---
title: "Impôt sur les sociétés, Visite du site · Tribunal de première instance d'Anvers, 10 septembre 2025"
description: "Impôt sur les sociétés, Visite du site, Rejet des coûts, visite des lieux. Tribunal de première instance d'Anvers (Belgique), 10 septembre 2025."
url: "https://juriel.be/fr/jurisprudence/impot-societes-visite-site-rejet-tribunal-anvers-2025-09-10-9dd0"
lang: "fr"
---

Texte en néerlandais

# Impôt sur les sociétés, Visite du site · TVA – Impôt sur les sociétés – Visite du site – Rejet des coûts

**Juridiction**

Tribunal de première instance

**Siège**

Anvers

**Date**

10 septembre 2025

## Sur le document

**Collection**

Jurisprudence belge

**Langue du texte**

néerlandais

**Version française**

non publiée par le SPF

Le texte de ce document est en néerlandais. Le SPF n'en publie pas de version française.

## Texte

217 paragraphes

### Fiche du SPF Finances

Jugement du tribunal de première instance d'Anvers du 10.09.2025

WF 713-15-22/014823 - Finaliti 54805836/01

\[ Jugement partiellement favorable\]

*Taxe sur la valeur ajoutée – Droit de déduction – Frais professionnels – Principe de confiance*

## *Dispositions légales*

[*Art. 45 CTVA*](https://juriel.be/fr/codes/tva/article-45)

## Résumé du jugement

1\. Faits

La demanderesse est le cabinet d'avocats de M. ….., avocat au barreau d'A…. La demanderesse a été constituée le 9 décembre 2008 et est enregistrée depuis le 1er janvier 2014 comme assujettie à la TVA sous le numéro d'entreprise BE…………….

Le dossier actuel concerne un dossier de frais dans lequel l'administration fiscale a rejeté fiscalement un certain nombre de dépenses présentées par la requérante dans le cadre de l'impôt des sociétés pour les années d'imposition 2019 et 2020 et a refusé la déduction de la TVA relative à certaines dépenses pour la période du 1er janvier 2018 au 31 décembre 2019.

La dette fiscale relative à la TVA a été inscrite au registre de perception et recouvrement sous le numéro ……………, établi le 28 décembre 2021 et déclaré exécutoire le 29 décembre 2021 pour un montant total de 12 589,08 EUR, majoré des intérêts de retard. La requérante en a été informée par lettre du 6 janvier 2022.

Le 22 février 2022, la requérante a introduit un recours administratif qui a été rejeté par décision administrative du 19 septembre 2022.

Par requête déposée au greffe le 23 décembre 2022, la requérante a introduit une action en justice devant le tribunal de première instance d'Anvers, division Anvers.

2\. La décision

La requérante souligne que le caractère professionnel de l'immeuble situé à Z., qui est l'ancien siège social de la requérante, a déjà fait l'objet d'un contrôle fiscal dans le passé et qu'un accord a été conclu concernant les années d'imposition 2010 et 2012 en matière d'impôt des sociétés.

En ce qui concerne la TVA, l'administration fiscale fait remarquer que la portée que la requérante donne à l'accord ne correspond pas aux pièces et qu'il ne peut être question d'une confiance légitime. L'administration fiscale fait remarquer à cet égard qu'un accord en matière de TVA a été conclu en 2016, qui s'écartait déjà de l'accord proposé par la requérante en ce sens qu'il tenait compte de la destination des biens et/ou des services pour chaque facture. L'administration fiscale estime donc qu'il ne peut être question d'un accord global. En outre, tout comme l'administration fiscale en matière d'impôt sur les sociétés, elle souligne que les circonstances ont changé, de sorte que la requérante ne peut plus invoquer l'accord.

Le fait que les lois fiscales relèvent de l'ordre public n'empêche pas la conclusion d'un accord valable entre l'administration fiscale et un contribuable sur des questions factuelles. Les accords sur des éléments factuels sont en principe contraignants, tant pour le contribuable que pour l'administration, sauf s'il est démontré que l'accord est entaché d'un vice de consentement.

L'argument avancé par l'administration fiscale selon lequel les circonstances ont changé de telle manière qu'elle était en droit de réviser l'accord n'est pas recevable selon le tribunal. S'il est vrai que la requérante a loué des bureaux supplémentaires dans les années qui ont suivi l'accord, cela ne prouve pas pour autant que l'usage professionnel du bâtiment situé à Zoersel ait changé. L'administration fiscale ne parvient pas à apporter la preuve requise sur ce point.

Le tribunal constate que l'accord a entre-temps été résilié au 1er janvier 2022, mais pas pour les années d'imposition précédentes. Pour les années d'imposition 2019 et 2020, cela signifie que les frais liés au jardin, à l'abri de jardin et à l'allée sont déductibles à 50 % et que les amortissements liés à la construction de l'annexe arrière sont déductibles à 100 %. En ce qui concerne la TVA, le tribunal accorde une déduction adéquate pour un montant de 249,55 EUR (jardin).

Le tribunal ne suit pas la requérante sur le point selon lequel il existerait un accord concernant la partie professionnelle du logement (ou des espaces du logement). Cela ne ressort en aucun cas des déclarations d'accord, ni d'aucun autre document. L'administration fiscale fait remarquer à juste titre qu'en ce qui concerne le contrôle de la TVA en 2016, la destination des biens et/ou des services avait déjà été examinée. Selon le tribunal, c'est l'exercice qui doit être effectué pour les autres frais.

Le tribunal estime que la présente affaire ne porte pas sur une contestation de principe, mais sur la simple application de l'article 49 CIR 92 / 45 du Code de la TVA, qui concerne une question de fait. Les accroissements ont été correctement appliqués, sont suffisamment motivés et sont proportionnés à la nature et à la gravité de l'infraction.

**Texte intégral:**

Le jugement est publié uniquement dans la langue originale.

### Corps de la décision

**Vonnis van de rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen d.d. 10.09.2025**

**22/4525/A**

**22/5193/A**

**23/3934/A**

## Inzake: AR 22/4525/A en AR 22/5193/A en AR 23/3934/A

**Inzake: AR 22/4525/A**

**X,**

met maatschappelijke zetel te …., KBO:….

eiseres

\- vertegenwoordigd ter zitting door Mr. B.J. te …, en door Mr. E.E. loco Mr. V.F. te …,

\- de heer L.F., zaakvoerder, tevens persoonlijk aanwezig,

**TEGEN:**

**DE BELGISCHE STAAT,**

Federale Overheidsdienst Financier), Algemene Administratie van de Fiscaliteit, vertegenwoordigd door de Adviseur-generaal, Directeur van het KMO Centrum Mechelen, met correspondentieadres te 9050 LEDEBERG (GENT), Gaston Crommenlaan 6 bus 561, KBO: 0308.357.159,

verweerder

\- vertegenwoordigd ter zitting door de heer V.B., in hoedanigheid van

rijksambtenaar voor de Federale Overheidsdienst Financier),

**en inzake: AR 22/5193/A**

**X.,**

met maatschappelijke zetel te …, KBO:…,

eiseres

\- vertegenwoordigd ter zitting door Mr. B.J. te …, en door Mr. E.E. loco Mr. V.F. te …,

\- de heer L.F., zaakvoerder, tevens persoonlijk aanwezig,

**TEGEN:**

**DE BELGISCHE STAAT,**

Federale Overheidsdienst Financiën, Algemene Administratie van de Fiscaliteit, vertegenwoordigd door de Adviseur-generaal, Directeur van het KMO Centrum Mechelen, met correspondentieadres te 9050 LEDEBERG (GENT), Gaston Crommenlaan 6 bus 561, KBO: 0308.357.159,

verweerder

\- vertegenwoordigd ter zitting door mevrouw V.P., in hoedanigheid van rijksambtenaar voor de Federale Overheidsdienst Financiën,

**en inzake: AR 23/3934/A**

**X.,**

met maatschappelijke zetel te …, KBO:…,

eiseres

\- vertegenwoordigd ter zitting door Mr. B.J. te …, en door Mr. E.E. loco Mr. V.F. te …,

\- de heer L.F., zaakvoerder, tevens persoonlijk aanwezig,

**TEGEN:**

**DE BELGISCHE STAAT,**

Federale Overheidsdienst Financiën, Algemene Administratie van de Fiscaliteit, vertegenwoordigd door de Adviseur-generaal, Directeur van het KMO Centrum Mechelen, met correspondentieadres te 9050 LEDEBERG (GENT), Gaston Crommenlaan 6 bus 561, KBO: 0308.357.159,

verweerder

\- vertegenwoordigd ter zitting door de heer V.B., in hoedanigheid van rijksambtenaar voor de Federale Overheidsdienst Financiën.

Gezien de stukken in het dossier der rechtspleging, onder meer:

\- het verzoekschrift toegekomen ter griffie op 9 november 2022, ingeschreven ter griffie op

10 november 2022 (inzake AR 22/4525/A);

\- het verzoekschrift toegekomen ter griffie op 23 december 2022, ingeschreven ter griffie op

28 december 2022 (inzake AR 22/5193/A);

\- het verzoekschrift toegekomen ter griffie op 26 september 2023, ingeschreven ter griffie op

27 september 2023 (inzake AR 23/3934/A);

\- het eensluidend verklaard afschrift van het tussenvonnis, uitgesproken door deze kamer van

deze rechtbank op 22 januari 2025 waarbij de zaken AR 22/4525/A, AR 22/5193/A en AR

23/3934/A werden gevoegd;

\- de kennisgeving cfr. artikel 775 Ger.W. dd. 24 januari 2025;

\- de besluiten van partijen.

Gelet op de wet van 15 juni 1935 op het gebruik van talen in gerechtszaken.

Gehoord partijen in hun middelen en gezegden, op 7 mei 2025.

Ter zitting van 7 mei 2025 werd de zaak in voortzetting gesteld naar de zitting van 4 juni 2025.

Ter zitting van 4 juni 2025 werd de zaak schriftelijk in beraad genomen.

## 1. Feiten en procedurele voorgaanden

Huidige betwisting heeft enerzijds betrekking op de aanslagen in de vennootschapsbelasting voor de aanslagjaren 2019 en 2020 gevestigd in hoofde van eiseres met de respectievelijke kohierartikelen 894.162.761 en 825.845.567 voor een totaalbedrag van 49.494,56 euro (17.637,04 euro + 31.857,52 euro).

Anderzijds heeft de betwisting betrekking op de fiscale schuld opgenomen in het innings- en invorderingsregister met nummer 500248226915, dat werd opgemaakt op 28 december 2021 en werd uitvoerbaar verklaard op 29 december 2021 voor een totaalbedrag van 12.589,08 euro meer nalatigheidsinteresten.

Eiseres is de advocatenvennootschap van de heer F.L., advocaat bij de balie van Antwerpen. Eiseres werd opgericht op 9 december 2008 en is sinds 1 januari 2014 geregistreerd als btw-belastingplichtige onder het ondernemingsnummer BE....

Huidig dossier betreft een kostendossier waarbij de belastingadministratie een aantal door eiseres ingebrachte kosten fiscaal heeft verworpen in de vennootschapsbelasting voor de aanslagjaren 2019 en 2020 en de btw-aftrek met betrekking tot bepaalde kosten heeft geweigerd voor de periode van 1 januari 2018 tot en met 31 december 2019.

o Inzake vennootschapsbelastingen:

Eiseres diende tijdig aangiftes in de vennootschapsbelasting in voor de aanslagjaren 2019 en 2020 op basis waarvan aanvankelijke, aangifteconforme aanslagen werden gevestigd (stukken 5-8 AD, 175-205 AD en 183-212 AD).

Op 29 juni 2021 verstuurde de belastingadministratie een vraag om inlichtingen naar eiseres met betrekking tot de aanslagjaren 2019 en 2020 omtrent de aangegeven beroepskosten (stukken 107-110 en 109-112 AD). Hierop werd door eiseres tijdig geantwoord (stuk 9 eiseres).

Op 2 juni 2021 en 15 oktober 2021 vonden plaatsbezoeken plaats op de (voormalige) maatschappelijke zetel van eiseres, nadat eerdere pogingen hiertoe van de belastingadministratie op niets uitdraaiden. Van het tweede plaatsbezoek werd op 21 oktober 2021 een proces-verbaal opgesteld inclusief bijlagen (stukken 103-106, 105-108, 206-209 en 213-216 AD).

Op 12 november 2021 verstuurde de belastingadministratie een bericht van wijziging voor de aanslagjaren 2019 en 2020 waarin werd aangekondigd dat een aantal door eiseres aangegeven kosten zouden verworpen worden. Er werd tevens telkens de toepassing van een belastingverhoging van 10% aangekondigd omwille van het indienen van een onvolledige of onjuiste aangifte zonder opzet de belasting te ontduiken, eerste overtreding (stukken 85-102 en 87-104 AD). Eiseres antwoordde op 15 december 2021 voor niet-akkoord (stukken 15-84 en 17-86 AD).

Op 21 december 2021 verstuurde de belastingadministratie inzake vennootschapsbelasting een schrijven aan eiseres waarin ze het door eiseres in het antwoord op bericht van wijziging aangehaalde, doch door de belastingadministratie betwiste akkoord, opzegde met ingang van 1 januari 2022 (stukken 13-14 en 15-16 AD).

Op 21 december 2021 met betrekking tot aanslagjaar 2019 en 16 juni 2022 met betrekking tot aanslagjaar 2020 verstuurde de belastingadministratie een kennisgeving van beslissing tot taxatie waarin zij aangaf geen rekening te kunnen houden met de opmerkingen van eiseres en haar standpunt integraal te handhaven (stukken 9-12 en 9-14 AD).

Op 11 juli 2021 en 22 december 2021 werden vervolgens de bestreden aanslagen gevestigd in hoofde van eiseres voor de respectievelijke aanslagjaren 2019 en 2020 met kohierartikelen 894.162.761 en 825.845.567 (stukken 1-4 AD).

Op respectievelijk 22 februari 2022 en 23 december 2022 diende eiseres een bezwaar in tegen de bestreden aanslagen (stuk 11 eiseres AD).

Middels administratieve beslissingen van 9 augustus 2022 en 26 juni 2023 werden de bezwaren van eiseres afgewezen (stuk 12 eiseres AD).

Bij verzoekschriften neergelegd ter griffie op 9 november 2022 (aanslagjaar 2019) en 26 september 2023 (aanslagjaar 2020) stelde eiseres een vordering in rechte in. Afschrift van de beslissingen werden aan de gedinginleidende verzoekschriften gehecht.

o Inzake btw:

Op 17 december 2020 deelde de belastingadministratie aan eiseres mee dat zij geselecteerd was voor een fiscale controle inzake btw voor de periode van 1 januari 2018 tot 31 december 2019 en werden boekhoudkundige stukken opgevraagd (stuk 3 AD). Er volgde hierop nog communicatie tussen partijen (de rechtbank vond hiervan geen stuk terug).

Op 2 juni 2021 en 15 oktober 2021 vonden plaatsbezoeken plaats op de (voormalige) maatschappelijke zetel van eiseres, nadat eerdere pogingen hiertoe van de belastingadministratie op niets uitdraaiden. Van het tweede plaatsbezoek werd op 21 oktober 2021 een proces-verbaal opgesteld inclusief bijlagen (stuk 6 AD).

Op 21 oktober 2021 verzond de belastingadministratie een regularisatieopgave aan eiseres waarin ze meedeelde dat er sprake is van inbreuken inzake btw in de periode van 1 januari 2018 tot en met 31 december 2019 (stuk 7 AD). Ook hier werd naar analogie in de vennootschapsbelasting gesteld dat de btw van bepaalde kosten door eiseres ten onrechte in aftrek werd gebracht.

Voor een klein deel van de inbreuken verklaarde eiseres zich akkoord en werd op 3 december 2021 een aangepaste regularisatieopgave door eiseres voor akkoord ondertekend (stuk 8 AD).

Op 23 november 2021 verzond de belastingadministratie een proces-verbaal met betrekking

tot de overige inbreuken opgesteld ten laste van eiseres waarin volgende bedragen werden

gevorderd (stuk 1 AD):

als btw: 10.539,08 euro;

als proportionele geldboete (10%): 1.050,00 euro;

te vermeerderen met de verschuldigde nalatigheidsinteresten vanaf 21 januari 2020.

Voor de in het proces-verbaal als verschuldigd opgenomen bedragen werd een inschrijving gedaan in het innings-en invorderingsregister op 28 december 2021 onder het schuldnummer 500248226915 dat op 29 december 2021 uitvoerbaar werd verklaard. Eiseres werd hiervan bij schrijven van 6 januari 2022 in kennis gesteld (stuk 2 AD).

Op 22 februari 2022 diende eiseres een administratief beroep in dat middels administratieve beslissing van 19 september 2022 werd afgewezen (stukken 9 en 10 AD).

Bij verzoekschrift neergelegd ter griffie op 23 december 2022 stelde eiseres een vordering in rechte in. Afschrift van het proces-verbaal is aan het gedinginleidend verzoekschrift gehecht.

## 2. Vorderingen van partijen

Eiseres verzoekt de rechtbank:

o Inzake vennootschapsbelastingen:

haar vordering ontvankelijk en gegrond te verklaren;

de betreffende directoriale beslissingen te hervormen;

de aanslag in de vennootschapsbelasting voor aanslagjaar 2019 met kohierartikel 1.123.042 te ontheffen in de mate dat er meer verworpen uitgaven worden weerhouden dan een bedrag van 10.271,82 EUR en in de mate dat er een belastingverhoging van 10% wordt toegepast;

de aanslag in de vennootschapsbelasting voor aanslagjaar 2020 met kohierartikel 825.845.567 te vernietigen gelet op het arbitrair karakter, dan wel te ontheffen in de mate dat er meer verworpen uitgaven worden weerhouden dan een bedrag van 10.034,30 EUR en in de mate dat er een belastingverhoging van 10% wordt toegepast;

eiseres te ontslaan van de ten onrechte ingekohierde belastingen en in voorkomend geval de terugbetaling te bevelen van de eventueel door eiseres reeds betaalde bedragen en/of door gedaagde ten onrechte ingehouden bedragen, vermeerderd met de moratoriuminteresten overeenkomstig artikel 418 WIB92;

\- verweerder te verwijzen in de kosten van het geding, hierin begrepen de rechtsplegingsvergoeding en de forfaitaire bijdrage voor het Fonds van Juridische Tweedelijnsbijstand.

### Inzake btw:

haar vordering ontvankelijk en gegrond te verklaren;

het innings- en invorderingsregister met nummer 202112NL024, opgemaakt op 28 december 2021 en uitvoerbaar verklaard op 29 december 2021 waarin de btw-schuld met schuldnummer 500248226915 werd opgenomen van nul en generlei waarde te verklaren in de mate dat er een groter bedrag aan btw wordt nagevorderd dan 2.139,75 EUR en dat er een geldboete wordt opgelegd;

eiseres te ontslaan van de ten onrechte nagevorderde btw en in voorkomend geval de terugbetaling te bevelen van de eventueel door eiseres reeds betaalde bedragen en/of door gedaagde ten onrechte ingehouden bedragen, vermeerderd met de moratoriuminteresten overeenkomstig [artikel 91, §5 WBTW](https://juriel.be/fr/codes/tva/article-91) vanaf de eerste dag van de maand die volgde op de betaling van de btw;

verweerder te verwijzen in de kosten van het geding, hierin begrepen de rechtsplegingsvergoeding en de forfaitaire bijdrage voor het Fonds van Juridische Tweedelijnsbijstand.

Verweerder verzoekt de rechtbank:

### Inzake vennootschapsbelastingen:

de verzoekschriften van eiseres ontvankelijk maar ongegrond te verklaren, de vordering van eiseres af te wijzen, de gevestigde aanslagen te bevestigen en eiseres te veroordelen tot de kosten.

### Inzake btw:

het verzoekschrift van eiseres ontvankelijk maar ongegrond te verklaren, de vordering van eiseres af te wijzen, het schuldartikel met het nummer 500.2482.26915 opgenomen in het innings- en invorderingsregister van 28 december 2021 en gemotiveerd door het proces-verbaal van 23 november 2021 te bevestigen en eiseres tot de kosten te veroordelen.

## 3. Ontvankelijkheid

De rechtbank verklaarde de vordering van eiseres reeds ontvankelijk in het tussenvonnis van 22 januari 2025.

## 4. Beoordeling

### Vooraf

De verwerping van een aantal kosten wordt door eiseres niet langer betwist. Hieruit leidt de rechtbank of dat niet voldaan is aan de aftrekvoorwaarden waardoor de belastingadministratie terecht overging tot een bijkomende taxatie.

De rechtbank merkt tevens op dat een aantal kosten wel formeel worden betwist, maar er inhoudelijk op geen enkele manier wordt verduidelijkt waarom er ten onrechte bijkomend werd getaxeerd. Ook hier kan de rechtbank niet anders dan vaststellen dat de belastingadministratie terecht overging tot de verwerping van de betreffende kosten.

Op bovenvermelde kosten gaat de rechtbank dan ook niet verder in.

De rechtbank beperkt haar onderzoek tot de kosten die wel nog inhoudelijk en gemotiveerd ter discussie staan.

### 4.1. Akkoord?

#### Standpunt partijen

Eiseres wijst erop dat het beroepsmatig karakter van het pand te Zoersel, zijnde de (voormalige) maatschappelijke zetel van eiseres, in het verleden reeds voorwerp was van een belastingcontrole inclusief plaatsbezoeken en er tussen partijen op 2 april 2013 hierover een akkoord werd bereikt met betrekking tot de aanslagjaren 2010 en 2012 in de vennootschapsbelasting. Volgens eiseres omvatte dit akkoord een aanvaarding van het beroepsmatig gebruik van de achterbouw voor 100%, het beroepsmatig gebruik van tuin en oprit voor 50% en het beroepsmatig gebruik van 50% voor de niet specifiek aan deze achterbouw toe te wijzen kosten, dit rekening houdende met het beroepsmatig gedeelten van de woning zoals aangeduid op de plannen die naar aanleiding van de besprekingen over het akkoord werden voorgelegd. Door zomaar terug te komen op dit individueel akkoord zonder dit eerst op te zeggen, wat uiteindelijk wel gebeurde met ingang vanaf 1 januari 2022 (mits betwisting van de inhoud van het akkoord), heeft de belastingadministratie het vertrouwensbeginsel geschonden en dient de bestreden taxatie op dit punt ongedaan gemaakt te worden.

De belastingadministratie inzake vennootschapsbelasting en btw zitten blijkens hun conclusies niet geheel op dezelfde lijn.

Inzake vennootschapsbelasting stelt de belastingadministratie dat er eigenlijk geen akkoord bestaat, maar er enkel een zeer beperkt akkoord voorligt met betrekking tot een specifiek aantal facturen en er geenszins een algemeen principe werd afgesproken.

Inzake btw merkt de belastingadministratie op dat de draagwijdte die eiseres geeft aan het akkoord niet overeenstemt met de stukken en er geen sprake kan zijn van een gewettigd vertrouwen. De belastingadministratie merkt daarbij op dat er in 2016 een akkoord inzake btw werd gesloten waarbij reeds werd afgeweken van het door eiseres voorgestelde akkoord in die zin dat per factuur naar de bestemming van de goederen en/of diensten werd gekeken. De belastingadministratie vindt dan ook dat er geen sprake kan zijn van een globaal akkoord. Bovendien wijst ze net als de belastingadministratie inzake vennootschapsbelasting op gewijzigde omstandigheden die maken dat eiseres zich niet langer op het akkoord kan beroepen.

#### Beoordeling

Het feit dat fiscale wetten van openbare orde zijn belet niet dat tussen de belastingadministratie en een belastingplichtige een geldig akkoord gesloten kan worden over feitelijke kwesties. Akkoorden over feitelijke elementen zijn principieel bindend, zowel voor de belastingplichtige als voor de administratie, behoudens indien wordt aangetoond dat het akkoord is aangetast door een wilsgebrek.

Het vertrouwensbeginsel houdt in dat de burger moet kunnen vertrouwen op wat door hem niet anders kan worden opgevat dan als een vaste gedrags- of beleidsregel van het bestuur. Op grond van dit beginsel kan het bestuur de door hem opgewekte gerechtvaardigde verwachtingen niet beschamen.

Eiseres, die zich beroept op een individueel akkoord, draagt de bewijslast om aan te tonen dat er een akkoord werd gesloten en wat de exacte draagwijdte hiervan is. De belastingadministratie is wat de bewijslast betreft gehouden een loyale houding aan te nemen.

Eiseres verwijst in eerste instantie naar twee door zijn gevolmachtigde ondertekende akkoordverklaringen op 2 april 2013 die betrekking hebben op de aanslagjaren 2010 en 2012 in de vennootschapsbelasting (stuk 1 eiseres). Aan de ondertekening van de akkoordverklaringen gingen volgens de niet tegengesproken verklaring van eiseres twee plaatsbezoeken en verschillende besprekingen vooraf. In deze akkoordverklaringen worden onder meer een aantal facturen voor 50% verworpen. De facturen zelf liggen niet voor, maar de rechtbank stelt vast dat partijen niet betwisten dat het ging om kosten met betrekking tot o.a. de aanplanting van bomen, de heraanleg van de oprit en het plaatsen van een tuinhuis. De rechtbank leidt uit de akkoordverklaringen of dat deze kosten voor 50% werden aanvaard. Dit blijkt ook uit een door eiseres bijgebracht werkdocument (stuk 14 eiseres).

Verder stelt eiseres dat de facturen met wat zij omschrijft als de oprichting van de achterbouw volledig als beroepsmatig werden aanvaard, zonder hierin te worden tegengesproken door de belastingadministratie. De akkoordverklaringen vermelden hier evenwel niets over.

Eiseres verwijst verder naar het verificatieverslag inzake btw inzake een controle in 2016. Deze bevat onder meer de volgende passage (stuk 2D eiseres):

> *"Bij vorige controle (CC Brasschaat werd bepaald dat de volledige achterbouw aanschouwd werd als beroepsmatig, kosten mbt oprichting dit gedeelte zijn aftrekbaar. Herziening in voordeel van BP voor 13/15 wordt aanvaard in die mate dat deze betrekking hebben op de achterbouw. De herziening mbt privégedeelte en andere privékosten werd verworpen."*

Eiseres brengt tevens een grondplan bij van het gelijkvloers van het betreffende pand waarvan zij stelt dat dit bij de controle (zonder te specifiëren welke controle) werd voorgelegd en waarop te zien is welke ruimten beroepsmatig zijn, welke voor 50% en welke privématig (stuk 15 eiseres).

Op basis van de door eiseres aangehaalde en door de rechtbank besproken stukken is de rechtbank ervan overtuigd dat er in 2013 wel degelijk een individueel akkoord werd gesloten tussen partijen die bij eiseres het gerechtvaardigd vertrouwen hebben gewekt dat dit akkoord ook voor de toekomst zou gelden. De enige zinvolle invulling die kan gegeven worden aan de twee plaatsbezoeken en de diverse besprekingen tussen partijen is volgens de rechtbank dat partijen wet degelijk de intentie hadden en doordrukten om met betrekking tot bepaalde elementen of te spreken wat (al dan niet volledig) beroepsmatig was.

Aangezien dit een feitenkwestie betreft, kon hierover ook rechtsgeldig een akkoord worden gesloten.

Voor de rechtbank is dit enerzijds het geval voor de tuin, het tuinhuis en de oprit. Hiervan Iigt volgens de rechtbank een akkoord voor dat de kosten die hierop betrekking hebben voor 50% als beroepsmatig dienen te worden aangemerkt.

Anderzijds is dit het geval voor de oprichting van de achterbouw, waarvoor volgens de rechtbank een akkoord voorligt om dit in zijn geheel als beroepsmatig te beschouwen.

De rechtbank wijst er daarbij nog op dat de belastingplichtige met betrekking tot deze elementen de jaren nadien consequent heeft gehandeld en zijn kosten overeenkomstig heeft aangegeven in haar verschillende aangiftes en deze zelfs in 2016 door de btw administratie op dit punt gehonoreerd werden.

Het argument van de belastingadministratie dat de omstandigheden op een dergelijke manier zijn gewijzigd zodat zij gerechtigd was het akkoord te herzien, klopt volgens de rechtbank niet. Waar het juist is dat eiseres in de jaren na het akkoord extra kantoorruimte heeft gehuurd, bewijst dit niet dat er iets gewijzigd is aan het beroepsgebruik van het pand te Zoersel. De belastingadministratie faalt op dit punt in haar bewijslast.

De rechtbank stelt vast dat het akkoord inmiddels werd opgezegd per 1 januari 2022, doch niet voor de vorige aanslagjaren. Dit heeft voor de aanslagjaren 2019 en 2020 tot gevolg dat de kosten met betrekking tot de tuin, het tuinhuis (niet het eiken bijgebouw dat pas werd opgericht in 2018, zie infra) en de oprit voor 50% aftrekbaar zijn en de afschrijvingen op de oprichting van de achterbouw voor 100% aftrekbaar zijn. Concreet stelt de rechtbank vast dat het met betrekking tot de vennootschapsbelasting enkel gaat om kosten met betrekking tot aanslagjaar 2020, meer bepaald voor een bedrag van 1.796,96 euro (tuin) en een bedrag van 14.951,07 euro (afschrijvingen oprichting achterbouw). En inzake btw op een bedrag aan btw van 249,55 euro (tuin). Hiervoor verleent de rechtbank een passende ontheffing.

Waar de rechtbank eiseres niet volgt, is dat er met betrekking tot het beroepsmatig gedeelte van de (ruimten van) de woning zelf een akkoord zou voorliggen. Dit blijkt geenszins uit de akkoordverklaringen, noch enig ander stuk. Het louter bijbrengen van een zelf opgesteld, ongedateerd grondplan (stuk 15 eiseres), volstaat volgens de rechtbank niet. De btw administratie merkt hierover bovendien terecht op dat er met betrekking tot de btw-controle in 2016 reeds gekeken werd naar de bestemming van de goederen en/of diensten. Volgens de rechtbank is dit de oefening die met de overige kosten dient gemaakt te worden, hetgeen hieronder samen met de andere kosten onderdeel vormt van haar verder onderzoek.

### 4.2. De aftrekbaarheid van kosten inzake vennootschapsbelasting

#### 4.2.1. Algemeen

Krachtens artikel 49 WIB92 zijn als beroepskosten aftrekbaar de kosten die de belastingplichtige in het belastbare tijdperk heeft gedaan of gedragen om de belastbare inkomsten te verkrijgen of te behouden en waarvan hij de echtheid en het bedrag verantwoordt door middel van bewijsstukken of, ingeval zuiks niet mogelijk is, door alle andere door het gemeen recht toegelaten bewijsmiddelen, met uitzondering van de eed.

De beroepskosten die de belastingplichtige fiscaal in aftrek wenst te brengen dienen aldus te voldoen aan volgende voorwaarden:

de kosten moeten gedaan of gedragen zijn gedurende het belastbaar tijdperk; de kosten moeten gedaan zijn om belastbare inkomsten te verkrijgen of te behouden; de kosten moeten verantwoord worden naar echtheid en bedrag aan de hand van bewijsstukken.

De bewijslast van het bedrag, de werkelijkheid en het beroepskarakter van de kosten ligt bij de belastingplichtige.

De belastingadministratie maakt geen verboden opportuniteitsoordeel door te vereisen dat eiseres het nodige bewijs levert.

#### 4.2.2. Betreffende het \`eiken bijgebouw'

De belastingadministratie verwerpt een aantal kosten die betrekking hebben op wat eiseres omschrijft als het \`eiken bijgebouw'. Dit bijgebouw werd in 2018 opgericht door eiseres, waardoor dit geen onderdeel kan uitmaken van het vermelde akkoord afgesloten in 2013. Eiseres heeft geopteerd voor een beperking van de aftrek van 50%, maar hierboven oordeelde de rechtbank reeds dat een in concreto toets noodzakelijk is.

Eiseres argumenteert dat het bijgebouw quasi uitsluitend beroepsmatig gebruikt wordt en Iegt uit dat het gebruikt wordt voor vergaderingen en etentjes met cliënten.

De rechtbank kan alleen maar vaststellen dat eiseres zich beperkt tot loutere beweringen zonder in concreto en met stavingsstukken aan te tonen op welke manier het bijgebouw beroepsmatig werd aangewend tijdens de betreffende aanslagjaren. Het enige stuk dat eiseres bijbrengt is een beperkt uittreksel uit een agenda waaruit de rechtbank niet kan afleiden dat er effectief vergaderingen hebben plaatsgevonden in het eiken bijgebouw. Bij gebreke aan concreet bewijs is het onmogelijk enig beroepsmatig gedeelte (eiseres betwist immers niet dat er een privegedeelte is) vast te stellen zodat de belastingadministratie terecht over ging tot de gehele verwerping ervan. Dit geldt per analogiam voor de facturen voor de zes barkrukken en de aankoop van kerstspullen.

#### 4.2.3. Betreffende de aangekochte wijn en andere 'onthaal en representatiekosten'

De belastingadministratie heeft de door eiseres aangekochte wijn toegevoegd aan de verworpen uitgaven. Volgens haar toont eiseres het beroepsmatig karakter hier niet van aan.

De rechtbank stelt vast dat eiseres, naast de loutere bewering dat de wijn werd ingezet als relatiegeschenk of tijdens een degustatie, enkel de aankoopfacturen van de wijn bijbrengt. Dit doorstaat de toets van artikel 49 W1B92 volgens de rechtbank niet.

Het argument van eiseres dat het onmogelijk is het bewijs ex artikel 49 WIB92 te leveren, blijkt volgens de rechtbank niet uit het dossier. Zo moet het in casu wel degelijk mogelijk zijn om aan te tonen welke wijn werd aangekocht voor een receptie (stuk 33 van eiseres betreft trouwens een uitnodiging voor een kerstdrink die geen betrekking heeft op de betrokken aanslagjaren). En zo moet het wel degelijk mogelijk zijn om aan te tonen welke fles wijn als relatiegeschenk aan welke relatie werd aangeboden. Dat eiseres dit bewijs omwille van welke reden dan ook liever niet levert, doet geen afbreuk aan het feit dat hierdoor niet voldaan is aan de voorwaarden van artikel 49 WIB92. Door enkel de aankoopfacturen bij te brengen, kon de belastingadministratie niet anders dan de volledige kost te verwerpen.

Hetzelfde geldt voor de overige 'onthaal en representatiekosten', de facturen inzake de loge te Beerschot, de facturen voor catering en huur van glazen en de factuur 'Eurocave'. Ook daar faalt eiseres in haar bewijslast om in concreto aan te tonen dat het gaat om beroepsmatig aangegane kosten. De loutere vermelding op een factuur dat het zou gaan om een bedrijfsevent en de loutere bewering dat het zou gaan om een kantooruitstap met medewerkers doorstaat evenmin de toets van artikel 49 WIB92.

#### 4.2.4. Betreffende de 'publiciteitskosten'

De belastingadministratie heeft voor aanslagjaar 2020 drie facturen van eiseres verworpen die zij had geboekt onder rekening 616600 publiciteit en aankondigingen.

Meer bepaald gaat het om een benefietavond van de Jan Vertonghen Foundation die plaatsvond op 25 maart 2019 waar eiseres enerzijds drie tafels 'kocht' en anderzijds telkens een bedrag betaalde voor naar eigen zeggen een huiskamerconcert van Clouseau en een gesigneerd t-shirt van de Rode Duivels.

De rechtbank merkt op dat de bewering van eiseres dat de eerste uitgave betrekking heeft op sponsoring wel degelijk aannemelijk wordt gemaakt. Eiseres wordt uitdrukkelijk vermeld als sponsor in de brochure voor de benefietavond en het logo van eiseres staat afgebeeld (stuk 27A eiseres). De belastingadministratie laat in het geheel na hierop inhoudelijk te reageren. De rechtbank verleent voor deze uitgave dan ook een passende ontheffing van 7.866 euro (11.400,00 euro verminderd met de reeds toegestane aftrek van 3.534,00 euro).

Wat betreft de twee andere uitgaven, namelijk de twee donaties, merkt de belastingadministratie evenwel terecht op dat deze niet voldoen aan de wettelijke voorwaarden om te worden beschouwd als aftrekbare giften. Deze werden terecht verworpen.

#### 4.2.5. betreffende de reis- en verbliifskosten en restaurantkosten buitenland

De belastingadministratie verwierp kosten met betrekking tot 'Agriturismo Mariotti' en 'Helimo' en anderzijds ook restaurantkosten. Eiseres zet uiteen dat het gaat om reis-, verblijf-en restaurantkosten in Italië die werden gemaakt om belastbare inkomsten te verkrijgen.

De rechtbank merkt op dat eiseres eigenlijk niet betwist dat het minstens gedeeltelijk gaat om kosten met een privékarakter *("de verblijfskosten in Agriturismo Mariotti zijn dus minstens* *ook gedeeltelijk beroepsmatig aan te merken"; "hoewel deze eveneens minstens gedeeltelijk beroepsmatig was").* Voor het overige worden de beweringen van eiseres, namelijk dat er in Italië werkzaamheden werden verricht voor een client en er in dit kader tevens restaurantbezoeken plaatsvonden, andermaal niet in concreto ondersteund door onderliggende stavingsstukken. De belastingadministratie ging dan ook terecht over tot de verwerping ervan.

### 4.3. De btw-aftrek met betrekking tot bepaalde kosten

Inzake btw werd de btw-aftrek van een aantal kosten geweigerd die reeds werden besproken onder het luik vennootschapsbelasting. De rechtbank kan volstaan met de verwijzing naar de motivering aldaar. Meer bepaald gaat het over kosten inzake het eiken bijgebouw en kosten inzake de aankoop van wijn. Anderzijds verleende de rechtbank reeds een gedeeltelijke ontheffing voor de geweigerde btw-aftrek inzake een kost die betrekking had op de tuin.

De rechtbank overloopt hierna enkel nog de niet besproken kosten:

-factuur AF619 (meubel), factuur AF370 (dressoir/verlichting), factuur AF714 en 24

(jaloezieen): de rechtbank oordeelde hierboven al dat er met betrekking tot deze kosten geen akkoord voorligt. Er dient dus per factuur te worden nagegaan op wat deze exact betrekking heeft. De rechtbank beschikt over onvoldoende informatie om dit adequaat na te gaan. Een loutere verwijzing naar foto's zonder verdere duiding volstaat geenszins. Eiseres laat met andere woorden na het bewijs te leveren dat deze kosten beroepsmatig werden aangegaan. De belastingadministratie ging dan ook terecht over tot weigering van de btw-aftrek; Electrabel (elektriciteit): ook hier ligt zoals gezegd geen akkoord voor volgens de rechtbank. Aangezien een berekening beroepsmatig/prive ontbreekt, kon de belastingadministratie op basis van de beroepsmatige oppervlakte van de woning een schatting maken en in redelijkheid een beroepsmatig percentage van 10% weerhouden;

\- factuur AF 565 (gyproc): op basis van de factuur kan de rechtbank niet nagaan waar de betreffende materialen effectief werden ingezet. De belastingadministratie ging dan ook terecht over tot weigering van de btw-aftrek.

### 4.4. Betreffende de opgelegde belastingverhoging

Er werd door de belastingadministratie voor de beide aanslagjaren *een* belastingverhoging van 10% opgelegd overeenkomstig artikel 444 WIB 92 en artikel 226 KB/WIB 92 wegens het indienen van een onjuiste aangifte zonder het opzet om de belasting te ontduiken, eerste overtreding. Ook inzake btw werd een geldboete van 10% opgelegd.

Volgens eiseres moet afgezien worden van de belastingverhoging van 10% bij gebrek aan kwade trouw en vermits het een principiële discussie betreft.

De rechtbank is van oordeel dat huidige zaak geen principiële betwisting betreft, maar een loutere toepassing van artikel 49 WIB 92 / 45 WBTW, wat een feitenkwestie betreft.

Gelet op wat voorafgaat blijkt dat eiseres effectief een onjuiste aangifte heeft ingediend. De belastingverhoging werd in deze telkens correct toegepast, ze is tevens afdoende gemotiveerd en staat naar het oordeel van de rechtbank in redelijke verhouding met de aard en de ernst van de inbreuk.

De rechtbank ziet in deze geen reden om of te zien van de opgelegde belastingverhoging.

## 5. Kosten van het geding

Aangezien beide partijen onderscheidenlijk omtrent een geschilpunt in het ongelijk werden gesteld, past het om de rechtsplegingsvergoeding als volgt tussen hen te verdelen: 9/10 ten taste van eiseres en 1/10 ten laste van verweerder.

De rechtsplegingsvergoeding wordt door de rechtbank ambtshalve (zie Cass. 13 januari 2023, C.22.0158.N en Cass. 16 januari 2023, C.21.0193.F) bepaald op het meest recent geïndexeerd bedrag (indexatie maart 2025), zijnde 4.709,30 euro.

Aangezien verweerder niet wordt vertegenwoordigd of wordt bijgestaan door een raadsman, dient er aan deze zijde geen rechtsplegingsvergoeding te worden bepaald.

De bijdragen voor het Begrotingsfonds voor de juridische tweedelijnsbijstand blijven ten taste van eiseres.

Er zijn tot slot geen rolrechten verschuldigd in fiscale zaken.

### Dispositif

## OM DEZE REDENEN

**DE RECHTBANK**

Rechtdoende op tegenspraak.

Alle andere en strijdige conclusies verwerpend.

Verklaart de vordering van eiseres ontvankelijk en in de volgende mate gegrond.

Beveelt de ontheffing van de aanslag in de vennootschapsbelasting gevestigd in hoofde van eiseres voor het aanslagjaar 2020 met kohierartikel 825.845.567 in de mate dat de kosten met betrekking tot de tuin (1.796,96 euro), de afschrijvingen oprichting achterbouw (14.951,07 euro) en de sponsoring (7.866 euro bijkomend) werden verworpen.

Verklaart het innings- en invorderingsregister met nummer 500248226915, dat werd opgemaakt op 28 december 2021 en werd uitvoerbaar verklaard op 29 december 2021 en de btw-navordering middels proces-verbaal van 23 november 2021 onwettig in de mate de btw-aftrek op de kosten voor de tuin (249,55 euro aan btw) werd geweigerd en in dezelfde mate de boete en de nalatigheidsinteresten berekend worden op een hoger bedrag aan verschuldigde btw.

Beveelt de terugbetaling van de betaalde of ingehouden sommen die uit hoofde van de aldus gedeeltelijk ontheven aanslagen ten onrechte werden betaald en/of ingehouden vermeerderd met de moratoriuminteresten overeenkomstig artikel 418 W1B92 respectievelijk [artikel 91 WBTW](https://juriel.be/fr/codes/tva/article-91).

Wijst het meer en/of anders gevorderde of als ongegrond.

Veroordeelt eiseres tot het betalen van 9/10 van de kosten van het geding, in hoofde van verweerder niet begroot en door de rechtbank vereffend op 0,00 euro.

Veroordeelt verweerder tot het betalen van 1/10 van de kosten van het geding, in hoofde van eiseres begroot en door de rechtbank vereffend op een rechtsplegingsvergoeding t.b.v. 470,9 euro (1/10 van 4.709,30 euro).

Verklaart de bijdragen voor het Begrotingsfonds voor de juridische tweedelijnsbijstand, die werden gestort door eiseres, definitief verworven voor het fonds.

Dit vonnis werd uitgesproken op **tien september tweeduizend vijfentwintig** in openbare zitting van de Kamer AFi1, die samengesteld was uit:

A. D., rechter

C. L., griffier

### Note du SPF Finances

## Référence WF

WF 713-15-22/014823 - Finaliti 54805836/01

## Textes cités

2

[CTVA art. 45](https://juriel.be/fr/codes/tva/article-45) 2 occurrences

[CTVA art. 91](https://juriel.be/fr/codes/tva/article-91) 2 occurrences

## Décisions similaires

8

[Carrousel TVA, Participation, Refus de déduction](https://juriel.be/fr/jurisprudence/carrousel-tva-participation-refus-deduction-cour-appel-bruxelles-2020-09-10-0c67) 2 dispositions communes

[Séminaire, Différents taux de TVA](https://juriel.be/fr/jurisprudence/hotel-seminaire-differents-taux-tva-tribunal-2026-04-20-0f2e) 2 dispositions communes

[Droit de déduction, Révision, Participation à une unité TVA](https://juriel.be/fr/jurisprudence/droit-deduction-revision-participation-unite-tribunal-hasselt-2026-03-11-110c) 2 dispositions communes

[Registre de perception et recouvrement, Titre exécutoire](https://juriel.be/fr/jurisprudence/registre-perception-recouvrement-titre-executoire-cour-appel-gand-2024-03-12-1183) 2 dispositions communes

[Assujettissement, Exercice d’une activité économique, Déduction](https://juriel.be/fr/jurisprudence/assujettissement-exercice-activite-economique-deduction-tribunal-bruxelles-2021-09-03-130a) 2 dispositions communes

[Chevaux, Droit à déduction, cheval, box pour chevaux](https://juriel.be/fr/jurisprudence/chevaux-droit-deduction-cheval-box-cour-appel-anvers-2023-01-17-1371) 2 dispositions communes

[Cabinet de conseil, Contrôle fiscal, Droit à déduction](https://juriel.be/fr/jurisprudence/cabinet-conseil-controle-fiscal-droit-tribunal-anvers-2025-12-03-17c8) 2 dispositions communes

[Droit de déduction, Charge de la preuve](https://juriel.be/fr/jurisprudence/droit-deduction-charge-preuve-developpement-cour-appel-anvers-2026-01-06-1ac3) 2 dispositions communes