Aanvullende verkeersbelasting, Accijnzen, Steenwegen d.d. 16.02.1995, voertuig, accijns

Parlementaire vraag nr. 1425 van de heer L. Steenwegen d.d. 16.02.1995

Kamer, Vragen en Antwoorden, 1994-1995, QRVA 48/149, d.d. 17.04.1995, blz. 16039

Aanvullende verkeersbelasting - Accijnzen - LPG

VRAAG

LPG is als brandstof voor personenwagens een goed alternatief voor traditionele benzine en diesel. Onder meer op het stuk van de uitstoot van verbrandingsgassen scoort dit alternatief beter dan benzine, en beduidend beter dan diesel. In de zoektocht naar middelen om de uitputting van de eindige natuurlijke hulpstoffen te vermijden, zijn diversificatie van de grondstoffen en optimalisatie van het gebruik ervan essentieel. LPG kan hiertoe een steentje bijdragen. De LPG-techniek kan ook bijdragen tot het verlagen van de drempels die dienen genomen te worden voor de introductie van andere alternatieve brandstoffen (waterstof, aardgas, methanol, ethanol, ...).

LPG blijkt voor personenwagens bovendien de goedkoopste brandstof, zelfs als men rekening houdt met de fiscale bestraffing ervan door de aanvullende verkeersbelasting en de meerkost voor plaatsing en onderhoud van de installatie. Uit de beschikbare gegevens valt echter af te leiden dat het aantal ingeschreven voertuigen met een LPG-installatie daalt, evenals de verkoop van LPG als motorbrandstof.

1. Wat was de evolutie van de fiscale ontvangsten uit brandstoffen voor personenwagens voor de verschillende motorbrandstoffen, tijdens de jongste jaren?

2. Zijn er verklaringen voor het dalende verbruik van LPG als motorbrandstof en het afnemend aantal voertuigen met een LPG-installatie, alhoewel de prijs van LPG niet stijgt en LPG als milieuvriendelijk alternatief een stijgend succes zou moeten kennen?

3. Welke initiatieven worden genomen om die trend om te buiten?

4. Is het zinvol de taxatie van LPG-installaties met de huidige aanvullende verkeersbelasting te handhaven, en zo ja, waarom?

ANTWOORD

(van de Minister van Financiën)

Artikel 27 van de wet van 11 april 1983 houdende fiscale en budgettaire bepalingen, gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad van 16 april 1983 heeft een bijkomende verkeersbelasting ingesteld op bepaalde voertuigen die met LPG worden aangedreven. De instelling van deze verkeersbelasting werd gelijktijdig ingevoerd met de opschorting van de inning van de bijzondere accijns van 200 frank per hectoliter bij 15o C op genoemde LPG. Deze opschorting vond toepassing krachtens artikel 1 van het koninklijk besluit van 21 juni 1983 tot wijziging van het accijnsstelsel van vloeibaar gas, gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad van 25 juni 1983. Deze maatregelen werden van kracht op 1 juli 1983.

De invoering van de AVB (aanvullende verkeersbelasting) was dus niet zozeer een fiscale bestraffing voor LPG -rijders, maar een fiscale compensatie ter vervanging van een opgeheven accijns. Daarenboven wens ik op te merken dat de AVB niet wordt geïndexeerd op grond van artikel 11 van het Wetboek van de met de inkomstenbelastingen gelijkgestelde belastingen en dat ze evenmin wordt verhoogd met de opdeciem ten voordele van de gemeenten zoals bedoeld bij artikel 42, § 2, van hetzelfde wetboek.

In dezelfde optiek heeft België, tijdens onderhandelingen die voorafgingen aan de goedkeuring van de Europese richtlijnen die leidden tot de voltooiing van de interne markt van de EG en de openstelling van de grenzen op 1 januari 1993, bovendien verkregen om de vrijstelling van de accijns op petroleumgas als motorbrandstof te handhaven, hoewel een heffing van ten minste 100 ecu per 1.000 kg is voorzien bij artikel 7, § 1, van richtlijn 92/82/EEG van de Raad van 19 oktober 1992, betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale oliën.

De vermindering van het aantal voertuigen die aangedreven worden met LPG dient dus niet zozeer toegeschreven te worden aan de invoering van de AVB maar schijnt eerder het resultaat te zijn van meerdere factoren zoals de prijsdaling van energie-produkten sinds 1983, de kostprijs van een LPG-installatie, de verplichting LPG-voertuigen jaarlijks op de technische controle aan te bieden ongeacht hun ouderdom, het verlies aan kofferruimte bij de inbouw van de gastank, het feit dat dergelijke voertuigen meestal de toegang wordt ontzegd tot parkeergarages omwille van explosiegevaar, het beperkte aantal bevoorradingspunten en het dalend verbruik van de huidige voertuigen die uitgerust zijn met een benzine- of dieselmotor.

Wat de evolutie van de fiscale ontvangsten over de verschillende soorten motorbrandstof betreft, geeft onderstaande tabel de sommen weer die geïnd zijn tijdens de periode 1990-1994.

I. Accijnsontvangsten (in duizenden frank)

II. BTW-ontvangsten (in duizenden frank)

De BTW-ontvangsten betreffen vanzelfsprekend enkel het eindverbruik. De daling van de BTW-ontvangsten in de betrokken periode kan dadelijk uit de tabel worden afgeleid. Wat het verbruik van diesel en benzine betreft, vloeit zulks niet voort uit een daling van de grondslag maar wel uit de BTW-tariefwijziging welke heeft plaatsgevonden op 1 april 1992.

Deze wijziging is opgenomen in het koninklijk besluit van 17 maart 1992 tot wijziging van het koninklijk besluit nr. 20 van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven en het koninklijk besluit van 10 november 1980 tot invoering van een speciale taks op luxeprodukten (Belgisch Staatsblad van 19 maart 1992). Concreet werd het BTW-tarief voor elk van de onderscheiden brandstoffen verlaagd van 25 naar 19,5 % op 1 april 1992.