondere omstandigheden en het stipt bijhouden van een eigen boekhouding zowel wat arbeidsuren, leveringen en verkopen in de winkel betreft enerzijds, past de controle der belastingen het forfaitaire stelsel op hem toe terwijl er anderzijds ook geschillen zijn met de controle der BTW.

Mag ik de achtbare heer Minister verzoeken, mij een duidelijk antwoord te willen verstrekken op volgende vragen:

1. Kan een ongehuwde alleenstaande zelfstandige zijn beroep uitoefenen volgens "het stelsel van het part-timewerk" en dit gedurende bijvoorbeeld 1000 werkuren per jaar?

2. Volgens hun levensopvatting verdienen betrokkenen met deze 1000 werkuren plus de winst op de verkoop in hun winkel voldoende om in hun eigen levensonderhoud te voorzien. Kan men vanuit fiscaal oogpunt als ongehuwde alleenstaande zelfstandige verplicht worden dubbel zoveel te werken als een zelfstandige gehuwde die een gezin heeft en wiens echtgenote heel dikwijls het thans door hem verrichte huishoudelijk werk, het tuinwerk, de boekhouding en het administratieve werk verricht?

ANTWOORD

Met "het forfaitaire stelsel" bedoelt het geacht Lid wellicht de taxatie bij vergelijking met soortgelijke belastingplichtigen bedoeld in het artikel 248 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen.

Uit de tekst van dat artikel blijkt dat alleen bij gebreke van bewijskrachtige gegevens geleverd, hetzij door de belastingplichtige, hetzij door de administratie, de bepaling van de belastbare winsten geschiedt naar de normale winsten van soortgelijke belastingplichtigen en dat, voor deze bepaling, de administratie, in overleg met de betrokken bedrijfsgroeperingen, forfaitaire grondslagen van aanslag mag vaststellen.

Het forfaitaire stelsel mag niet worden gebruikt voor belastingplichtigen die hun bedrijvigheid kennelijk niet onder normale omstandigheden uitoefenen. Anders handelen zou er op neerkomen het beginsel van de verdelende rechtvaardigheid te miskennen.

Indien echter het beroep uiterlijk onder normale omstandigheden wordt uitgeoefend en de belastingplichtige aanvoert dat hij zich in uitzonderlijke exploitatievoorwaarden bevindt, dan moet hij dat door middel van positieve en controleerbare gegevens aantonen, zoniet bestaat er geen reden om voor hem van de forfaitaire grondslag van aanslag af te wijken of om met zijn argumentatie rekening te houden bij de keuze van de belastingplichtigen die een soortgelijk bedrijf uitoefenen en wier winsten als vergelijkingspunt zullen dienen voor het vestigen van zijn aanslag in de inkomstenbelastingen.

Inzake de heffing van de BTW kan de administratie door alle middelen van het gemeen recht, getuigens en vermoedens inbegrepen, bewijzen dat het aangegeven omzetcijfer niet alle met BTW belastbare handelingen omvat. Als vermoedens kunnen ondermeer worden ingeroepen dat in dezelfde bedrijfssectoren meestal dezelfde winstmarges worden toegepast en dat doorgaans ook een gelijkaardig aantal uren produktieve arbeid wordt verricht.

Indien een belastingplichtige daartegen aanvoert dat hij zijn beroep niet onder normale omstandigheden uitoefent, moet hij, evenals voor de vaststelling van het omzetcijfer inzake de heffing van de inkomstenbelastingen, zulks aantonen door positieve en controleerbare gegevens.