--- title: "Remise ou réduction d’une amende TVA · Cour d'appel d'Anvers, 10 juin 2025" description: "Remise ou réduction d’une amende TVA, Principe de proportionnalité, remise et réduction d'amendes. Cour d'appel d'Anvers (Belgique), 10 juin 2025." url: "https://juriel.be/fr/jurisprudence/remise-reduction-amende-tva-principe-cour-appel-anvers-2025-06-10-0b8a" lang: "fr" --- Texte en néerlandais # Remise ou réduction d’une amende TVA, Principe de proportionnalité **Juridiction** Cour d'appel **Siège** Anvers **Date** 10 juin 2025 ## Sur le document **Collection** Jurisprudence belge **Langue du texte** néerlandais **Version française** non publiée par le SPF **Sens lu par le SPF** favorable à l'État belge Le texte de ce document est en néerlandais. Le SPF n'en publie pas de version française. ## Texte 64 paragraphes ### Fiche du SPF Finances Arrêt de la cour d’appel d’Anvers du 10.06.2025 WF 711-15-21/061217 - Finaliti 54627642/01 \[ Arrêt favorable \] *Taxe sur la valeur ajoutée – Remise ou réduction d’une amende TVA – Principe de proportionnalité* Dispositions légales [Art. 70, §1 CTVA](https://juriel.be/fr/codes/tva/article-70) ## Résumé de l’arrêt 1\. Faits et jugement en première instance Pour le deuxième trimestre 2020, la partie intimée a déposé deux déclarations comportant un crédit de TVA. Le crédit de TVA a été retenu à des fins de contrôle. Le contrôle n'a toutefois pas pu être effectué car, malgré des demandes répétées, la partie intimée n'a pas présenté les pièces justifiant le droit à déduction en application de l'[article 45 CTVA](https://juriel.be/fr/codes/tva/article-45). Pour la période du 1er avril 2020 au 30 juin 2020, un procès-verbal a été dressé et signifié le 17 juin 2021. Le litige porte sur le redressement de TVA établi au moyen du registre de perception et de recouvrement le 2 août 2021 et déclaré exécutoire le 5 août 2021 pour un montant de 745 500 euros de TVA, plus une amende de 1 491 000 euros et des intérêts de retard. La partie intimée a demandé en première instance l'annulation ou la réduction de l'amende infligée et, à titre subsidiaire, l'octroi d'un sursis à l’exécution de l'amende pendant une période de trois ans. Le premier juge a déclaré la demande de la partie intimée recevable et partiellement fondée et a réduit l'amende à 500 000 euros. Selon le premier juge, l'amende a été infligée légalement, mais elle est, dans le cas d'espèce, disproportionnée par rapport à la nature et à la gravité de l'infraction. L'État belge (appelant) a interjeté appel de ce jugement. 2\. L’arrêt de la cour d’appel Pour toute infraction à l'obligation d’acquitter la taxe, une amende égale au double de la taxe éludée ou payée tardivement est infligée en application de l'[article 70, §1 CTVA](https://juriel.be/fr/codes/tva/article-70). Cette amende n'est pas susceptible de réduction lorsqu'il apparaît qu'elle a été commise dans l’intention d'éluder la taxe ou de permettre d’éluder la taxe ([article 1, deuxième alinéa, de l'arrêté royal n° 41](https://juriel.be/fr/codes/tva/arretes-royaux/ar-41-janvier-fixant-montant-amendes-fiscales-5958#ar41-art1)). La cour d’appel estime que l'amende infligée, d'un montant de 200 %, est, in casu, proportionnée à la gravité et à la nature des infractions commises et constitue une sanction appropriée et adéquate pour les infractions commises par la partie intimée, qui a demandé la déduction d'un montant considérable de TVA sans que les documents et informations détaillées nécessaires pour justifier la déduction de TVA n’aient été présentés, bien qu'elle y ait été invitée à plusieurs reprises. La partie intimée a ainsi créé un crédit de TVA fictif, ce qu'elle ne conteste pas en tant que tel. La partie intimée ne présente aucun moyen de défense à cet égard et ne motive pas en quoi l'amende de 200 % serait disproportionnée à son égard. Aucun document n'est présenté qui démontrerait que l'amende constituerait une charge démesurée. De même, aucun document n'a été présenté en première instance. Le montant seul ne rend donc pas l'amende excessive. Le fait que des intérêts de retard soient également dus n'y change rien. Le fait qu'il n'y ait pas eu d'infraction antérieure à la législation sur la TVA, ce que la cour d’appel ne peut établir de manière objective et vérifiable, ne rend en aucun cas l'amende infligée disproportionnée par rapport à la nature et à la gravité de l'infraction. Compte tenu de la nature et de la gravité des faits et des éléments concrets de la cause, il n'y a en l'espèce aucune raison de remettre ou de réduire l'amende de 200 %, ni de la prononcer avec sursis, si la loi prévoyait cette mesure. La cour d’appel déclare l'appel recevable et fondé et réforme le jugement du premier juge. **Texte intégral** L’arrêt est publié uniquement dans la langue originale. ### Corps de la décision **Arrest hof van beroep Antwerpen dd. 10.06.2025** **2023/AR/515** **BELGISCHE STAAT - FOD FINANCIEN,** ON 0308.357.159, vertegenwoordigd door de minister van Financiën, met kabinet te 1000 BRUSSEL, Wetstraat 12, handelend ten verzoeke van de **ADVISEUR-GENERAAL - DIRECTEUR VAN HET KMO CENTRUM HASSELT,** met diensten te 3500 HASSELT, Voorstraat 43 postbus 106, Eiser in hoger beroep, vertegenwoordigd door mr. B. B., advocaat te … tegen het vonnis van de 11A kamer van de rechtbank van eerste aanleg Limburg, afdeling Hasselt van 16 februari 2023, gekend onder rolnummer 21/1576/A tegen **X. By,** ON …, failliet verklaard bij vonnis van de ondernemingsrechtbank van Antwerpen, afdeling Tongeren van 18 april 2023, met laatste zetel te …, Verweerder in hoger beroep, niet verschenen ter zitting van 13 mei 2025 noch iemand voor haar Hebbende als curatoren mrs N.C. en N.C., kantoorhoudende te … (ref.: Faill. …) --- Gelet op de door de wet vereiste processtukken in behoorlijke vorm overgelegd waaronder een eensluidend afschrift van het bestreden vonnis van de rechtbank van eerste aanleg Limburg, afdeling Hasselt, van 16 februari 2023, alsmede het verzoekschrift tot hoger beroep, neergelegd ter griffie van het hof van beroep te Antwerpen op 27 maart 2023, waarbij een naar vorm en termijn regelmatig en ontvankelijk hoger beroep wordt ingesteld. **1.** **Feitelijke en procedurele retroacta.** 1.1. Huidige betwisting heeft betrekking op de B.T.W.-navordering middels het innings- en invorderingsregister met artikel 500243061966, opgemaakt op 2 augustus 2021 en uitvoerbaar verklaard op 5 augustus 2021, ingevolge waarvan een bedrag van 745.500 EUR als B.T.W. verschuldigd is meer een boete van 1.491.000 EUR en nalatigheidsintresten. Voor de periode van 1 april 2020 tot en met 30 juni 2020 werd een proces-verbaal opgesteld en betekend op 17 juni 2021. Er was vastgesteld dat voor het tweede kwartaal van 2020 twee aangiften werden ingediend die beide voorzagen in een B.T.W.-tegoed van 1.329,44 EUR enerzijds en van 745.290 EUR anderzijds. Het B.T.W.-tegoed was ingehouden ter controle. Deze controle kon evenwel niet worden uitgevoerd omdat door verweerster in hoger beroep, in weerwil van de herhaalde verzoeken daartoe, geen stukken werden voorgelegd die het recht op aftrek in toepassing van artikel 45 W.B.T.W. verantwoordden. Het uittreksel uit het innings- en invorderingsregister werd op 5 augustus 2021 aan verweerster in hoger beroep toegezonden. 1.2. Bij verzoekschrift op tegenspraak, neergelegd ter griffie van de rechtbank van eerste aanleg Limburg, afdeling Hasselt op 17 september 2021 vorderde verweerster in hoger beroep de vordering ontvankelijk en gegrond te verklaren, in hoofdorde te zeggen voor recht dat de boete die werd opgelegd conform artikel 70, §1bis W.B.T.W. wordt kwijtgescholden dan wel gevoelig wordt verminderd, ondergeschikt te zeggen voor recht dat het voordeel van uitstel wordt verleend voor de geldboete en dit gedurende een termijn van drie jaar en eiser in hoger beroep te veroordelen tot de kosten van het geding, met inbegrip van de rechtsplegingsvergoeding. De eerste rechter verklaarde de vordering ontvankelijk en deels gegrond ais volgt en verminderde de aan verweerster in hoger beroep opgelegde boete van 1.491.000 EUR tot 500.000 EUR. De eerste rechter verklaarde de vordering voor het overige ongegrond en veroordeelde verweerster in hoger beroep tot de kosten van de procedure, begroot en vereffend op 0 EUR. De eerste rechter oordeelde dat de boete wettig werd opgelegd, doch dat deze in dit concrete geval onevenredig is met de aard en de ernst van de inbreuk. Het gaat weliswaar om handelingen die werden gesteld met het opzet de belasting te ontduiken en er werd getracht om een zeer groot bedrag onrechtmatig te bekomen. Aldus de eerste rechter, leidt de boete van 200% echter tot een zeer groot bedrag van 1.491.000 EUR dat een buitensporige last vormt voor verweerster in hoger beroep. Bovendien blijkt niet dat zij eerder de B.T.W.-wetgeving heeft overtreden. De eerste rechter herleidde de boete tot 500.000 EUR. Er blijkt voorts niet dat er een reden is om uitstel te verlenen indien de wet in die maatregel had voorzien. Tegen dit vonnis heeft eiser in hoger beroep bij verzoekschrift, neergelegd ter griffie van het hof op 27 maart 2023, hoger beroep ingesteld. 2.**De vorderingen en standpunten in hoger beroep.** 2.1. Eiser in hoger beroep, de Belgische Staat, vordert het hoger beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren en dienvolgens het vonnis a quo te vernietigen en te horen intrekken en te hervormen en opnieuw recht doende de oorspronkelijke vorderingen ontvankelijk, doch ongegrond te verklaren, derhalve het vonnis van de eerste rechter te hervormen in de mate dat de wettelijke boete ten belope van 1.490.000 EUR wordt behouden, akte te verlenen aan eiser in hoger beroep van het geformuleerde voorbehoud de vorderingen nog uit te breiden en verweerster in hoger beroep te veroordelen tot de kosten van het geding, met inbegrip van de rechtsplegingsvergoeding in hoger beroep begroot op 15.697,67 EUR en de bijzondere bijdrage begrotingsfonds ten bedrage van 24 EUR. 2.2. Verweerster in hoger beroep verschijnt niet, noch iemand voor haar en stelt geen vordering in hoger beroep. 3.**Bespreking.** Nu verweerster in hoger beroep niet verschijnt, noch iemand voor haar, wordt de zaak in toepassing van artikel 747 Ger.W. behandeld, zoals gevorderd door eiser in hoger beroep. Het hof stelt vast dat de Belgische Staat vordert de wettelijke boete te behouden 'ten belope van 1.490.000 EUR', waar een boete van 1.491.000 EUR werd opgelegd. Gelet op de vordering tot 'behoud' van de boete en tot de ongegrondverklaring van de oorspronkelijke vordering van verweerster in hoger beroep, dient de vordering in hoger beroep dan ook nuttig te worden gelezen in die zin dat de Belgische Staat vordert om de wettelijke boete ten belope van 1.491.000 EUR te behouden. De Belgische Staat erkent dat de rechter aan wie gevraagd wordt een administratieve sanctie te toetsen de evenredigheid van de opgelegde boete mag toetsen in het kader van een wettigheidscontrole, ook wanneer de belastingplichtige geen verzoek tot kwijtschelding bij de administratie heeft ingediend op grond van artikel 9 van het Regentbesluit (Cass. 23 september 2023, [F.20.0112.N](https://juriel.be/fr/jurisprudence/amende-fiscale-proportionnalite-reduction-diminution-cassation-bruxelles-2022-09-23-1884)). De Belgische Staat is het echter niet eens met de eerste rechter dat de boete in dit concrete geval onevenredig is met de aard en de ernst van de inbreuk. Voor iedere overtreding van de verplichting de belasting te voldoen, wordt in toepassing van artikel 70, §1 W.B.T.W. een geldboete opgelegd gelijk aan het dubbel van de ontdoken of niet tijdig betaalde belasting. Deze geldboete komt niet in aanmerking voor vermindering wanneer blijkt dat ze werden begaan met het oogmerk de belasting te ontduiken of ontduiking mogelijk te maken ([artikel 1, tweede lid K.B. nr. 41](https://juriel.be/fr/codes/tva/arretes-royaux/ar-41-janvier-fixant-montant-amendes-fiscales-5958#ar41-art1)). Verweerster in hoger beroep voert geen verweer voor het hof. Het hof stelt bovendien vast dat verweerster in hoger beroep in eerste aanleg niet betwistte dat er sprake was van het oogmerk de belasting te ontduiken en dat terecht een boete van 200% werd opgelegd. Verweerster in hoger beroep betwistte enkel de evenredigheid van deze boete. Er werd om kwijtschelding dan wel vermindering van de boete verzocht, minstens om deze met uitstel op te leggen. Het hof is van oordeel dat de opgelegde geldboete van 200 % in casu evenredig is met de ernst en de aard van de gepleegde inbreuken en een aangepaste en adequate sanctionering is van de door verweerster in hoger beroep gepleegde inbreuken waarbij de aftrek van B.T.W. werd geclaimd voor een aanzienlijk bedrag, zonder dat door verweerster in hoger beroep, alhoewel zij hiertoe bij herhaling om werd verzocht, de nodige stukken en gedetailleerde inlichtingen desbetreffend werden voorgelegd om de B.T.W.-aftrek te rechtvaardigen. Aldus heeft verweerster in hoger beroep een fictief B.T.W.-tegoed gecreëerd, wat als zodanig niet door haar wordt betwist. Verweerster in hoger beroep voert in deze geen verweer en motiveert aldus niet waarom de boete van 200% in haren hoofde onredelijk zou zijn. Er worden geen stukken voorgelegd waaruit zou blijken dat de boete een buitensporige last zou vormen. Ook in eerste aanleg blijken ter zake geen stukken te zijn voorgelegd. De geldboete werd proportioneel berekend met inachtneming van het ten onrechte gecreëerde, fictieve B.T.W.-tegoed voor een bedrag van 745.500 EUR. De omvang van de geldboete is dan ook recht evenredig met de B.T.W. waarvoor ten onrechte de aftrek werd geclaimd. Enkel de omvang maakt deze dan ook niet buitensporig. Dat tevens nalatigheidsintresten verschuldigd zijn, kan daaraan geen afbreuk doen. Dat niet eerder de B.T.W.-wetgeving zou zijn overtreden, wat het hof niet op objectieve en controleerbare wijze kan vaststellen, maakt de opgelegde boete geenszins onevenredig met de aard en ernst van de inbreuk. Het hof ziet in deze evenmin redenen om een uitstel te verlenen van tenuitvoerlegging van de boete. Dat geen eerdere overtredingen zouden zijn begaan, kan het hof, zoals gezegd, niet vaststellen. Rekening houdende met de aard en de ernst van de feiten en de concrete gegevens van de zaak is er in casu dan ook geen enkele reden om de geldboete van 200% kwijt te schelden dan wel te verminderen, evenmin om deze met uitstel op te leggen, mocht de wet in deze maatregel hebben voorzien. --- Het hoger beroep van eiser in hoger beroep is ontvankelijk en gegrond. Het vonnis van de eerste rechter wordt hervormd. Eiser in hoger beroep begroot de kosten van het geding op 15.697,67 EUR rechtsplegingsvergoeding in hoger beroep en de bijzondere bijdrage begrotingsfonds ten bedrage van 24 EUR in hoger beroep. Het hof legt de kosten van het geding, aldus begroot, ten laste van verweerster in hoger beroep als de in het ongelijk gestelde partij. Het hof stelt vast dat onderhavige zaak is vrijgesteld van rolrecht in toepassing van artikel 279 1, 1° io. 162, 4° W.Reg.. **4.** **Bespreking.** ### Dispositif Het hof beslist bij arrest op tegenspraak en met toepassing van art. 747 §4 Ger.W. ten aanzien van verweerster in hoger beroep. De rechtspleging verliep in overeenstemming met de wet van 15 juni 1935 op het gebruik van de taal in gerechtszaken. Het hof verklaart het hoger beroep van eiser in hoger beroep ontvankelijk en gegrond en hervormt het vonnis van de eerste rechter. Het hof verklaart de oorspronkelijke vordering van verweerster in hoger beroep ontvankelijk doch ongegrond. Het hof veroordeelt verweerster in hoger beroep tot de kosten van het geding, in hoofde van eiser in hoger beroep begroot op en door het hof vereffend op 15.697,67 **EUR** rechtsplegingsvergoeding in hoger beroep en de bijzondere bijdrage begrotingsfonds ten bedrage van 24 EUR in hoger beroep. Het meer en anders gevorderde wordt afgewezen. Dit arrest werd uitgesproken in de openbare zitting van 10 juni 2025 door E. D. Raadsman E. C. Griffier ### Note du SPF Finances ## Référence WF WF 711-15-21/061217 - Finaliti 54627642/01 ## Textes cités 3 [CTVA art. 70](https://juriel.be/fr/codes/tva/article-70) 3 occurrences [AR no 41 art. 1](https://juriel.be/fr/codes/tva/arretes-royaux/ar-41-janvier-fixant-montant-amendes-fiscales-5958) 2 occurrences [CTVA art. 45](https://juriel.be/fr/codes/tva/article-45) 1 occurrence ## Décisions similaires 8 [Immobilier, Syndicat, Taux de TVA, Transfert de charge](https://juriel.be/fr/jurisprudence/immobilier-syndicat-taux-tva-transfert-tribunal-bruges-2025-06-16-0226) 2 dispositions communes [Droit à déduction, Charge de la preuve](https://juriel.be/fr/jurisprudence/droit-deduction-charge-preuve-chiffre-tribunal-bruxelles-2025-04-23-0903) 2 dispositions communes [Droit de déduction, Bien immobilier, Usage privé](https://juriel.be/fr/jurisprudence/droit-deduction-bien-immobilier-usage-cour-appel-gand-2026-04-28-0a2d) 2 dispositions communes [Sous-traitance, amende](https://juriel.be/fr/jurisprudence/sous-traitance-amende-tribunal-bruxelles-2026-07-17-0a85) 2 dispositions communes [Carrousel TVA, Participation, Refus de déduction](https://juriel.be/fr/jurisprudence/carrousel-tva-participation-refus-deduction-cour-appel-bruxelles-2020-09-10-0c67) 2 dispositions communes [Droit de déduction, Révision, Participation à une unité TVA](https://juriel.be/fr/jurisprudence/droit-deduction-revision-participation-unite-tribunal-hasselt-2026-03-11-110c) 2 dispositions communes [Registre de perception et recouvrement, Titre exécutoire](https://juriel.be/fr/jurisprudence/registre-perception-recouvrement-titre-executoire-cour-appel-gand-2024-03-12-1183) 2 dispositions communes [Assujettissement, Exercice d’une activité économique, Déduction](https://juriel.be/fr/jurisprudence/assujettissement-exercice-activite-economique-deduction-tribunal-bruxelles-2021-09-03-130a) 2 dispositions communes